اتیسم(اوتیسم)بزرگسالی

311 پاسخ

1. سلام. خسته نباشید.
   من یه دختر 23 ساله ام.
   از بچگی یه جوری بودم که تو مدرسه و مهدکودک میگفتن به مامانم: دخترت مشکل داره. با بقیه هم سن و سال هاش فرق داره. ببرش دکتر. اما مامانم میگفت: دخترم هیچیش نیست و من رو دکتر نبرد.
   البته بعد 18 سالگی وسواس گرفتم و به اصرار خودم دکتر روانشناس رفتیم. مامانم گفت: چیزهای دیگه رو نگو به دکتر. چون اون ها مشکل نیستن. هرکس یه جوریه. تو هم این جوری هستی. اگه به دکتر بگی، این دکترها طماع اند. به طمع پول الکی میگن دیوونه ای میندازنت تیمارستان. من هم دیدم فقط وسواس اذیتم میکنه. چیزهای دیگه اذیت نمیکنن. فقط وسواس رو به دکتر گفتم و بقیه رو نگفتم. دکتر هم استرس و وسواس فکری و عملی و افسردگی تشخیص داد. مامانم کلا نسبت به دکترها بدبین بود.
   اما حالا که مامانم مرده، میبینم خیلی با بقیه فرق دارم اما دیگران درکم نمیکنن و میگن: همش تقصیر مادرته که تو رو این جوری بار اورده. تو لوسی و… یا میخوان به زور من رو اجتماعی کنن. الان برام سوال پیش اومده که این چه مشکلیه که از بچگی با منه؟ میخوام به اطرافیانم بگم که به خاطر این مشکلم این جوریم.
   قراره برم پیش یه روانشناس بالینی. اما خیلی میترسم. تو اینترنت مطالب مختلفی خوندم. فکر میکنم اسکیزوفرنی از بچگیم با منه! درسته که تا حالا چیزی که دیگران نبینند رو ندیدم و صدایی که دیگران نشنوند رو نشنیدم اما باز هم میترسم اسکیزوفرنی باشه و هنوز توهماتش شروع نشده باشه و چند سال بعد که سنم بالاتر بره توهماتش شروع شه. چون انگار من تو مهارت های حرکتی عقبتر از هم سن و سال هام بودم. طبق گفته مامانم از نوزادی و قبل 1 سالگی و طبق گفته بابام از 3 سالگی حرکات غیر طبیعی مثل مشت کردن دست داشتم. تو همون سنین یکدفعه بدنم رو منقبظ میکردم و مامان و بابام فکر میکردن دارم زور میزنم تا مدفوع کنم خصوصا که یبوست هم از بچگی داشتم و هنوز هم دارم اما اون کارها ربطی به مدفوع کردن نداشت. انگشت های پام رو از بچگی روی هم فشار میدادم و هنوز هم میدم. مشت کردن دست ها رو هنوز هم در مواقع خوشحالی و هیجان و عصبانیت انجام میدم. دیگران گفتن وقتی تو این مواقع دست هام رو مشت میکنم به صورتم هم ادا میگیرم. از وقتی به سال سوم دبیرستان رسیدم در مواقع عصبانیت به بالای سینه ام با دست راست مشت میکوبم. گاهی اوقات موقع هیجان و خوشحالی دست چپم رو مشت میکنم و جلوی صورتم میارم. یه وقت هایی که عصبانی میشم دوست دارم پای راستم رو بکوبم روی زمین. یه وقت هایی که یاد اتفاقات بد گذشته میفتم و یا در مورد اتفاقات حال ناراحتم و نمیدونم باید چی کار کنم خودم رو میزنم و به این شکل اروم میشم. دست و پا چلفتی ام. عاشق جمع کردن کلکسیون از بچگی بودم و هنوز هم هستم. دوست ندارم حموم برم و همه بدنم رو یک جا بشورم چون خیلی خسته میشم. اما دوست دارم تو اتاق بشینم و هربار یه قسمت بدنم رو چرک کنم. یا تو توالت هربار یه قسمت بدنم رو بشورم. البته دیگران میگن تنبلم. زیاد به سر و وضعم اهمیت نمیدم و از کار خونه و نظافت و مرتب کردن خونه و اشپزی خوشم نمیاد و این کارها رو نمیکنم. تو روابط اجتماعی از بچگی ضعیف بودم و هنوز هم ضعیفم. تو فامیل های مادرم افسردگی و مشکلات هورمونی زیاد بوده و تو فامیل های پدرم وسواس به خصوص وسواس شستن. عاشق عروسک ها و اسباب بازی هام هستم و باهاشون بازی میکنم و