اتیسم(اوتیسم)بزرگسالی

311 پاسخ

1. سلام بادیدن فیلمی درموردفرداوتیسمی که نمی توانست در رانندگی موفق باشدودرهماهنگی دست و پایش مشکل داشت بفکرافتادم که نکندمنهم دچاراوتیسم خفیف باشم چون درورزش پیلاتس باهماهنگ کردن مثلادست راست وپای چپ مشکل دارم یاد رشناکردن دخترم هم همین مشکل رادارددررانندگی هم بعدازمدتی یادگیری وگرفتن گواهینامه نتوانستیم نه من ونه دخترم رانندگی کنیم واین موضوع برایمان مشکل ساز شده است

   پاسخ

   1. سلام خانم و یا اقای صفایی عزیز
      تشخیص اختلال اتیسم در بزرگسالی کار ساده ای نیست و الزاما باید مجموعه علائمی مورد بررسی قرار بگیره لطفا از خوتون و یا دخترتون بفرمایید و بیشتر توضیح بدید.مثلا از ویژگی های عاطفی هیجانی و اجتماعی و رفتار بفرمایید

      پاسخ

2. (کامنت قبلی خراب شد، لطفا این رو تایید کنید.)
   سلام آقای فولادگر. من پسری 20 ساله هستم. امروز اتفاقی برنامه محاکات که درباره یک بزرگسال مبتلا به اوتیسم بود رو دیدم و شک کردم که شاید منم اوتیسم دارم.
   من از پیش دبستانی یادمه بقیه مسخره ام می کردن و خودم هم نمی فهمیدم چرا و ناراحت می شدم و گریه ام می گرفت. البته با افزایش سنم شدتش کمتر می شد. الان هم گاها پوزخند یا نیشخندی از جانب دیگران در مورد خودم می بینم. از بچگی احساس می کردم رفتارام با بقیه فرق داره و عادی نیست. حتی تعدادی بهم گفتن تو عقلت کمه یا رفتارات خاصه و…
   از همون زمان پیش دبستانی یادمه هیچ رابطه دوستانه پایداری نداشتم. با هر کی دوست می شدم بعد یه مدت کوتاه ازم دور می شد. الان هم با چند نفر مثلا دوستم ولی نمی تونیم ارتباط قوی ای برقرار کنیم. من کلا تو ارتباط برقرار کردن ضعیفم.
   از بچگی و قبل از بلوغ بعضا تو خیالات خودم بودم. تو دوران کودکی یه زمانی با خودم حرف می زدم و از این کار لذت می بردم. الان هم تو کارای روزمره خیلی وقتا تو ذهنم با خودم حرف می زنم یا شعر می خونم. یک ویژگی ای دارم که خیلی وقتا به یک جا خیره می شم و تو فکر فرو می رم. به هر چیز ربط و بی ربطی ممکنه فکر کنم. این باعث شده تو کارای روزمره تمرکزم بیاد پایین. اما اگه کار خاصی بخوام انجام بدم مثل بازی یا درس، خوب می تونم تمرکز کنم.
   من آدم ساده ای هستم، انتظار دارم همه حرفاشون رو مستقیم بهم بزنن و باهام ساده و بی دوز و کلک رفتار کنند. نمی تونم شوخی کنم(و همین باعث شده خیلیا از بودن کنار من لذت نبرن). خیلی وقتا اگه شوخی ای بکنن فکر می کنم دارن جدی می گن. دوست دارم همه روابط رسمی و معمولی باشه و از تیکه انداختن و… خوشم نمیاد. بعضی وقتا تو جمع یکی یک چیزی می گه بقیه می خندن اما برای من خنده دار نیست. جالبه که بعضی وقتا هم یکی داره حرف خنده داری می زنه، من وسط حرف زدنش تا آخرشو می خونم و زود تر از بقیه می خندم، اما بقیه وقتی حرفش تموم شد می خندن!
   چیزی که خودم قبول دارم رفتارام یکم ربات گونه هست. مثلا تو برخورد با خانواده اگر پدرم با دست پر بیاد خونه و من درو باز کنم، نمیام چیزایی که تو دستش هست رو بگیرم باید حتما بهم بگه تا بگیرم. یا اگر منو می فرستن خرید دقیقا باید طبق همون چیزی که بهم گفته شده خرید کنم و از خودم نظری اعمال نمی کنم. البته نمی دونم اینا بخاطر تربیت خانواده ام هست یا چیز دیگری.
   دیگر اینکه تو حرف زدن هم کمی مشکل دارم، همونطور که گفتم دوست دارم با همه رسمی و جدی صحبت کنم. بعضی وقتا شاید بخوام به زور شوخی کنم یا بخندم که خیلی بی مزه می شه. البته احساساتم رو تو حرفام بروز می دم. مثلا عصبانیت، خوشحالی، نگرانی و.. اگه به یه سطحی برسه تو نحوه حرف زدنم مشهوده. در ضمن گاها خیلی کم پیش میاد که نمی دونم از چه عباراتی باید استفاده کنم(انگار دامنه عباراتم کمه!).
   از درس بگم که درسم خیلی خوب بود مخصوصا تو ریاضی. دبیرستان تیزهوشان قبول شدم. همینطور که گفتید فکر می کنم علایق محدودی دارم. الان من به یک مبحثی از رشته ام خییلی علاقه دارم و دوست دارم تا تهش برم. اما تو درسای دیگه ام با اینکه حس می کنم علاقه دارم، اما هنوز سطحی ام. اینم بگم که من سخت تغییر می کنم و شاید همین باعث شده که نتونم علاقه ام رو به درسای دیگه ام هم معطوف کنم و در اونا هم عمیق شم. در ضمن من یک کار جدید، مثل آموختن مبحث جدیدی رو سخت شروع می کنم و بیشتر تمایل دارم به چیزایی که قبلا یاد گرفتم عمق ببخشم که البته این ویژگی من بعد از ورود به دانشگاه شدید تر شده.
   در ضمن اینم بگم بعد از اومدن کرونا و تعطیلی دانشگاه و خونه نشین شدن فکر و خیالاتم زیاد شده و حتی تیکای عصبی گرفتم.
   من از شما خیلی ممنونم که مطلبم رو خوندید و عذر می خوام بخاطر طولانی بودنش. حال با این تفاسیر من اوتیسم دارم؟

