اتیسم(اوتیسم)بزرگسالی

311 پاسخ

1. درکودکی من انسان جیغ جیغو ( بهم میگن)و لجباز بودم
   اما پرحرف نه خیلی اروم ، کودکستان هیچ دوستی نداشتم مربیمو دوست نداشتم از مدرسه همیشه بیزار بودم – تصویر های مبهمی دارم که توی خونه ظهر توی اتاق انبار طور یا جایی دراز بکشم و فک کنم نمیدونم چی اما اینکه اون موقع یه حسی داشتم که برام عادی نیست رو داشتم ( میتونه افسردگی باشه ) این ۶-۷ سالمه – ولی خب من خیلی کم چیز یادمه تیکه تیکه هیچ خاطره ی کاملی تو ذهنم ندارم – الفبا رو خیلی سخت یاد گرفتم – تو نفاشی خوب بودم و در اخر و اخر : تا جاییکه یادم میاد هیچ وقت خودم نبودم بیرون ، رفتار من در بازه های زمانی عوض میشه انگار بگم خب حالا این یکی رو امتحان کنم چی میشه ( زبان مادری من ترکمنیه شاید دخیله یه جا خونده بودم دوزبانه و بیشتر بودن باعث میشه رفتار ادم تغییر کنه و شاید من این رو از اون گرفتم پرورش دادم

   پاسخ

   1. خانم التین عزیز و گرامی پیش از هرچیز مشخص هست که شما انسان خاصی هستید و لزوما خاص بودن چیز بدی نیست اما بعد از او اجازه بدید چند روزی در مورد شما فکر کنم و بررسی هایی انجام بدم. و نتیجه رو همینجا خدمتتون اعلام کنم. فقط یک سوال ایا شما حس می کنید زندگیتون فلج شده و به جلو نمیره و برای زندگی تون نیازمند پشتیبانی و کمک مداوم دیگران هستید یا اینکه نه فردی مستقل هستید که میتونید بدون کمک دیگران هم زندگی خودتون رو اداره کنید. روابط شما با خانواده و برادر و خواهر و پدر و مادر چگونه هست

      پاسخ

      1. آیا کسی که اوتیسمش از دوران نوزادی تشخیص داده بشه و اتیسم خفیف باشه در بزرگسالی هم این مشکلاتو داره مثلا ساده لوح باشه

         پاسخ

         1. سلام بله اتیسم اختلالی مادام العمر شناخته می شود و به احتمال فراوان اصطلاح ساده را برای این عزیزان در اینده و در بزرگسالی استفاده خواهند کرد