هر هفته هم از دیجی کالا اسباب بازی میخرم. عقدها و عروسی ها رو از بچگیم نمیتونم تحمل کنم. چون یه مدت که میشستم تو این مجالس سرم یه جوری میشد انگار صداها تو سرم میپیچید و گیج میشدم. با یه روانشناس بالینی تلفنی صحبت کردم که گفت شبیه اوتیسم هست و حتی ممکنه اوتیسم و بیش فعالی و نقص توجه باهم باشند. اما برای تشخیص قطعی باید به مطبش برم. دوبار خواستم برم مطبش اما به خاطر ترافیک سنگین نشد. حالا قراره مطب یه روانشناس بالینی دیگه برم. اما من اوتیسم رو باور نمیکنم. 1- چون اوتیسمی ها نابغه اند. درحالی که من خنگم. تو ریاضی از بچگی مشکل داشتم و هنوز هم دارم. خیلی هم بی دقتی میکنم.2- از بچگی انشا نوشتن برام راحت بود. اما بعضی انشاهام خوب میشد بعضی بد. میتونستم شعر بگم اما طبق گفته خاله ام که دبیر ادبیاته شعرهام تقلید از اشعار دیگه بودن و تکرار بعضی کلمات توشون زیاد بود و تو وزن و معنی مشکلات زیادی داشتن و خوب نبودن. الان دیگه نمیدونم چرا نمیتونم شعر بگم. داستان مینوشتم اما طبق گفته خاله ام داستان هام تقلید از ماجراهای کارتون ها بود و خوب نبودن و مضامین تکراری داشتن و خودم هم یادمه که خیلی سختم بود یک داستان رو به پایان برسونم و انگار اخر داستان هام رو به زور میبستم. بعضی از کارتون های تخیلی مثل سفیدبرفی رو دوست داشتم. دوست داشتم با خونه یا قصر یا جزیره بازی کنم. هرچند که یادمه کارتون جزیره نجات رو میدیدم، با بالش ها جزیره درست میکردم و سعی میکردم با عروسک هام ماجراهایی شبیه به ماجراهای جزیره نجات بازی کنم. یه مدت بعد میدیدم به ذهنم نمیرسه چی بازی کنم از مامانم میپرسیدم: چی بازی کنم؟ سوژه ندارم. میرفتم با توجه به یه برنامه دیگه تلویزیون محیط بازیم رو عوض میکردم. مثلا با بالش ها قصر میساختم و شبیه جومونگ یا یانگم بازی میکردم با عروسک هام البته هیچ وقت خودم رو شبیه جومونگ یا یانگم و…درست نمیکردم. چون خودم تو نقش بازی کردن اصلا خوب نبودم. با عروسک هام سعی میکردم شبیه بعضی از سکانس های زنانه جومونگ و یانگم بازی کنم. یعنی عروسک هام نقش بازی کنن. نه من. تو مدرسه یه بار خواستم با دوستم بازی کنم که مثلا تو کولاک داریم میریم یه جایی، اصلا نمیتونستم خوب بازی کنم. دوستم ناراحت میشد. باید حتما محیط بازی رو خوب شبیه اون بازی که میخواستم بکنم درست میکردم تا بتونم توش بازی کنم. خوب این هنر من رو میرسونه که این همه محیط های مختلف رو برای بازی کردنم از بچگیم میساختم. فکر نمیکنم اوتیسمی ها همچین هنری داشته باشن. چون تو اینترنت خوندم که اوتیسمی ها فقط ریاضی و عدد و رقم میفهمن. یه زمانی هم مامان و بابام با پارچه برام خونه ساخته بودن که میرفتم با عرسک هام توش و درسته که بیشتر مشغول ساختن قسمت های مختلف خونه بودم وکلا بیشتر مشغول ساختن محیط بازی بودم تا بازی کردن ولی همین ها نشون میده من قوه تخیل دارم درحالی که اوتیسمی ها ندارن. 3- اوتیسمی ها بال بال میزنن درحالی که من دست هام رو مشت میکنم.(البته چیزهای دیگه ای هم به دکتر گفته بودم که اینجا نمیشه همه رو نوشت.)
   خیلی نگرانم. ممکنه اسکیزوفرنی باشه؟(چون تو اینترنت نوشته تاخیر در گفتار و مهارت های حرکتی نوزاد و انجام کارهای عجیب با دستان نشانه اسکیزوفرنی در کودک است. عکس یه بچه ای که دستش رو مشت کرده و به صورتش ادا گرفته رو هم یه سایتی که در مورد اسکیزوفرنی کودکان نوشته بود گذاشته بود.)