   پاسخ

   1. سلام دوست خوب من و بسیار خوشحالم که با من حرف زدی
      مواردی که شما فرمودید میتونه درش نشانه هایی از اتیسم وجود داشته باشه ولی چند سوال؟
      1 ایا شما رفتار های عادتی و یا رفتار های وسواس گونه ای دارید؟
      الان با چند نفر دوست هستید؟
      ایا دوست جنس مخالف هم دارید ؟
      رابطه حسی و عاطفی شما با خانمها چگونه هست؟
      ایا در مورد فیلمهایی که دیده اید یا داستان هایی که خوانده اید خیلی فکر می کنید و در مورد ان با دیگران صحبت می کنید؟

      پاسخ

      1. 1. در دوران نوجوانی و بلوغ رفتار های وسواس گونه داشتم؛ مثلا موقع درس خوندن اتاقم باید مرتب می بود وگرنه آرامش نداشتم، بعضی صدا ها مثل صدای غذا خوردن، سرفه و ترمز ماشین آزارم می داد، موقع خواندن نماز یک کلمه رو چند بار تکرار می کردم تا درست ادا بشه و موقع وضو چندین بار دست می کشیدم تا درست بشه. الان هم همه این ها هست منتهی با شدت کمتر. مثلا از بعضی بهم ریختگی های اتاقم صرف نظر می کنم، از صدا ها فقط صدای غذا خوردن کمی اذیتم می کنه و… .
         2. حدودا با 6 نفر دوستم، منتهی هیچکدوم از این دوستی ها عمیق و لذت بخش نیستند.
         3. خیر، بخاطر اعتقادات مذهبی سمتش نرفتم.
         4. با خانم های محرم مثل خواهر، مادر، خاله و… مشکلی ندارم و ارتباطم خوب هست. با خانم های غریبه و نامحرم در اجتماع، مخصوصا اگر جوان باشند فکر می کنم کمی مشکل دارم و ارتباط برقرار کردن برایم سخت است. اما یکی دو سال پیش از همکلاسیم خیلی خوشم اومده بود و تا یک سال بهش فکر می کردم. البته هیچ ارتباطی باهاش نداشتم.
         5. خیلی نه. اگر برام جالب باشن شاید درباره آن به دیگران توضیح بدم.
         اگر من اتیسم دارم، قابل درمان هست؟ آیا می تونم جذاب باشم و دوستی هامو پایدار کنم تا بقیه رهام نکنن؟ آیا می تونم با یک فرد سالم وارد رابطه بشم و ازدواج کنم؟
         از کمکتون ممنونم اجرتون با خدا.