            پاسخ

         2. سلام و وقت بخیر
            من ۳۰ سالمه دخترم من تا سن ۱۸ سالگی دوست داشتم یعنی با همکلاسی هام دوست بودم و همیشه ۲ تا دوست صمیمی داشتم .در دوران دبیرستان حتی ۲ تا دوست صمیمی و چند تا هم غیر صمیمی داشتم ولی بیشتر دوست های صمیمیم رو دوست داشتم
            بعد مدرسه دیگه با دوست هام ارتباطم کم و کمتر شد چون اون تایم گوشی بود ولی خب ارتباطمون دیگه شکل نگرفت من دوست داشتم اونا پیگیرم باشن ولی ۲ بار حدودا من پیگیرشون شدم دیدم اونا نمیشن منم نشدم
            تا اینکه رقتم دانشگاه دانشگاه همه همکلاسیام اکثرا چادری بودن و ولی شاید ۲ یا ۳ تا هم مانتویی بودن من یجوری بودم ی حسی راجع به چادری ها داشتم حس میکردم نباید با اینا دوست شم و شاید اینا نپیخوان بامن دوست شن و کلاهم خیلی دیر سزکلاس ها حاضر میشدم قر کار میرفام و شبا هم دیر میخوابیدم در دانشگاه اصلا نتوانستم دوستی برای خودم دست و پا کنم
            بعد همش احساس میکردم منو تحقیر میکنن
            بخاطر این احساس صعف روم نمیشد ارتباط بگیرم یا اصلا چطور ارتباط بگیرم
            تا اینکه من متاسفانه شپش گرفتم و موهامو کوتاه کردم دیگه اینجا اصلا روم نمیشد ارتباط بگیرم خیلی خحالت میکشیدم چرا من باید موهامو از ته بزنم
            و حتی من یادمه در سن ۲۱ سالگی یجا سرکار رفتم دو دختر هم سن های خودم اونجا بودن اونا تونستن باهم دوست شن اما من نتونستم باهاشون دوست شم
            یادمه باهاشون مشکل داشتم یعنی نسبت ب حرفتشون حساس بودم بعد بادمه یبار خواستم باهاشون عکس بگیرم اما همکارم گفت میزارم تو اینستاهاو من هم نگرفتم
            مثلا یکی از همین دحترا بهم گفت این اشعالو بنداز اشعالی من خیلی بدم اومد و اینا ی همچنین چیزی
            بعد ش در سن ۲۶ سالگی یجا رفتم سرکار ی دختره بود شده بود همکارم یعنی داشت میرفت از کار ولی من نتونستم باهاش دوست شم حتی فکر کنم شمارشو داشتم واسه کار فکر کنم اما رابطه ی دیگع ای شکل نگ فت یعنی نمیتونستم بحز کار حرف دیگه ای بزنم بعد این دختره رفت
            بعد من جای این دختره وایستادم بعد ی همکار دیگه ام گرفتن دختر دقیقا همسن خودم اما یادمه یمدت باهم دوست شدیم رفتیم بیرون
            بعد ی سوال ازم پرسید سرکار من سرش داد زدم این دیگه از اون زمان لج کرد،بجز کار باهام حرف نزد باهم برگشتنه جایی نرفتیم و اینا فقط سرکار حرف های کاری بهم میزد و حتی سعی داشت تخریبم کنه یحوری ک انقدر ادیت شدم از اونجا اومدم بیرون
            ی جای دیگ رفتم سرکار دختره باز دقیقا هم سن خودم داشت کارو میسپرد ب من بعد بره یکم باهم دوست شدیم ولی زیاد صمیمی نبود تو کارم ب مشگل خوردم یعنی اقاعه بهم دست درازی کرد از کارشون اومدم بیرون دختره بهم دیگ زنگ نزد منم دیگ زنگ نزدم
            بعد یجا دیگ رفتم سرکار همکارم ک یجورایی مدیر فروش بود من کمک حسابدار ولی من داشتم شرایط کارو از ایشون یاد میگرفتم ولی نتونستم باهاش صمیمی شم و دوست شم یادمه یبار گفت قهوه میاری بخوریم منم متاسفانه خیلی تند جوابشو دادم دیگ رابطمون خیلی بد شد و کاری شد این دختره چند سال ازم بزرگتر بود
            بعد ی همکار خانوم ک چند سال ازم بزرگتر بود اومد ک جای منو بکیره اما من باهاش خوب بودم اونم همینطور تااینکه من ی مدیر فزوش مرد بود بیشتر کارها رو اون بهم مبگفت ولی ازم راصی نبود خیلی رفتارهای بدی داشت جلوی بقیه خیلی ضایعم میکرد
            تند برخورد میکرد و اینا
            این خانومه هم دید این انقدر بمن کستاخی نیکنه اونم بامن بدشد
            البته من پشت سرش میرفتم ب مدیر میگفتم ک این رفتارش بدع اما تو روی مرده واقعا شوک میشدم ننیدونستم چی بگممم
            بعد ی همکار دختره دیک اومد ک چند سال ازم کوچکتر بود اوایل بااونم دوست شدم اما اونم دور برداشت و باهام بد شد صداشو میبرد بالا
            بعدش ازاین کارم اومدم بیرون بااین مشکلات
            یعنی اخراج شدم
            من اوتیسم دارم ؟
            رابطم با خانواده
            ما ۵ تا خواهریم
            با اولی خوبم
            با دومی معمولی خودم سومی و دوقلو ام
            با دوقلوم افتصاحم بهم زور گفت خیلی دعوا کزدیم
            با خواهر اخرمم خوبم

            پاسخ

            1. درود دوست خوب من
               با مواردی که شما فرمودید بیشتر شما باید به یک مشاوره مستمر اقدام کنید . مواردی که به اتیسم اشاره داشته باشه در مورد شما کم هست و باید موارد دیگری را در مورد شما بررسی کرد .
               بهترین راهکار برای شما دریافت خدمات مشاوره از یک متخصص خوب در این زمینه هست .