   پاسخ

   1. سلام دوست من
      لطف می کنید به این پرسشها پاسخ بدید
      1- روابط عاطفی شما چگونه هست؟
      2-ایا شما در حال حاظر در رابطه عاطفی با کسی هستید ؟
      3- لطف می کنید در مورد عادتهاتون بیشتر توضیح بدید ؟
      4- در زمان اضطراب میتونید بفرمایید که چه کاری انجام میدید و اصولا چه چیزی شما رو مضطرب می کنه ؟
      5- رابطه عاطفی شما با خانواده چطور هست؟

      پاسخ

      1. سلام. خسته نباشید.
         تو مهدکودک و مدرسه هم بودم سختم بود با دیگران جور شم. هبچ وقت برای دوستی با کسی پیشقدم نشدم. همیشه دیگران برای دوستی با من پیشقدم میشدن. که البته اون دوستی هام با قهرهای زیادی همراه بود و بعد از اتمام اون مقطع تحصیلی ارتباطم هم با دوستم قطع میشد. بهم معاون و معلم تو مدرسه گیر میدادن که چرا این قدر ساکت و گوشه گیری و دوست های کمی داری؟ کسی هم اگه میومد باهام دوست شه معمولا یا خودش اسم و فامیلش رو میگفت یا از دیگران اسم و فامیلش رو میشنیدم. یعنی خودم نمیپرسیدم. تو مهد کودک یک دوست، تو دبستان ایمان(اول تا چهارم) یک دوست، تو دبستان قوامی(پنجم) یک دوست، تو راهنمایی دو دوست، تو دبیرستان یک دوست داشتم.(البته تو دبیرستان سال اول دبیرستان هیچ دوستی نداشتم و بچه های دیگه میگفتن: این مشکل داره. خیلی حساسه. هیچ دوستی هم نداره.) از اواسط سال دوم دبیرستان با یک نفر که از من یکسال کوچیکتر بود و خیلی از نظر فکر و رفتار بهم شبیه بود دوست شدم. الان هم هیچ دوستی ندارم.
         مجردم. تا حالا یه خواستگار هم نداشتم.
         مامانم که فوت کرد. با بابام هم دعوا هست. حرف زدن هست و…با همه فامیل های مادرم که قطع رابطه کردم. فقط با دو تا عمه ام گاهی اوقات پیامکی حرف میزنم.
         خیلی چیزها من رو مضطرب یا عصبی میکنه و موقع اظراب یا عصبانیت خودزنی، شکستن ظرف، اسیب زدن به دیوار، داد و فریاد و…
         عادت که زیاد دارم. بیشتر مطابق عادت هام زندگی میکنم. مثلا هر دندون رو باید 6 بار مسواک بزنم. یا قبلا هر هفته جمعه ها میرفتم شاه عبدالعظیم. از بازارش شلوار و اسلایم و یه سری چیز دیگه ای میخریدم. هر هفته شلوار و اسلایم رو میخریدم. چیزهای دیگه هر دفعه یه چیز. البته الان دیگه چند ماهه اونجا نمیرم. از دیجی کالا هرهفته اسباب بازی، لوازم التحریر فانتزی و وسایل مینیاتوری میخرم. من میخوام برای خودم دنیای بچگونه درست کنم و توش بازی کنم. این دنیای بچگونه رو با اسباب بازی ها میسازم. اشپزخانه اسباب بازی رستورانش. سوپرمارکت اسباب بازی بازارش، ماشین های اسباب بازی وسایل نقلیه اش. عروسک ها شهروندانش هستند. دیجی کالا واقعا فوق العاده هست. هم منظم و دقیقه. هم همه چیز داره. هم اصلا لازم نیست از خونه بیرون بریم. خیلی کمکم میکنه تو ساختن دنیای بچگونه. حرکاتی که دیگران میگن حرکات غیر طبیعی احساس میکنم هرچی سنم بالاتر رفته بیشتر شده و خیلی از اوقات مشغول این حرکاتم. البته من این حرکات رو دوست دارم. بهم احساس خوبی میدن. همش تو خونه از اتاقم تا اشپزخونه میرم و برمیگردم. هیچ کار خاصی هم نمیکنم. فقط راه میرم و برمیگردم. هر روز از اتاقم تا اشپزخونه میدوم و میپرم و برمیگردم. مثل بچگی هام عاشق دویدن و پریدنم.
         یه مشکلی که از بچگی هام بوده و هنوز هم هست. اینه که به نظرم اکثر خیابون ها شبیه هم اند. خیابون های کمی که نکات بارزی دارند رو میشناسم. مثل میدون ازادی یا خیابون ولیعصر. یا مسیل باختر. البته خیابون های نزدیک خونه مثل فرهانی،عربشاهی، شونزده متری، مجیدیه رو میشناسم. ولی مثلا شونزده متری دوم هم نزدیک خونمونه. اما نمیتونم از خونمون برم تا شونزده متری دوم. نمیفهمم از چه راهی برم. خیابون هایی که نکات بارز ندارن رو یادم نمیمونه. راهی که هرروز با مادرم میرفتم دبیرستان و برمیگشتم رو یه بار مامانم پرسید: هرروز داریم میریم مدرسه دیگه باید راه رو یاد گرفته باشی. بگو ببینم از این راه بریم؟ گفتم: اره. مامانم گفت: این راه که به دبیرستانتون نمیرسه! همین الان هم بگین برم از خونه تا دبیرسنانم نمیتونم برم.
         مشکل دیگه تو اینه که قیافه ادم ها رو اگه یه بار ببینم و زیاد صحبتی نشه بینمون و نکته بارزی هم تو صورتشون نباشه بار دوم ببینم همون شخص رو ممکنه نشناسم. فیلم هم که میبینم طول میکشه تا قیافه شخصیت های فیلم رو بشناسم. از بچگی همین جوری بودم و هنوز هم هستم.

         پاسخ

         1. در مورد وضعیت شما الزاما باید باهاتون صحبت کنیم در صورتی که ممکن هست لطفا در روز شنبه با شماره 03133364601 تماس حاصل کنید و وقت مشاوره تلفنی دریافت کنید . در برخی موارد که شما فرمودید تناقضهایی هست که باید این تناقضات را بررسی کنیم و از طرفی برخی موارد هست که باید به صورت خصوصی با شما صحبت شود لطفا در روز شنبه با همکارم خانم اسدی صحبت فرمایید . سپاس

            پاسخ

            1. سلام. ممنونم از راهنمایی هاتون.
               ولی ببخشید میشه بپرسم پس چرا اینجا بهم شماره مرکزتون رو دادید؟ شما هم که مثل من فکر میکنید من اتیسم ندارم و حتی گفتید این بیشتر به ocd و اختلال شخصیت شبیهه.(تو
               جواب سوال قبلیم که همین امزوز تو قسمت خروج از طیف پرسیدم فرمودید.)
               مرکز شما در زمینه اختلالات شخصیت هم کار میکنه؟

            2. خیر ما در زمینه اتیسم فعال هستیم .

   2. الزاما همه اوتیستیک ها نابغه نیستن
      الزاما همه اوتیستیک ها علاقه به اعداد ندارن
      الزاما همه اوتیستیک ها بال بال نمیزنن

      ضمنا قبلا به اوتیسم
      اسکیزوفرنی کودکی میگفتن
      چون خیلی شبیه اسکیزوفرنیه

      پاسخ

      1. ممنونم دوست خوبم که در پاسخ دادن ها به ما کمک می کنی. فقط این رو اضافه کنم که اتیسم با اسکیزو فرنی هم از نظر زمان ظهور و هم ابعاد اجتماعی و هم کلامی متفاوت هست

         پاسخ

2. سلام.
   ببخشید. خیلی ترسیدم.
   تناقض!؟
   تو اینترنت نوشته بیماران اسکیزوفرنی حرف های متناقض زیادی میزنن. یعنی من اسکیزوفرنی دارم؟
   میشه لطف کنید در مورد تناقض بیشتر توضیح بدین. کدوم حرفام با هم متناقض اند؟
   بعد من ساکن تهرانم. نمیدونم پیش چه دکتری برم خوبه؟

   پاسخ

   1. سلام دوست من .منظور از تناقض این نیست . منظور ما این بود که ما در تحلیل اطلاعات درگیر تناقض هستیم نه اینکه حرفهای شما متناقض هست. همانطور که خدمتتون عرض کردم لطفا با شماره ای که گفته شد تماس بگیرید و با خانم اسدی صحبت کنید . ایشان شما رو راهنمایی می کنند.