         پاسخ

         1. دوست خوب من بر اساس اطلاعاتی که شما به من دادید احتمال کمی می بینم که شما در طیف اتیسم باشید ولی در حقیقت تشخیص و یا رد اتیسم به همین راحتی هم نیست و باید شما توسط همکاران متخصص مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیرید تا مشخص شود که شما در طیف هستید یا نهولی احتمال ان کم هست .به شما پیشنهاد می کنم از یک روانشناس خوب کمک بگیرید.
            هر انسانی دارای ویژگی های جذابی هست که یک نفر دیگر را درگیر خود کند و نیاز نیست در این خصوص تلاش کنید چون اگر این کار را انجام دهید دیگر خود واقعیتان نیستید و اصلا جذاب نخواهید بود .و ازداج هم چراکه نه دوست خوبم شاید ویژگی های که شما دارید برای برخی خانم ها مورد پسند باشد . خداوند همه جور انسانی را افریده و هر اانسان یک داستان کامل برای خود است.پیروز و شاد باشید و خودتون رو از هر تعلقی ازاد کنید…..

            پاسخ

      2. سلام، من ۲۱ سالمه. از افغانستان هستم. من قبلا در دوست یابی و ارتباط برقرار کردن مشکلی نداشتم. یا حداقل خودم این فکر را می کردم. ولی فقط یادم میاد که خیلی از حرف زدن با بزرگترها می ترسیدم. خیلی اعتماد بنفس پایینی داشتم. و با اینکه اغلب رتبه ۱و۲ یا۳ را داشتم، ولی هیچ وقت مسؤولیتی مثل نمایندگی کلاس را به من نمی سپردند. نمی توانم دروغ بگویم، خیلی برایم مشکل است. حرفهای خنده‌دار برای من خنده‌دار نیست. و یادم هست همیشه مادرم به من می گفت که بی احساس و بی درکم.و بغل کردن یا بغل شدن هم خوشم نمیاد. هیچ وقت با کسی شوخی نمی کنم. یعنی نمی تونم بکنم. من عادت برنامه ریزی ندارم ولی فکر می کنم اعتیاد به درس دارم. یعنی اگر درس نخونم احساس سردرگمی می کنم. احساس می کنم یک چیزی در زنگی ام کم شده. از آینده خیلی وحشت دارم. حالا حتی نمی توانم با هم سنوسالهایم ارتباط برقرار کنم. من فکر می کردم دلیلش این است که من چهار تا مدرسه عوض کردم. به نظر تان این می تواند در برقراری ارتباط مشکل ایجاد کند؟
         تماس چشمی اوایل خیلی برام سخت بود و زمان حرف زدن چشمهایم را می دزدیدم. الان که تو چشم نگاه کردن را تمرین می کنم، اصلا حرف کسی را متوجه نمی شم. خیلی خجالت می کشم از شون سه چهار بار بخوام حرفشون رو تکرار کنند.وقتی هم که با کسی حرف می زنم تپش قلبم زیاد می شه. در حدی که لبهام خشک می شه. فقط می خوام در اون لحظه فرار کنم. تو مدرسه هم دوستی نداشتم. و اغلب دیگران با من دوست می شدند نه من با اونا.به خاطر استرس که بهم وارد می شه ترجیح می دم تنها باشم تا با دیگران. در محاسبه ذهنی خیلی بد هستم. در تاریخ هم بدم.
         این میتونه دلیل بر اوتیسم نبودنم باشه؟
         ولی در نقاشی زیادی خوبم. من هیچ استادی نداشتم ولی همه فکر می کنند من پیش استادی آموزش دیدم.
         همیشه دوست دارم در مورد درسا با دیگران حرف بزنم. یا مثلا یک موضوع علمی که تازه فهمیدم. ولی هیچ کس درین موارد علاقه نداره. بین هم سنوسالام احساس بیگانه گی میکنم. بعضی وقتها حتی تو خونه هم وقتی با خانواده‌ام حرف می زنم ، حین حرف زدن اونا حواسم پرت می شه و اصلا نمی فهمم چی میگن. نمی تونم اصلا تمکز کنم. فکر می کنم وقتی با کسی حرف نمی زنم حواسم جمع تره. با مردها که خیلی بدم. حتی نمی تونم باهاشون سلام علیک کنم. یا تو چشماشون نگاه کنم. همش یه احساس خجالت و بی اعتمادی و ترس دارم. این شرایط خیلی من رو پریشون کرده. همش به این فکر می افتم که اگه تا آخر اینجوری بمونم چی؟ به نظر شما میتونه علائم اوتیسم باشه یا چیز دیگه‌ای هست؟