   2. سلام آلتین خانوم
      نمیدونم این پیام رو میبینین یا نه
      من هم ترکمن هستم
      و اتیستیک هم هستم
      و چون گفتین زبانتون خوبه
      اگه میخواین بیشتر در مورد اتیسم بدونین پیشنهاد میکنم که اکانت کسایی که خودشون اتیسم دارن و اتیستیک هستن رو در اینستا فالو کنی
      میتونی با هشتگ #actuallyautistic
      پیداشون کنی
      امیدوارم کمکت کنه
      در ضمن بیشفعالی و اتیسم هم خیلی زیاد با هم همپوشانی دارن و همینطور ممکنه یه نفر همزمان هم اتیستیک باشه و هم بیشفعال

      پاسخ

2. من زندگيم تا يك سال پيش فلج بود ريتالين و گل به خصوص ريتالين جوري من رو متلاشي كرد كه ته داستان داشت خطرناك ميشد تصميم گرفتم خودمو بكشم بالا ، در اين يك سال به حد زيادي خيلي زيادي مغزم رو سازمان دادم ، و سعي كردم خودم رو دوست بدارم و اين قضايا
   و من بالاخره استقلال مغزي رو تا حدي دارم ، احساساتم رو ميتونم معنا كنم ( خانوادتا ما اين مشكل رو داريم ) و هويت شخصي ( كه نميدونم اينه اسمش) تا حدي برام روشن شد – حالا روابط با خانواده هيچ وقت خيلي بد نبوده اما چون پايه رابطه فوق العاده بي بند و اساس در نتيجه دلخوري يا همون issue هاي كودكي پدري و مادري فعال بود ، خانواده ايده ال گرا كه هيچوقت بچه رو تشويق نكردن ، نظارت خيلي كمي بوده يا خيلي اشتباه بوده ( جفتشون پرستارن ) و من به خاطر اين موضوع دچار اضطراب جدايي هستم ، برادر دارم ١٧ ماه بزرگتر كه او هم مثل من شايد شديد تر در كشمكش ،اذيت تناقض سردرگم و در حال سو مصرف الگل
   ممنونم كه وقت ميزارين خيلي ارزش داره برام و خيلي الان خوشحالم 🐼

   پاسخ

3. من چند ماهيه كه تنها زندگي ميكنم و بله احساس ميكنم كه ميتونم از عهده ي مسائل بربيام

   پاسخ

   1. پس از بررسیهای بیشتر نتیجه
      روخدمتتون عرض میکنم

      پاسخ

   2. یک سوال دیگه دارم لطف میکنی بفرمایید چه مواردی رودائم در ذهنتون مرورمیکنید و یا اینکه دوستتون کهگفته بود شما در مورد موارد تکراری دائم حرف میزنید اون موضوعات چی هستند.

      پاسخ

      1. سلام
         مسئله ي گرسنگي و بي پناهي حيووناي بيرون
         خودم يه حالت هم دردي شديد كه واقعا منو غرق ناراحتي ميكنه
         اينده ي مبهم و غير قابل پيشبيني
         راستش اقاي فولادگر در اين يك هفته ي اخير متوجه شدم كه من براي مدت طولاني ديگه احساس مريضي يا ناتواني يا ناخوشنودي نميكنم من بعد مطلع شدن از اختلالاتم مدام انگشت تقصير رو به طرف افسردگيم ، نقص توجهم ، و و و و گرفتم ، اما مدتيه هيچ كدوم از اينارو دليل ناراحتيم نميديدم چون حسش نميكردم ، اما باز هم يه چيز يا حس بود كه خارج ميزان و تعادل بود ، من متوجه شدم اون حس ، حس يا فكر ناتوان بودنمه انگار از اول هر كار ميدونم قراره شكست بخورم ، اينكه باور كردم از بچگي من محكوم به اينم ، فكر ميكنم علت اين كنجكاوي يا وسواسي بيش از اندازه من درباره ي اختلالات متفاوت و دنبال علائم گشتن من نشونه از اين حس دروني من بوده باشه ، و دوباره الان علائم رو ميخونم اون علائمي كه ١٠ روز پيش ١٠٠ درصد صدق ميكردن امروز يك حالت خيلي خيلي خيلي لطيف و مليح تر و مواردي رو اصلا اينطوري كه اين اختلال نشون ميده نميبينم ،

         پاسخ

         1. سلام
            هر انسانی با هر شرایطی دارای موفقیتهایی در زندگی هست . لطف می کنید اونها رو بفرمایید. در چه مواردی شما توانمندی دارید و خودتون رو در اون زمینه توانا میدونید ؟