      پاسخ

3. با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما مشاور محترم.
   پیش یه روانشناس بالینی رفتم چند روز پیش. این دکتر این حرفا رو زده. به نظر شما خوبه باز پیش همین دکتر بریم؟ یا من بیخودی به این دکتر مشکوکم؟
   برای دخترم با یه روانشناس تلفنی صحبت کردم. دخترم از بچگی دچار مشکلاتی بوده و تا الان که جوونه به خاطر مشکلاتی نشده بود دکتر ببرمش. دکتر گفت امکان اوتیسم خفیف هست ولی باید برای تشخیص قطعی حضوری بریم مطبش و ما به دلایلی نشدبریم مطبش.
   رفتیم مطب یه روانشناس بالینی دیگه که من به این دکتر مشکوکم.★🧐وقتی گفتم دکتر قبلی احتمال اوتیسم خفیف داده. این دکتر گفت: دخترت هیچ چیش نیست. الکی این کارها رو میکنه که تو رو ازار بده! دخترت امکان نداره اوتیسم یا اسپرگر یا حتی شبهه اوتیسم داشته باشه چون مبتلایان به اوتیسم عقب مونده ذهنی اند و دچار عفونت های زیاد و شدید میشن. دکتر به دخترم گفت از اینجا پاشو بشین اونجا. چراغ رو روشن و خاموش کن و دخترم این کارها رو کرد. دکتر گفت: دخترت اگه اوتیسم داشت از دستورات اطاعت نمیکرد. اگه دخترت اوتیسم داشت حاضر نمیشد جاشو عوض کنه اما دخترت از اینجا پا شد رفت اونجا نشست. مبتلایان به اوتیسم حاضر نمیشن جاشون رو عوض کنن. دخترت اگه اوتیسم داشت به صورت هیچ کس نگاه نمیکرد. من به اسکیزوفرنی و دوقطبی هم شک داشتم چون از دوستم شنیدم که اسکیزوفرنی و اوتیسم و دوقطبی شباهت ژنتیکی دارن. به دکتر گفتم. دکتر گفت: اسکیزوفرنی نداره. برای این که اسکیزوفرنی بگیره باید اول یه ضربه به سرش بخوره اون قدر محکم که بیهوش شه بعد اگه زنده موند اسکیزوفرنی میگیره که اونم یه ماهه درمان میشه. اگه اسکیزوفرنی نهفته هم داشته دیگه تا 18 سالگی خودش رو نشون میداد. دوقطبی هم نداره. به دخترم گفت: تو از عمد این کارها رو میکنی!میخوای من بگم مریضی که اشپزی و کار خونه نکنی. دخترم واقعا هم تمایلی به اشپزی و کار خونه نداره. قبلا دخترم پیش روانپزشک رفته و روانپزشک گفته بوده وسواس فکری و عملی و افسردگی داره که دخترم دوادرمون رو رها کرد ولی این دکتر گفت: وسواس نداره. چون وسواسی اگه ببینه این کاغذ دیواری کجه اعتراض میکنه. اما دخترم رو وسایل خودش وسواس داره نه رو وسایل دیگران. دکتر چندتا ضرب المثل ساده پرسید که دخترم تونست معنیشون رو بگه مثل هر که بامش بیش برفش بیشتر که دخترم گفت: هرکس ثروتش بیشتر باشه دردسرش هم بیشتره. یا کوزه گر از کوزه شکسته اب میخوره که دخترم گفت: هرکس علمی داره از علمش برای خودش استفاده نمیکنه. دکتر از دخترم خواست از 100 سه تا سه تا بشمره بیاد پایین که دخترم 97 رو گفت اما بیشتر نتونست بگه. اما دکتر گفت: هیچیش نیست. دخترم دیپلم انسانی داره ولی حاضر نشده دانشگاه بره.
   بعد ببخشید روانشناس های بالینی اجازه داشتن شوکر و باتوم و چماق دارن؟! این روانشناس بالینی که ما رفتیم پیشش واسه دخترم، اصلا نمیذاشت دخترم حرف بزنه. بیشتر داشت خودش حرف میزد و یه خاطره تعریف کرد که به یک خانم که اومده بود مطبش حرفی زد که شوهر این خانم عصبانی شد و میخواست بیاد طرف این اقای دکتر که این دکتر یک چماق داره که اون چماق رو نشون شوهر اون خانم داد چون به روانشناس ها برای دفاع از خودشون اجازه داشتن چماق و باتوم و شوکر تو مطبشون میدن تا اگه بیمار روانی بهشون خواست حمله کنه از خودشون دفاع کنن!😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮😮

   پاسخ

   1. سلام دوست من
      تمام پیام شما رو با حیرت و تعجب تمام خوندم
      واقعا واقعا واقعا شما به چنین شخصی مراجعه کردید. من می دونستم برخی از همکاران من بی سواد و بی کفایت هستند ولی نه تا این حد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      دوست من این همکار بنده که البته متاسفام از اینکه ایشان همکار من هستند کوچکترین اطلاعاتی در زمینه روانشناسی ندارند و فکر می کنم اطلاعات ایشان در حد ششم ابتدایی هست و فیلمهای هالیودی زیاد دیده اند. دوست من برای فرزندتون به یک متخصص روانپزشک مراجعه کنید و پیش ایشان دیگه نرید.شوکر و چماق و هر چیز دیگه ای که ایشان داره ممنوع هست . ببینید برخورد دیگران کاملا وابسته به برخورد ماست دیگران آیینه ما هستند.حتما ایشان در مورد خانم اون آقا هم عملکرد خوبی نداشته. بهترین کار این هست که گزارش ایشان رو به بازرسی سازمان نظام روانشناسی بدهید.شاد و پاینده باشید .