         پاسخ

         1. سلام دوست همزبان من
            باعث افتخار هست که در خدمت فارسی زبانان افغان هستم.
            دوست من برخی از نشانه ها حکایت از اختلال اتیسم خفیف دارند. ولی آیا شما رفتار ها یا عادت های تکراری هم دارید ؟ ایا درگیر با رفتار های وسواسی هم هستید ؟ایا در ارتباط برقرار کردن با اشنایان هم مشکل دارید و تپش قلب پیدا می کنید.ایا اکنون دوستهایی دارید که با انها صمیمی باشید ؟

            پاسخ

3. من منتظر پاسختون هستم.

   پاسخ

4. سلام
   بنده طیف اوتیسم یک هستم. متاسفانه در خانواده کسی منو درک نمی کنه و کسی رو ندارم باهاش صحبت کنم و وقتی با پدر و مادرم می گم که نمی توان با دیگران ارتباط برقرار کنم فکر می کنند خودم نمی خوام و وقتی در مورد اختلال حسی باهاشون بحث میکنم منو مسخره میکنند…

   پاسخ

   1. سلام دوست خوبم .من شنونده صحبت های شما هستم هر زمان که خواستید با من صحبت کنید. ساکن چه شهری هستید ؟

      پاسخ

      1. سلام
         شهر یزد.

         پاسخ

5. با سلام و عرض خسته نباشید
   سوالی داشتم آیا اختلال اوتیسم با اختلال Depersonalization (DPDR) ارتباطی دارد؟

   پاسخ

   1. سلام و روز بخیر و سپاس از شما
      اختلال مسخ شخصیت و اختلال اتیسم دو دسته بندی جدا گانه هستند که ملاکهای تشخیصی متفاوتی دارندمسخ شخصیت از دسته اختلالات تجزیه ای هستند و لی اتیسم از دسته اختلالات رشدی.در فرد دارای اتیسم شاهد این هستیم که فرد ار ازتباطات اجتماعی ودیگران دوری می کند و بیشتر مشغول به خود است ولی مسخ شخصیت فرد از بیرون به خود نگاه می کند و گاها بدن خود را جدا از خود می بیند و یا اینکه یک خود مشاهده گر دارد ولی در اتیسم چنین نیست. در فرد دارای اتیسم ما شاهد رفتارهای تکرار شونده و ریچوال ها هستیم ولی در مسخ شخصیت چنین نیست.در کل بایستی عنوان کنم که بین این دو اختلال ارتباطی وجود ندارد مگر در موارد نادر که تاکنون گزارش نشده و بنده هم مشاهده ننموده ام .ولی یک نکته باید مطرح کنم که افراد دارای اتیسم بزرگسال در کل ممکن است عجیب براورد گردند و این ممکن است خطا در تشخیص ایجاد نماید

      پاسخ

      1. ممنون از پاسختون.
         من 24 سال دارم با تشخیص اوتیسم.‌البته کمتر از 3 ماه که تشخیص داده است.
         من از بچگی مشکلات حسی و رفتار های تکراری و منطقی فکر کردن و عدم درک دیگران و قفل شدگی و … داشتم.
         ولی یه حس دیگری که همیشه از بچگی همراهم بوده و اون حس مثل خود مشاهده گر دارم. من کار مثل روبات انجام میدم یعنی احساس روبات بودن دارم و کارها به درستی انجام میدم. و یه احساس دیگه که دارم احساس میکنم در پنبه پیچیده شدم اما با این وجود مشکلات حسی دارم مثلاً وقتی کسی بهم دست میزنه بیشتر از حد درد احساس میکنم. من در یک لحظه می توانم کارهای محاسباتی و دقیق انجام بدم و همزمان هم در رویا و گوش کردن به حرف دیگران باشم.اما در جهت یابی به شدت مشکل دارم. در کودکی سابقه چندین بار آزار و تجاوز جنسی داشتم. باتشکر