            پاسخ

            1. زبان انگليسي هم دوسش دارم هم خوبم توش، زبان جديد ياد گرفتن رو دوست دارم – استايلينگ لباس و طراحي لباس رو دوست دارم و از بچگي باهاش درگيرم، يه نوع خلاقيت نصفه نيمه كه زيادي انتزاعيه ،تو ابرازش حتي قاصرم خيلي وقتا ، يه مدته ميتونم حرف بزنم يعني چند نفر بهم گفتن خيلي بيشتر از سنت به نظر ميرسي. كار دستي و خياطي ، و اينكه به چيزي كه ميخوام اگه دست بزنم پيشرفتم سريعه مخصوصا تو خياطي و كار دستي

            2. خیلی خوبه شما همانطور که حدس میزدم توانایی های خوبی دارید که محصور در دنیای شماست و باید اونها رو متجلی کنید.ایا شما سعی می کنید توانایی و مهارتهای خود را پنهان کنید و تا حد امکان اگر کاری را بلد هم باشید اون رو بروز نمی دهید . برای نمونه در زمانی که دانش اموز بودید اگر مطلبی رو بلد بودید توانایی خودتون رو پنهان می کردید و اعلام امادیگی نمی کردید ؟

            3. سلام من پاسخ اخرین سوال پایین رو میدم چون گزینه ی پاسخ نداشت
               من این کارو میکردم خیلی ، و شاید باعث شد که من به تدریج از کسترش دادن مهارت هام دست کشیدم – و تا همین چند وقت پیش که قلم مو رو دست گرفتم نمیدونستم که انقد چیز برای بیان کردن دارم که ذهنم از فراوانی ایده به استپ میخورد – من کمتر دفعاتی جرعت کردم سوالای تو کلاس رو جواب بدم – کم تو دانشگاه سوالای استاد رو خواستم جواب بدم – اما تو کلاس زبان تقریبا نه اعتماد به نفسم نسبتا بالا بود – اما بیرون کلاس اگه بابا یا هر کس دیگه سوال میپرسید منو شک ورمیداشت که ایا درست جواب دادم یا نه خیلی اوقات گفتم نمیدونم – انقد گفتم نمیدونم که نمیدونم جایگزین اره و میدونم شده بود گاها در ساده ترین چیزها

4. سلام و عرض ادب
   مقاله‌ی بسیار مفیدی بود و من رو به فکر واداشت و بر آن شدم که چند خطی از خواهرم بنویسم. کسی که همیشه تصور می‌کردم مشکل ایشان ضریب هوشی پایین است و حالا با خواندن این مطلب به فکر فرو رفتم. ممنون می‌شوم بعد از خواند آن بنده رو راهنمایی بفرمایید.
   ایشان در کودکی بسیار دیرتر از سایر همسالانش شروع به صحبت کرد (در حدود 5 سالگی) و قبل از این سن صرفا با ایما اشاره و بیان کلمات نامفهوم منظور خود را می‌رساند. در طول دوران تحصیل قادر به برقراری ارتباط پایدار با هیچیک از همکلاسی‌هایش نبود و اغلب به دلیل سادگی و رفتارهای نپخته مورد اذیت و سواستفاده آن‌ها قرار می‌گرفت. در دروس تحلیلی و منطقی مثل ریاضیات بسیار مشکل داشت و در عوض در دروس حفظی قوی ظاهر می‌شد. خیلی اوقات به دلیل صحبت‌های شتاب زده و بدون فکر (بدون رعایت مناسبات اجتماعی) مورد تعجب و گاها تمسخر دیگران واقع می‌شود اما اطرافیان نزدیک از او به عنوان فردی بسیار ساده‌دل یاد می‌کنند. درک درستی از موقعیت‌هایی که در آن قرار می‌گیرد ندارد. به اشیا و متعلقات خود دلبستگی افراطی و عجیبی دارد. در صحبت کردن بسیار پیش می‌آید که عبارات را پس و پیش بیان کند و به طور کلی رفتارهای کودکانه زیادی دارد.
   اما مواردی هم هست که با ویژگی‌هایی که در متن ذکر کردید همخوانی ندارد؛ برای مثال علی‌رغم آنکه قادر به ساختن روابط اجتماعی و دوستی‌های پایدار نیست و در حال حاضر که نزدیک به سی سال سن دارد نتوانسته هیچ دوستی داشته باشد، به شدت به میهمانی، سفر، تفریح (و به طور کلی حضور در جمع) علاقمند است.
   ممنون می‌شم راهنمایی بفرمایید که آیا ایشون به اوتیسم مبتلا هستن. اگر بله، چه راهکارهایی برای این موضوع وجود دارد؟ با توجه به اینکه در طی این سال‌ها کسی از موضوع اطلاعی نداشته و از طرفی عنوان کردنش هم ممکن است با واکنش بد والدین و نزدیکان روبرو شود.