      پاسخ

      1. ببخشید این دکتر این حرف ها رو هم زده. از دخترم پرسید: تو مدرسه چه درسی رو دوست داشتی؟ دخترم گفت: علوم تجربی. دکتر گفت: تو رشته خودت انسانی کدوم درس رو بیشتر دوست داشتی؟ دخترم گفت: تاریخ باستان. به دوران معاصر که میرسید دیگه خوشم نمیومد. دکتر گفت: اه تاریخ چیه؟ تو هم مثل خواهر منی؟ تاریخ ازش پول درنمیاد. بعد همش به دخترم میخواست بگه که تو سربار پدر و مادرتی که نه دانشگاه میری نه سرکار. دخترم ناراحته که چرا نتونسته جواب این دکتر رو بده. یا وقتی دخترم گفت: وسواس چکی قبلا برام دکتر دیگه ای تشخیص داده. این دکتر گفت: منم وسواس دارم. وسواس شستن! بعد شروع کرد به خاطره تعریف کردن که خواهرش وسواس چکی داره و یه بار وقتی این دکتر زیر لاهاف خواب بوده خواهرش فکر کرده این دکتر مرده و یک چیزی رو اورده روی بینی این دکتر که چک کنه ببینه نفس میکشه یا نه که این دکتر از خواب میپره! حتی عکسی که این دکتر از خودش تو سایتی که تبلیغ کارش رو کرده گذاشته فرق داره با قیافه خودش! نمیدونم یعنی این از اون روانشناس های قلابی بوده!؟ بعد وقتی پرسیدم اگه دخترم چیزیش نیست پس حرکات غیر طبیعی که از بچگی داشته واسه چیه؟ دکتر گفت: دخترت ODD داره یعنی اختلال نافرمانی. یعنی از حرصش این کارها رو میکنه. در حالی که دخترم از نوزادی این حرکات غیر طبیعی رو داشته. یعنی تو نوزادی میفهمیده حرص خوردن چیه و میخواسته نافرمانی کنه!؟ بعد دختر من وقتی بچه بود بیش از حد مظلوم بود و حتی خود من ناراحت میشدم که چرا نمیتونه در برابر بچه های زورگو از خودش دفاع کنه و حرفش رو بزنه؟ این دکتر به دخترم گفت: پایان نامه ام رو میتونم بدم بخونی تا بفهمی هر مشکل روحی که پیدا میشه نتیجه افکار خود ماست. در حالی که دختر من مطالب سنگین و قلمبه سلمبه رو نمیفهمه و اصلا کجا شنیدیم که مریض پایان نامه دکتر رو بخونه؟ حتی دکتر گفت: پایان نامه من رو تو اینترنت خوندی که من رو پیدا کردی؟ این دکتر مطب و کارت و تابلو و منشی هم داشت. یا این دکتر از دخترم پرسید: خونتون کجاست؟ و حتی دکتر گفت: خونه من پیروزی هست. یعنی دکتر خونه خودش رو گفت! اما چه لزومی داشت این حرف؟ این دکتر گفت: اگه دخترت اوتیسم داشت نمیتوتست مدرسه عادی درس بخونه و باید میرفت مدارس مخصوص اوتیسم و نمیتونست الان حرف بزنه و بحث کنه. دکتر میگفت: من با شوخی همه چیز رو شروع کردم. اگه دخترت اوتیسم داشت وحشی میشد چون نمیتونست شوخی رو درک کنه. وقتی دخترم گفت: از بچگی تو ریاضی بی دقتی میکردم. دکتر گفت: منم ریاضیم خیلی بد بوده و تعریف کرد که تو دانشگاه ریاضی 4 گرفته و یه جوری نمره گرفته از استاد و در دوران مدرسه به خاطر ریاضی افتاده مدرسه شبانه. این حرفاش باعث خنده من و دخترم شد. چرا باید یه دکتر خودش رو مسخره کنه پیش مریضش و ابروی خودش رو ببره؟ حتی شک میکنم که این مرد، کلاهبردار بوده یا دیوانه؟
         بعد این سوالاتی که از دخترم کرد این دکتر، تست تشخیص اوتیسم بود؟( از اینجا پا شو اونجا بشین. چراغ رو روشن و خاموش کن و…)
         بعد این که میگین گزارش این دکتر رو به سازمان نظام روانشناسی بدم، چه جوری این کار رو باید انجام بدم؟ میشه لطفا بیشتر توضیح بدین. شما میتونید در زمینه گزارش دادن به سازمان نظام روانشناسی بهم کمک کنید؟ چون متاسفانه شوهرم حرف های این دکتر رو باور کرده و اصلا دنبال این کارها نمیره. خودم هم مریضم. دخترم هم که کلا تو جامعه رفتن و فعالیت های اجتماعی ضغیفه.

         پاسخ

         1. در گوگل سازمان نظام روانشناسی رو سرچ کنید و به بازرسی گزارش بدید ولی مهمترین کار این هست که به یک متخصص دیگه برای دخترتون مراجعه کنید و به شاریط دخترون رسیدگی کنید . در ضمن افراد دارای اتیسم عقب مانده ذهنی نیستند و در میان این افراد نوابغ هم وجود دارند