         پاسخ

         1. سلام دوباره به دوست خوبم
            بسیار از اشنایی با شما خوشحالم
            دوست من موارد پردازش حسی شما می تواند گاها با برخی علائم بدنی در مسخ شخصیت اشتباه گرفته شود.و حتی تصویری اندیشیدن شما هم ولی این دو مورد از همدیگر جدا هستند ولی باز هم به این موارد پاسخ بدید
            ایا این موقعیت را داشته اید که از بیرون به خود نظاره می کنید
            چه مدت زمان احساس می کنید در بیرون از خود به جسمتان مشاهده می کنید
            ایا این حس را دارید که با خود بیگانه هستید
            البته این سابقه تجاوز جنسی نیز می تواند در صورت شدت تاثیر باعث برخی از حالتهای مسخ شخصیت گردد و بابت این موضوع بسیار متاسف هستم.و امید وارم به شما کمکی کرده باشم.

            پاسخ

            1. بله من بار ها در طول روز احساس میکنم که از بیرون به خود نگاه می کنم
               اما این که با خود بیگانه باشم خیر. من اکثر مواقع از کودکی احساس روبات بودن داشتم یعنی احساس میکنم فقط دست هام کارو انجام می دهن.همیشه هم حس مشاهده گر را دارم ‌‌.هرگز نتوانستم احساساتم به کسی بگم و وقتی از چیزی آزار می بینم نمی توانم آن را بیان کنم و با کسی بیان کنم.و احساس محکوم بودن به این شرایط را دارم.
               در مورد زمان احساس عجیبی دارم مثلاً گاهی مواقع زمان به شدت برام کند میشه…
               البته باید بگم در کودکی علائم اوتیسم مثل علاقه شدید به یک وسیله و نگاه کردن مدام به لباس شویی و پنکه و ناسازگاری با دیگران و محیط و تفاوت در بازی کردن(چیدمان برج مانند وسایل و علاقه شدید به قطعه قطعه کردن اسباب بازی ها الکترونیکی برای اینکه ببینم داخلشون چیه)
               و نپوشیدن جوراب و بعضی از کفش ها و آزار دیدن از مارک داخل لباس و حساسیت شدید به بعضی از بو ها و صدا ها و شنیدن صدا ها پس زمینه.
               احساس درد در هنگام نوازش شدن. رسمی صحبت کردن و عدم درک دیگران.
               متوجه نشدن کلمات کنایه و شوخی ها.
               تعامل اجتماعی به شدت ضعیف.
               امکان دارد من هم اختلال اوتیسم و اختلال dpdr باهم داشته باشم؟
               ممنون از توجه و راهنماییتون

            2. بله دوست من این احتمال می تواند وجود داشته باشد که شما هم اختلال مسخ و هم اتیسم را با هم داشته باشید و در طیف بودن باعث این نمی شود که اختلال دیگری برای شما عارض نگردد.برای نمونه برخی افراد اتیسم دچار افسردگی و یا اضطراب و یا دو قطبی نیز می گردند که البته باید تحت نظر یک روانپزشک ماهر قرار بگیرند تا بتوانند خدمات مناسب را دریافت کنند . بهتون پیشنهاد می کنم در منطقه سکونت خود به یک روانپزشک خوب و ماهر مراجعه کنید و البته بنده نیز در خدمت شما هستم. پاینده باشید دوست من.

            3. با سلام و احترام
               من تحت نظر روان پزشک در شهر خودم هستم تشخیص اوتیسم در مورد من داده بود. در مورد اختلال Depersonalization با او صحبت کردم اما روان شناسم گفت این اختلال با سایکوز در ارتباط است اما من اصلا توهم و سایکوز ندارم می خواستم نظر شما بپرسم. و این که شیوع این اختلال چقدر است؟