   سپاس.

   پاسخ

   1. سلام و ممنونم
      خواهر شمابرخی علائم اتیسم رونشون میده اما بایستی از نزدیک مورد بررسی و تست قرار بگیره تا قطعیت این مورد بررسی بشه.لطفا به این سوال پاسخ بدید کهایا خواهر شما الان شاغل هست ؟ و وضعیت تخصیلات ایشون چطورهست؟تا راهنمایی بیشتر انجام بشه

      پاسخ

      1. بله شاغل هست و تحصیلات دیپلم

         پاسخ

         1. لطفا در مورد شغل ایشون و محیط کار و روابط کار ایشون بفرمایید و ایشون ازدواج کرده اند؟

            پاسخ

            1. امکانش هست ایمیلتون رو بفرمایید یا برای بنده یک ایمیل بفرستید پاسخ بدم؟

            2. ordibeheshtautism1388@gmail.com

         2. عرض سلام وادب
            من یه پسر ۱۱ساله دارم که حدود یک ماهه به دیوار خیره میشه ،از نور خورشید بدش میاد چشماشو اذیت میکنه،به بالا نگاه میکنه،ومن خیلی دعواش میکنم چیکار کنم؟

            پاسخ

            1. درود بر شما
               ایا فرزندتون تا کنون تشخیص خاصی دریافت کرده ؟
               ایا رفتارها و یا عادتهای خاصی داره؟

   2. با سلام. من 36سالمه. خانم هستم و احساس میکنم یه سری از علایم اتیسم رو دارم. اینکه 1 دوست بیشتر ندارم در حال حاضر. اما در دانشگاه نمیتونستم با کسی ارتباط برقرار کنم و به همین دلیل دانشگاه رو رها میکردم و مجبور شدم چند بار دانشگاه و رشته خودم رو عوض کنم. در درک دیگران مشکلی ندارم. اصولا راحت میتونم دیگران رو درک کنم و باهاشون همدردی زیادی دارم. رابطه عاطفی هم داشتم و الان یه رابطه عاطفی خیلی خیلی خوب و رضایت بخش دارم. کمی وسواس دارم و البته فوبیای آمپول هم دارم بطوری که سال هاست تزریق و آزمایش خون نداشتم. بچگی رو نمیدونم چجوری بودم اما به یاد دارم که منو به تشخیص شنوایی بردن که ببینن شنواییم مشکلی نداشته باشه که نداشت. در بچگی خیلی زیاد دوست داشتم و روابطمون هم عالی بود. درسم هم خیلی خوب بود. درکل خیلی احساس افسردگی داشتم در دوره هایی از زندگیم که الان البته بهترم. شاغل هستم و جایگاهم در محیط کارم خوبه. یه سری روتین های زندگی هم دارم اما بنظرم خیلی عجیب و خاص نیستن. از بچگی گوشت قرمز نمیخوردم و الان هم نمیخورم. در ارتباط با دیگران و بخصوص در جمع خیلی دست و پای خودمو گم میکنم و نمیدونم چی باید بگم و چجوری مکالمه رو ادامه بدم. ممنون میشم تحلیل خودتون رو بهم بگین. در ضمن طیف علاقه مندی هام زیاده. سینما کتاب نجوم سیاست فلسفه و…

      پاسخ

      1. سلام و روز بخیر
         با توجه به مواردی که شما فرمودید در وحله نخست درخواست دارم بیشتر در مورد خودتان توضیح دهید که ایا ازداوج کرده اید و ایا شرایط پایداری را در زمینه های عاطفی و زناشویی دارید و اینکه در محیط کار چگونه روابط کاری خود را حفظ می کیند.روابط شما با دوستان چشور است و دیگران شما را چطور تفسیر می کنند. هرچند از نظر بنده ویژگی هایی که شما معرفی نمودید بیشتر ویژگی های شخصیتی هست نه اختلالی .و نمی توان شما را در حیطه اتیسم قرار داد مگر اینکه اطلاعات بیشتری از شما دریافت کنم.