            پاسخ

4. سلام دکتر. یک بزرگسال اوتیسم معنی ضرب المثل ها رو اصلا نمیفهمه؟ مثلا یه ادم 20 و چند ساله. مثلا معنی ضرب المثل های ساده ای مثل گرصبر کنی زغوره حلوا سازی یا هر که بامش بیش برفش بیشتر. یا کوزه گر از کوزه شکسته اب میخوره؟ حتی اگه دیپلمش انسانی باشه؟
   یا یه بزرگسال اوتیسم که سنش دیگه 20 رو رد کرده نمیتونه از حق خودش دفاع کنه و بحث کنه؟
   اخه ما تو فامیلامون یه دختر بود که از بچگیشم گوشه گیر بود طفلک. دیپلم گرفت از رشته انسانی، شوهرش دادن. مادرشوهرش و خواهرشوهراش از اون خاله زنکا. هی گیر میدادن به این که چرا اجتماعی نیست. از اون خونواده هایی بودن خیلی اهل رفت امد و اجتماعی. شوهرش هم پشتش نبود. اونم مثل مادر و خواهراش فکر میکرد. اخرش این دختر بیچاره خودکشی کرد همین چند ماه پیش.
   حالا من نمیخوام بگم این دختر فامیلم قطعا اوتیسم داشته. نه شاید اصلا هیچیش نبوده.درونگرا بوده فقط اما واسم سوال شده. اخه این دختر میفهمید معنی ضرب المثل ها رو. میتونست حرفشو بزنه. از حق خودش دفاع کنه. البته بچگی هاش خیلی مظلوم و بی زبون بود. بزرگ شد میتونست حرفشو بزنه و از خودش دفاع کنه. اما از بچگی تا بزرگسالی همیشه ضعیف بود از لحاظ اجتماعی. اهل دوست و مهمونی و…نبود. 20 و چند سالش بود موقع خودکشی. بیچاره از نظر من که زن زندگی بود. خیلی مرتب و دقیق. کارهاش سروقت. کدبانو. با برنامه ریزی. مرتب، همه کارش رو برنامه. قدرشو ندونستن. البته میگفتن وسواسم داره. مادر این دختر فامیلمون حالا همش خودشو میزنه میگه: اون مادرشوهر و خواهرشوهراش و اون شوهرش دخترمو پرپر کردن. از بس بش فشار اوردن که چرا مثل اونا نیست. دختر من مذهبی بود. پی خودکشی نمیرفت. ولی من میگم تقصیر خود مادر ساریناست. اسم دختره سارینا بود. مادرش فکر میکرد مراجعه به روانپزشک و روانشناس یعنی دیوونه بودن. هیچ وقت روانشناس و روانپزشک و روانکاو سارینا رو ندید. حتی وسواسشم شوهرش میگفت وسواس داره. دکتر نرفته. مشاوره پیش از ازدواج هم نرفته بودن. میگم این چه طرز فکریه هر دختری غذا پخت و لباس شست میتونه با هر پسری سر کار رفت ازدواج کنه. بدون این که ببینن اینا به هم میخوره اخلاقاشون یا نه. به نظر شما چه قدر احتمال اوتیسم بودن سارینا هست؟ با توجه به این که تو بزرگی بحث میکرد. حرفشو میزد. از خودش دفاع میکرد. البته دیگه حریف شوهر و خونواده شوهرش نبود. اونا خیلی پر رو بودن و این که معنی ضرب المثل ها رو میفهمید. اصلا از رشته انسانی که بیشترش ادبیاته با معدل بالا دیپلم گرفت.
   رو سنگ قبر سارینا سال 1400 رو زده سال فوتش و من موندم متعجب که داریم میریم تو قرن جدید و هنوز خاله زنک بازی هست. درک نکردن دیگران هست و…ما کی پیشرفت میکنیم؟

   پاسخ

   1. سلام بستگی به سطح اختلال داره . برخی از افراد دارای اتیسم خفیف و بزرگسال ضرب المثل ها را می فهمند و استعاره ها رو درک می کنند.
      دفاع از حق اصولا در افراد دارا ی اتیسم اتفاق نمی افته
      در مورد اون فامیلتون نمیشه نظر داد ولی فکر نمی کنم ااتیسم بوده باشه

      پاسخ

5. سلام وقتتون بخیر من 18سالمه با دیدن علایم بیش فعالی و عدم تمرکز در کودکی و نوجوانی مثلا موقعی هفت ساله بودم مشاور به مادرم گفته بود باهاش تمرینات تمرکز انجام بدین وگرنه کلاس اول رد میشه مادرم میگفتن اصلا صبر نداشتی البته من نوزاد زودرس بدنیا اومدم. به روانپزشک مراجعه کردم و برام دارو تجویز کردن و این اختلال رو تشخیص دادن اون علامتی که بیش از همه منو ازار میداد و با عث شد تصادفی به این اختلال شک کنم همین خیال پردازی نابهنجاری بود که داشتم یعنی یه فیلم مبینم در مورد سقوط هواپیما چن ماه مداوم شب تا صبح به سقوط هواپیما فک میکنم بعد مصرف قرصا بهتر شدم ولی کامل رفع نشده یعنی اصلا نمینونم بیرونش کنم از ذهنم ممکنه اختلال من طیفی از اتیسم باشه؟اشتباهات محاسباتی زیاد غلط جواد دادن تست ها به کرات نداشتن صبر در کودکی و نوجوانی و همچنین پرسیدن سوالات تکراری به وفور علی رغم پاسخ مکرر انها و همچنین وسواس فکری عملی که طبق گفته روانپزشک پدرم بصورت اکتسابی رفتاری از پدرم به من منتقل شده نظیر شست و شوی مکرر نگرانی شدید درمورد بیماری احساس گناه و سرزنش شدید ممنون میشم راهنماییم کنید.

   پاسخ

   1. سلام دوست من لطف می کنید در مورد عادتهای خودتون بفرمایید . و اینکه ارتباطات شما با دیگران چگونه هست ؟لطف می کنید بفرمایید ارتباطات عاطفی شما چطور هست؟

      پاسخ

      1. سلام ببخشید منظور از عادت ها چی هست؟ ارتباطات عاطفی خاصی ندارم ولی بشدت به مادرم وابسته بودم چه در کودکی که به صورت فیزیکی بندرتاز مادرم جدا نمیشدم چه در نوجوانی از لحاظ عاطفی وقتی حضور نداره حس کم بود دارم ولی وابستگی غیرعادی وجود نداره.درمورد دوستیابی هم هیچ وقت شروع کننده دوستی نبودم و شاید در ان واحد یک دوست داشتم اونم فقط در مدرسه بشدت در انتخاب دوست استاندارد دارم واسه خودم و وقتی رفتار ناهنجار ازش می بینم کمکم دوستیو متوقف میکنم یعنی در دوستیابی بشدت سختگیرم و اینکه از بچگی بیشتر اوقات تنها بودم چون تک فرزند بودم و هستم ببخشید میتونه اختلالی از طیف اوتیسم باشه؟واقعا از پاسخگوییتون ممنونم

         پاسخ

         1. دوست من سلام .منظور از عادت فعالیتها و رفتارهایی هست که شما تمایل داشته باشی روزانه انجام بدی و یا در طول روز چند بار انجام بدی و اگر این کار رو نکنی درگیر با اضطراب بشی؟