6. سلام
   ایا اتیسم فقط در کودکی باید تشخیص داده شود
   با وجود داشتن همه علایم اتیسم در ۲۰ سالگی سوالی هست که وا وجود والدین بی تفاوت در کودکی تشخیص داده نشده باشه و من در شهرستان مرکزی هستم و هیج گونه امکان خاصی برای تشخیص نبوده و موضوعی که هست میگن اتیسم برای ناتوان ذهنی هست و اگر اتیسم داشته باشه حتما تو کودکی تشخیص میدادن اگر ندادن پس در بزرگ سالی اتیسم وجود نداره با وجود هوش بالا و موضوع غیر از اتیسم هست و میگن چرا تو ۲۰ سالگی به خودت مشکوک شدی که اتیسم داری اگر اتیسم داری پس نباید از علائم اگاه باشی چون توداری میگی این علائم رو داری کس دیگه نگفته مثل اینکه یه بیمار روانی خودش اقرار کنه بیماری داره اما نکته بیمار واقعی اینکه خودش بمیاریش رو انکار میکنه ولی دیگران میگن بیماره حالا میگن اتیسم برای منم مثل همینه چون خودم گفتم پس جای نگرانی و اتیسم وجود نداره
   با اینکه من همه علائم رو دارم و روان پزشک اختلال نقص توجه حاد و بیش فعالی و خوانش پریشی تشخیص داده است و اتیسم هم تایید کرده است اما خودش اینارو میگه اما چندین دارو و قرص هم تحویز کردن
   من نگرانم
   خیلی
   هیچکس درکم نمیکنه حالمو بدتر میکنن
   نمیدونم چه کار کنم کجا باید برم برای تست دقیق اتیسم
   میتونم به پیش شما مراجعه کنم؟

   پاسخ

   1. سلام مجدد دوست خوبم برخی موارد رو در کامنت قبلی پاسخ دادم ولی اتیسم در افراد داری هوش نرمال و یا باهوش هم دیده می شه. متاسفانه به دلیل اینکه در ایران در زمینه اتیسم خیلی ضعیف کار شده برخی افراد دارای اتیسم که اکنون بزرگ شده اند نسبت بهشون اجحاف میشه وشرایط سخت شما قابل درک هست . شما برای اطمینان از اختلال اتیسم باید تست adir را انجام دهید و البته هر کمک دیگری هم از دست ما بر بیاد در خدمتتون هستیم

      پاسخ

7. با سلام
   آیا علایم مانند احساس روبات بودن و احساس اینکه غیر ارادی کاری رو داریم انجام می دهیم و یه طور صحیح. احساس اینکه کمی گیج هستم و اینکه دنیا مه آلود است (البته همه اینها احساس هست نه واقعیت) علائم اوتیسم است؟
   باتشکر

   پاسخ

   1. سلام دوست من
      ممنونم که با ما صحبت کردید
      باید از خودتون بیشتر توضیح بدید مثلا از ارتباطات خودتون اینکه ازدواج کردید یا اینکه شاغل هستید و روابط شما چگونه هست و در مورد کودکی تون توضیحاتی بدید و از عادت هاتون بفرمایید

      پاسخ

      1. در مورد کودکی باید بگم من اصلا دوستی نداشتم و فقط با بعضی از بچه ها محدود در حد چند کلمه و سوال و نه احوال پرسی حرف می زدم. در بچگی به چیز ها چرخوان مثل ماشین لباسشویی علاقه داشتم. سابقه چند بار آزار جنسی داشتم. و اینکه در مدرسه اکثر بچه ها منو آزار میدادن.علاقه به جنس مخالف ندارم و ازدواج نکردم. ارتباط چشمی بسیار کمی دارم.در مورد شغل هم من برنامه نویس هستم. و علاقه شدید به الکترونیک و کامپیوتر دارم.مشکلات حسی هم دارم مثل حس کردن بیش از حس نسبت به صدا و نور و طعم غذا ها.اما همیشه احساس دنیا مه آلود و احساس گیجی و اینکه دنیا مانند یک فیلم سینمایی هست را دارم البته همه اینها احساس است. من الان که 23 سالم هست اصلا دوستی ندارم و نمی توانم کسی را درک یا اینکه در اکثر مواقع منظور کلمات متوجه بشوم.

         پاسخ

         1. تشخیص اتیسم در بزرگسالی کار دشوار تری از تشخیص در کودکی هست .اما شما در گفته هاتون برخی از نشانه ها را مطرح کردید ولی این موارد شما میتونه به دلیل تعرض های جنسی و شرایط سخت هم باشه . اما به دلیل واکنش های حسی شما میتوان به اتیسم مشکوک بود .ساکن کجا هستید؟

            پاسخ

8. من ساکن شهر یزد هستم…

   پاسخ

   1. برای بررسی وضعیت خودتون به یک روانشناس ماهر مراجعه کنید تا هم در زمینه اتیسم و هم بررسی اسیب های احتمالی در دوران کودکی مورد بررسی قرار بگیرید . پیشنهاد می کنم این کار رو حتما انجام بدید