         پاسخ

         1. سلام. در حال حاضر یک دوست بیشتر ندارم اما خب قبلا دوستای بیشتری داشتم که به دلایلی به اون روابط ادامه ندادم. اغلب افراد منو دختری عاقل و فهمیده تفسیر میکنن اما درکل دختر کم حرفی هستم اما شوخ. از نظر روابط عاطفی کاملا رابطم پایدار و تحت کنترلم هست. ازدواج نکردم و روابط زناشویی هم به طور کلی میل جنسی کمی دارم در حال حاضر که این بیشتر بعد از فوت پدرم اتفاق افتاده. در روابط با اطرافیان بیشتر شنونده ام چون همه این رو میگن که بنظرشون من آدم قابل اعتمادی میام در مخیط کار هم به نوعی اغلب افراد منو قبول دارن و روابطم رو میتونم مدیریت کنم اما خب جاهایی ممکنه نتونم حرف دلم رو بزنم. در حال حاضر محیط کارم برام آزاردهنده شده چون بنظرم میاد دیگه تو این کار جایی برای پیشرفت ندارم و تحمل فضاش کمی برام سخت شده اما سابق بر این و چند سال اول از محیط کارم خیلی لذت میبردم و رابطه خیلی خوبی با همکارام داشتم

            پاسخ

            1. خوشبختانه باید خدمت شما اعلام کنم که شما دارای اختلال اتیسم نیستید و مشخصه هایی که شما فرمودید بیشتر مربوط به ویژگی های شخصیتی شما است . شما به نظر می رسد که دارای شخصیت خاص و متفاوتی هستید و این متفاوت بودن ممکن است برای شما سوءتفاهمهایی به وجود اورده باشد.شاد و پیروز باشید

5. سلام. خسته نباشید. سوالی داشتم
   من هفت ساله ازدواج کردم. رفتارای همسرم خیلی خیلی برام عجیبه. رفتارهای کودکانه داره و هیچ درکی از اطرافش نداره و هر حرفی رو به زبان میاره که باعث ناراحتی دیگران میشه. تو آداب معاشرت اغلب مشکل داره. خیلی اوغات حتی زبونش قفل میشه و نمیدونه باید چی بگه. صحبتها و حرکاتش مانند یک پسربچه پنج سالست و همه یکجوری بهش نگاه میکنند و مسخرش میکنند.اغلب دچار فراموشی میشه و یک حرف رو دویست بار باید بهش زد. دوست صمیمی هم یکی بیشتر ندارد. بسیار دارای هیجانات رفتاری هستن و اگر کوچکترین مشکلی پیش بیاد نمیتونه مشکلو حل کنه و مدام دادوبیداد میکنن و شکایت میکنن. به هیچ عنوان اطرافیانش را درک نمیکند و احساس همدلی ندارد. بشدت به یکسری وسائل مثل گوشی لپ تاب و ماشین وابستگی داره گاها با اونا حرف میزنه. ایشون شاغل هستن و تا فوق دیپلم خوندن. و بشدت به تاریخ علاقمندن و کلی کتاب تاریخ حفظن. ولی برعکس ریاضیات صفر. میشه بگین اوتیسم دارن یا نه؟؟

   پاسخ

   1. سلام و ممنونم
      بله خانم گرامی برخی از علائمی که شما فرمودید میتونه از نشانه های اتیسم در بزرگسالی باشه البته نه همه موارد ولی نشانه ها وجود داره اما برای این مورد همسرتون حتما باید توسط یک متخصص اتیسم در منتطقه خودتون مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیره تا نتیجه قطعی مشخص بشه

      پاسخ

6. سلام وقت شمابخیر،من ۶ساله ازدواج کردم ازهمون اوایل ازدواج متوجه شدم همسرم رفتارهای متفاوتی داره،
   ازجمله اعتماد بنفس پایین
   کم حرفی
   ارتباط اجتماعی ضعیف
   همینا باعث شدکه ازش بخام به روانپزشک مراجعه بکنه وتشخیص روانپزشک دپرسشن و اختلال وسواس فکری بود.
   ولی من حس میکنم مشکل چیز دیگه ای هست و افسردگی و وسواس فکری عوارض ی مشکلی مثل اوتیسم‌هست برای ایشون،
   همسر من فقط یک نفر دوست صمیمی داره،
   خیلی از مواقع در شروع حرفهاش کلمات از ذهنش میپرن،
   انگار که تمرکزش پایینه و جز کارهایی که خیلی دوست داره رو بقیه کارهها تمرکز نداره
   کارههای که شدیدا دوست داره دیدن فیلمه و که حتی ممکنه چندین بار یک‌ فیلم‌رو ببینه ،
   ساعت ها تو فضای مجازی وقت میگذرونه بدون اینکه خسته بشه،
   چندرشته دانشگاهی رو شروع کرده و رها کرده
   چند شغل عوض کرده
   خیلی قدرت تجزیه تحلیل و حل مسائل و مشکلات رو نداره
   تیک های عصبی و تکرار بعضی از جملات فان رو داره
   نمیتونه تو جمع خیلی خوب و جذاب حرف بزنه
   اوایل خیلی سردو بی تفاوت بود نسبت به مسائل دیگران
   البته الان نسبت به اوایل زندگی مشترکمون بعضی از رفتارهاش‌ خیلی بهتر شده البته من خیلی سختی کشیدم باهاش و مستقیم وغیر مستقیم خیلی چیزهارو‌بهش یاد دادم
   ولی بازهم بعضی وقتا خسته میشم
   این که همسرم مرد جذابی نیست از نظر رفتاری خجالت میکشم
   بنظر شما مشکل اوتیسمه؟اگه هست درمان میشه؟