            پاسخ

      2. و اینکه امروز برای ویزیت دوباره به روانپزشک مراجعه کردم و با پرسیدن چند سوال دوز دارو هارو بالاتر بردن ولی پدرم میگن این داروها ضرر دارن و بهتره بجای توقع بیش از حد بین درس خوندنت تفریح بزاری واسه خودت تا خسته نشی و همه اینجا بخاطر اینکه تو خونه موندی و همش درس میخونی و سختگیریهای مادرته و این حرفا بشدت منو ناراحت کرد قصد دارم فعلا ا شروع خوردن داروها خودداری کنم و بجاش ورزش و یوگا و مدیتیشن رو امتحان کنم به نظرتون کار درستیه؟
         و اینکه من اصلا در ریاضیات و مکان یابی استعداد ندارم و علی رغم تلاش بالا نتیجه دلخواه نمیگیرم یعنی اون18 ای که کسی که یک سوم من درس میخونه میتونه بیاره این نمره رو ولی من با سه برابر خوندن بازم احتمال بی دقتی در امتحان وجود داره نمیگیرم ولی برای مثال در انشا و داستان نویسی در مسابقات اموزش پرورش دوم شدم و همیشه بدلیل گستردگی دامنه لغات و انشا های عالی مورد تشویق معلمان قرار گرفتم ممکنه به اشتباه بیش فعالی تشخیص داده شده باشه؟ممنون از راهنماییتون

         پاسخ

         1. از نظر من شما علائمی را اتیسم رو گزارش نمی کنید بلکه بشتر مواردی که گزارش می کنید مربوط به اضطراب و تا حدودی افسردگی هست و میتوان به وسواس فکری هم اشاره نمود.در مورد نقص توجه باید مورد بررسی قرار بگیرد . ایا تا کنون داروی ریتالین برای شما تجویز شده؟

            پاسخ

            1. خیر روانپزشکم گفتن بجای ریتالین یه دارو بنام استراموکس برات تجویز میکنم که جدیدتر از ریتالین اومده و برخلاف ریتالین وابستگی ایجاد نمیکنه

         2. دوست من این موردی که شما فرمودید قطعا برای پسری به سن شما درد ناک هست ولی مقطعی و گذرا هست .مواردی که شما از اونها گلایه می کننید مانند مهارتهای حرکتی نوعی توانایی مهارتی و اکتسابی هست که با تمرین شما میتونید در اونها مهارتهای خودتون رو بیشتر کنید ولی من حس می کنم شما باید دوستی های خودتون رو با افرادی که دوستشون دارید بیشتر و بیشتر کنید و به مرور خودتون و توانایی و جذابیتهاتون رو به انها ثابت کنید . مسیر سلامت روان برای همه انسانها به یک شکل نیست . سعی کنید مسیری که در اون حس بهتر و انرژِی بیشتری دارید را انتخاب کنید.سعی کنید زمان بیشتری با دوستانتون بگذرونید و و با اولویت ها و زندگی همسن هاتون بیشتر آشنا بشید اون موقع زیاد به خودتون هم سخت نمی گیرید و می بینید هر جوانی مشکلات خاص خودش رو داره و مشکلاتتون رو بزرگ نمی کنید .در مورد دارو هاتون نمیتونم بهتون مشاوره بدم چون در تخصص من نیست . ولی از نظر من شما در گیر با اتیسم نیستید و لی الان یکی از بحرانی ترین دوره های زندگیتون رو به مانند سایر جوانها دارید طی می کنید .سعی کنید از این دوران طلایی زندگیتون لذت ببرید . ذهن خودتون رو آزاد کنید وسعی کنید محدودیت های خودتون رو کمتر کنید. برای شروع ازتون می خوام با مادر یا پدرتون برنامه ای رو تنظیم کنید و هر هفته به یکی از جاهای تفریحی شهرتون برید و از بودن با کسانی که دوستشون دارید لذت ببرید.

            پاسخ

      3. چیزیی که من رو بیش از هرچیز ازار میده سرزنش کردن خودمه چون همش خودمو مقصر میدونم و میگم چرا تلاش نکردی و اینجوری میشه ولی واقعا اینطور نیس تلاشمو میکنم ممکنه بعضی وقتا تنبلی کنم ولی خیلی کم.
         من همیشه در مدرسه زنگ ورزش از زمین بیرون بودم چون کسی منو نمیزاش تو تیمش علی رغم اینکه همه بچها منو دوس داشتن و رتبه اول کلاس بودم و هیچ مشکل جسمی نداشتم فوتبالم افتضاح بود و اتفاقا این ناهماهنگی بین اعضای بدن رو به روانپزشک گفتن مثلا میخواستم شوت کنم راست میرفت چپ نه یبار نه دوباره بکرات….حتی ضربهای ساده که همه از پسش بر میومدن واقعا از اون زمان روحیم خورد شد و ناخوداگاه پذیرفتن که دست پا چلفتیم بخاطر همین اشتباهات همیشه از زمین بازی بیرون بودم پدرم همبشه میگف تو تو هپروت هستی یعنی حواست جمع نیس و اینکه برام کابوس بود تو جمع خانوادگی فوتبال و والیبال بازی کنن چونضعف شدیدم معلوم میشد یادمه کلاس والیبال میرفتم و مسابقه برگزار شد و پدرم و دو نفر از فامیلامون هم اومدن دیدن مسابقه هیچ وقت اون زمان رو فراموش نمیکنم همه بچها کلی توپ ضربه زدن ولی هیشکس توپ رو نزاشت من بزنم از ترس خراب کردن و بعد از کلی وقت اتفاقی توپ به من رسید که اونم اشتباهی زدم تو صورت خودم خیلی دردناک بود اون لحظه جلو اون همه ادم این سوال تو ذهنم اومد شاید این اتفاقا هم به خاطر اون اختلال بیش فعالی یا چیز دیگه ای بوده باشه؟
         خیلی ممنون واقعا از شما