      پاسخ

9. با عرض سلام و تشکر از زحمات شما …
   این بیماری امکان ارثی بودنش خیلی زیاد؟یعنی ازدواج بافردی که خواهر یا برادر مبتلا به اتیسم دارن احتمال اینکه در اینده فرزندشون مبتلا به این بیماری بشه خیلی افزایش پیدا میکنه ؟

   پاسخ

   1. با سلام و ممنونم
      بله این اختلال به عنوان یک اختلال ژنتیک شناخته میشه که تا کنون بیش از 100 ژن رو به عنوان عامل اتیسم شناسایی کرده اند
      بله متاسفانه این ریسک در این صورت افزایش پیدا می کنه ولی باید به این مهم توجه کنید که اصولا خانواده هایی درگیر با اختلال اتیسم می گردند که نه پیشینه خاصی دارند و نه ازدواج فامیلی دارند و نه در خانواده ها سابقه اختلال اتیسم وجود داره . اصولا این اختلال همچنان یک معما هست و تقریبا غیر قابل پیش بینی

      پاسخ

   2. با سلام و ممنونم
      بله این اختلال به عنوان یک اختلال ژنتیک شناخته میشه که تا کنون بیش از 100 ژن رو به عنوان عامل اتیسم شناسایی کرده اند
      بله متاسفانه این ریسک در این صورت افزایش پیدا می کنه ولی باید به این مهم توجه کنید که اصولا خانواده هایی درگیر با اختلال اتیسم می گردند که نه پیشینه خاصی دارند و نه ازدواج فامیلی دارند و نه در خانواده ها سابقه اختلال اتیسم وجود داره . اصولا این اختلال همچنان یک معما هست و تقریبا غیر قابل پیش بینی .

      پاسخ

10. سلام
    افراد اوتیستیک در چه شرایطی دچار تشنج می شوند ؟ در مورد درمان یا راههای بهبود این بیماری لطفا بیشتر توضیح دهید. من شخصا اعتقاد دارم که خداوند بندگانش را طوری خلق کرده که می توانند به سمت کمال و پیشرفت حرکت کنند و با توجه به اینکه این بیماری هنوز تا حد زیادی ناشناخته است، در مورد عدم درمان آن، نباید به طور قطعی صحبت کرد. من به شخصه به اینکه خواهم توانست راهی برای برون رفت از این مشکل پیدا کنم، بسیار زیاد امیدوارم و همین نقطه امید است که انسان را به ادامه زندگی وامی دارد.

    پاسخ

    1. سلام و روز بخیر شما دیدگاه بسیار زیبا و انسانی دارید و امید وارم این دیدگاه در جامعه ما گسترش پیدا کنه.تا کنون روشهای درمانی که برای کودکان دارای اتیسم به وجود امده با تلاش و استمرار والدین و یا متخصصان بوده و نباید نا امید بود.در مورد تشنج گاهی مواقع پیش اگی هایی وجود داره ولی اصولا این اتقاف نا گهانی رخ خواهد داد. شما این موارد رو در مورد خودتون بررسی می کنید یا بستگانتون؟

       پاسخ

       1. با سلام
          خیلی ممنون که پاسخ دادین. در مورد مساله تشنج، می خواستم بدونم که در مورد همه افراد اوتیسمی اتفاق می افته؟ اگه میشه در مورد پیش آگهی های اون توضیح بدین. با تشکر

          پاسخ

          1. سلام
             پاسخگویی وظیفه ما هست.
             فرواوانی تشنج در میان افراد دارای اتیسم متفاوت هست وبرخی امارها ها 40 درصد و برخی تا 60 درصد این اختلال را در میان افراد دارای اتیسم پیش بینی می کنند.پس ممکن است در برخی افراد دارای اتیسم اصلا این اختلال وجود نداشته باشد
             در مورد پیش اگهی ها ،داده های علمی وجود نداره و نمی توان به انها اعتماد کرد .برخی افت شدید هشیاری و یا مات و خیره شدن رو به عنوان پیش اگی عنوان می کنند ولی این مساله در حال بررسی هست و در حال حاظر متخصصان در حال بررسی eeg در این زمینه هستند و نتایج خوبی هم بدست اورده اند

             پاسخ

             1. سلام
                ممنون از لطفتون
                ناتوانی در مدیریت زمان هم می تونه مشخصه افراد اوتیستیک باشه؟ یا داشتن وسواس فکری؟

             2. سلام بله قطعا هست