   پاسخ

   1. سلام مواردی که شما عنوان فرمودید میتونه از علائم اتیسم در بزرگسالی هم باشه ایا همسرتون در مورد برخی از مسائل و اتفاقات فیلمها بارها و بارها با شما صحبت می کنه؟
      برای تشخیص دقیق این اختلال می تونید از تست adir استفاده کنید. در مورد درمان هم شما در بزرگسالی نمیتونید تغییرات فراوانی ایجاد کنید . شما میتونید از درمان های شناختی و گروهی استفاده کنید. ولبته اول باید مشخص بشه که ایشون در طیف هست یا نه.

      پاسخ

7. سلام
   ببخشید من یک سوالی داشتم من به همسرم مشکوک هستم که اوتیسم داشته باشه. اولین اقدامم باید چی باشه. نمیدونم کجا برم چیکار کنم. باید برم پیش روانپزشک؟؟

   پاسخ

   1. سلام برای این کار باید الزاما از تست های استانداد استفاده کنید برای نمونه تست adir.اصولا دیگر همکاران اتیسم بزرگسالی رو افسردگی ،وسواس و…. تشخیص می دهند و شناختی نسبت به اون ندارند

      پاسخ

   2. سلام ایا با وجود اینکه اکثر علائم اتیسم رو در ۲۰ سالگی داشته باشیم و ولی در کودکی به خاطر والدین بی تفاوت و نااگاه تشخیص داده نشده باشه؟
      یعنی اتیسم حتما در کودکی باید تشخیص داده شده باشه؟اگر نه یعنی در بزرگ سالی نمیشه تشخیص داد چون میگن تو کودکی باید تشخیص داده میشده و چون تو بزرگ سالی تشخیص بدن میگن تو کودکی تشخیص نبوده پس الان هم نیست و تشخیص اتیسم غلطه مثلا میگن اتیسم مال افراد عقب افتاده و ناتوان ذهنی هست و بعیده فردی که هوشش بالا باشه اتیسم داشته باشه

      پاسخ

      1. سلام دوست خوبم
         اتیسم در بزرگسالی هم قابل تشخیص هست و معتبر هم هست.
         لزومی نداره اتیسم صرفا در کودکی تشخیص داده بشه برخی مواقع به دلیل اشتباه متخصصین و یا بی تفاوتی والدین یک نفر ممکن است در 30 سالگی و بعد از ازدواج تشخیص دریافت کند.
         تعابیری که به شما فرموده اند از اتیسم تماما اشتباه هست و احتمالا تخصصی در زمینه اتیسم نداشته اند

         پاسخ

8. سلام با تشکر از مطالب مفیدتون،سوالاتی در ذهن من هست که اگر لطف کنید پاسخ بدید
   1 ممکنه فرد اوتیستیک در روابط نیز از یک روتین همیشگی پیروی کند در حالی که خود نیز میداند که این رابطه اشتباست؟!
   2 سطح تحمل فرد چقدره و کی ممکنه تشنج کنه و تشنج باعث افزایش علایم در فرد میشه؟!
   3 ضریب هوشی ایشون بسیاااار بالاست به قدری که تعجب میکنم چطور مساعل ساده رو درک متقابل نمیکنه
   4من با ایشون برخورد حضوری نداشتم ولی یکبار گفت کسی هستم که مادام عمر نیاز به کمک دارم،منظورشو درک نمیکنم اخه ایشون مشغول به کار در بیمارستان هستند
   5 منظور از رفتار های بچگانه در فرد اوتیستیک بزرگسال چیست
   6 در ارتباط با ایشون فهمیدم از تفکیک مساعل و ناراحتی ها بسیار ازرده میشن این صحیحه؟

   پاسخ

   1. سلام و ممنونم دوست گرامی
      پاسخ به موارد
      1-بله حتی روابط نیز ممکن هست تبدیل به یک روتین بشه
      2-سطح تحمل بستگی به خود فرد داره و معاینات بالینی و پزشکی ایشان و در کل باید خدمتتون عرض کنم که این مورد اصلا مشخص نیست ولی هرچه فرد از نظر هیجانی تحریک پذیر تر باشه احتمال تشنج بالاتر هست
      3-درک مسائل عاطفی و اجتماعی و بین فردی برای افراد دارای اتیسم کمی دشوار و پیچیده است
      4-اگر ایشان واقعا دارای اتیسم باشن بهتون درست گفتن چون افراد دارای اتیسم تا پایان عمر دارای این اختلال هستند و به همین نسبت تا پایان عمر به نوعی به یک پشتیبانی نیاز دارند
      5-رفتار های خامی که ممکن است از افراد دارای سنین پایین تر سر بزند مثلا باند تر حرف زدن در جمع یا ببخشید بادگلو و…..
      مورد 6 رو برام توضیح بدید

      پاسخ

9. سلام
   من به مدت 8.5 سال هست که قرص افسردگی و پانیک اتک مصرف می کنم. از اوایل زندگیم با دیگر بچه ها تفاوت داشتم و دوست کمی داشتم و از داخل جمع بودن فرار میکردم.نمی توانم احوال پرسی کنم و وقتی کسی با من احوال پرسی می کنه متوجه اکثر جملاتش نمیشم و نمی توانم جواب بدم.حالت حسی عجیبی دارم فکر میکنم دورم دیوار از جنس شیشه کشیده شده. حس احساسی نسبت به کسی ندارم. بیشتر صحبت هایم با اطرافیانم در رابطه با علوم کامپیوتر و it می باشد که اطرافیان بهم گوش نمی دم…
   بنده الان لیسانس برق دارم و چندبار رتبه برتر دانشگاه و مدرسه شدم.الان به علت اصرار خانواده به سربازی رفتم اما به شدت از نظر روحی در وضعیت بدی هستم و کسی من درک نمی کنن.
   امکان داره این حالت رفتاری طیف از اوتیسم باشد و سوال دوم اینکه چطور در سربازی این حالت رفتاری تحمل کنم…

   پاسخ

   1. سلام دوست خوبم
      برخی از علائمی که شما فرمودید مینونه از نشانه های اختلال طیف اتیسم باشه اما نیاز به بررسی بیشتری هست ولی در مورد حل این مشکلات شما در وحله اول باید مورد سنجش و ارزیابی قرار بگیرید و در صورتی که تشخیص اتیسم دریافت کنید اتیسم به عنوان معلولیت شناخته میشه و شما میتونید از سربازی معاف بشید.ولی معافیت شما پزشکی منظور میشه و این ممکنه برای اینده شغلی شما مناسب نباشه.اما در مورد وضعیتتون و دشوای هایی که در سربازی دارید بفرمایید تا راهنمایی تون کنیم

      پاسخ

      1. متاسفانه من نمی توان چند کار با هم انجام بدهم و از کاری به کار دیگر بپرم. دوست دارم طبق یک برنامه مشخص کاری انجام بدم…
         من دچار اختلال خواب هستم و گاهی وقتا بیش از 30 بار در شب بیدار میشم. و یک چیز عجیب این است که قبل از خواب رویا می بینم و می شنوم. در سربازی خیلی مسخره میشم و اصلا با کسی حرف نمی زنم. خیلی ها میگن مثل ربات هستی. چون من نمی توان احساس داشته باشم

         پاسخ

         1. دوست خوبم سلام.
            حتما باید برای ارزیابی اختلال اتیسم مراجعه کنید. هم میتونید از طریق روانپزشک های خصوص اقدام کنید و هم از طریق روانپزشک های معتمد.مواردی که شما در این پیام و پیام های قبلی فرمودید میتونه از نشانه ها باشه

            پاسخ

10. سلام من چندین بار دچار تشنج شدم و زمانی که آزمایش دادم هیچ علامتی از صرع نبود پدرم میگه اوتیسم دارم از کجا باید بفهمم و کجا باید مراجعه کنم

    پاسخ

    1. شما چند سالتونه و از خودتون و نگرانی های دیگران در مورد خودتون بگید

       پاسخ