         پاسخ

6. سلام.
   میگن افراد اوتیسم نمیتونند شوخی و کنایه و ضرب المثل رو بفهمند. خوب این جوری که دیگران برعکس میان اذیتشون میکنن که.
   هیچ راهی براشون وجود نداره؟ یعنی نمیشه یادشون داد؟
   یعنی اگه به یه اوتیسمی بگیم اگه کسی گفت: هر که بامش بیش برفش بیشتر. به این معنیه که هرکس ثروتش بیشتر باشه زحمتش بیشتره. اون اوتیسمی نمیتونه یاد بگیره اینو؟
   حتی اگه اون مبتلا به اوتیسم بزرگسال باشه یا اوتیسمش خفیف باشه مثلا اسپرگر باشه. باز شوخی و کنایه و ضرب المثل نمیفهمه؟
   کودک اسپرگر چه طور؟ تو کودکی و نوجوانی هیچ ضرب المثل و شوخی و کنایه ای نمیفهمه؟ حتی اگه مادرش بگه بش: معنی این ضرب المثل اینه. باز یاد نمیگیره؟

   پاسخ

   1. سلام دوست من . قطعا با اموزش فرد دارای اتیسم و بخصوص اتیسم خفیف می تونه معانی ضرب المثل ها را متوجه بشه .فرد دارای اتیسم دارای ناتوانی ذهنی نیست بلکه الگوهای یادگیری متفاوتی ئداره و تفسیر این اطلاعات براش متفاوت انجام میشه. پس اگر اطلاعات به شیوه صحیح به کودک اموزش داده بشه فرد دارای اتیسم یاد می گیره

      پاسخ

      1. ممنون.
         اما اگه یه شخص اوتیسم خفیف مثل اسپرگر بش یاد بدن شوخی و کنایه و ضرب المثل رو با روش صحیح. این شخص ممکنه خودش هم بعدا از شوخی و کنایه و ضرب المثل و… استفاده کنه؟ یا خودش هیچ وقت استفاده نمیکنه؟
         یه اقایی رو تلویزیون نشون میداد فکر کنم اسپرگر بود. ضرب المثلی که مادرش به کار میبرد رو گفت!

         پاسخ

         1. ممکن هست در اثر اموزش متوجه بشه ولی استفاده خیلی کم اتفاق می افته

            پاسخ

7. سلام.
   میگن افراد اوتیسم نمیتونن از حق خودشون دفاع کنن! خوب ابن جوری که همه اذیتشون میکنن که. یعنی هیچ راهی نداره. نمیشه بهشون یاد داد از حق خودشون دفاع کنن؟!
   حتی اگه بزرگسال باشن و اوتیسمشون خفیف باشه مثلا اسپرگر باز نمیتونن از حق خودشون دفاع کنن؟!
   اخه من تو تلویزیون کسانی رو دیدم که اوتیسم داشتن ولی این قدر خوب در مورد زندگی خودشون صحبت میکردن که من نمیتونم اون جوری تو صداوسیما حرف بزنم.(البته نمیدونم سطحشون چی بوده.) حتی یکیشون فکر کنم اسپرگر بود که تعریف میکرد یه نامزدی داشت که مدت طولانی معطلش کرده بود و این شخص اسپرگر بهش اعتراض میکنه و نامزدش ولش میکنه. خوب این یعنی دفاع از حق.
   ببخشید شاید من چون اطلاعاتم کمه اینو میگم ولی به نظرم عجیبه اون اقای اسپرگری که تلویزیون نشون میداد و سرکار میرفت و میخواست ازدواج کنه نتونه از حق خودش دفاع کنه؟(ببخشید لطفا ناراحت نشیدـ) من پیام های دیگرانو میخوندم. خود شما در جواب یه نفر دیگه گفتین اتیسمی ها نمیتونن از حق خودشون دفاع کنن.(در جواب کسی که به جای اسمش دو تا ستاره گذاشته مال روز 28مهر فرمودین.) البته شما دکترین بیشتر از من میدونید. برای من سوال پیش اومده.)
   چون بچه خواهرمو اتیسم تشخیص دادن. البته شهرستان کوچیک و کم برخورداری میشینن و دکتر سطحشو نگفته. قراره شهر بزرگتری برن برای تشخیص بیشتر. پسره. حرف میزنه ولی نمیتونه در برابر بچه های زورگو از حق خودش دفاع کنه. خواهرم خیلی ناراحته میگه بچم تا اخرعمر توسری خور میمونه و همه جا حقشو میخورن؟!

   پاسخ

   1. سلام اصولا نمی توانند از حق خودشون دفاع کنند . اما می تونن در این زمینه آموزش دریافت کنند.

      پاسخ

8. سلام.
   بعد من این سوالم بپرسم بااجازه.
   یه دختر تو فامیل داریم که 23 یا 24 سالشه فکر کنم. خیلی از ویژگی های اسپرگر رو داره و از بچگی هم داشته ولی خونواده اش توجه نکردن و تا حالا دکتر نرفته. اما حالامیترسه بره دکتر. چون ابنترنت نوشته اسپرگر در دختران بزرگسال اغلب به اشتباه یه بیماری دیگه تشخیص داده میشه.
   این حرف اینترنت تا چه حد صحیحه؟ شما چه نظری در مورد این دختر فامیلمون دارین؟

   پاسخ

   1. ایشان باید مورد ارزیابی قرار بگیرند

      پاسخ

9. سلام.
   خسته نباشید.
   از شما خواهش دارم که در این زمینه به من توضیحاتی بدید.
   میگن افراد مبتلا به اوتیسم نمیتونند از حق خودشون دفاع کنند!
   این حرف درسته؟
   فقط در مورد کودکان اوتیسمه یا در مورد بزرگسالان اوتیسم هم درسته؟ یعنی یک بزرگسال مبتلا به اوتیسم هم نمیتونه از حق خودش دفاع کنه؟!
   فقط در مورد اوتیسم شدیده یا در مورد اوتیسم خفیف و سندروم اسپرگر هم صدق میکنه؟ یعنی یک شخص مبتلا به سندروم اسپرگر هم نمیتونه از حق خودش دفاع کنه؟!

   پاسخ

   1. این سوالتون در چند مورد قبلی پاسخ داده شد

      پاسخ

10. سلام.
    من سواد زبادی ندارم. چند کلاس خوندم تو بزرگی. مطالب علمی سایتا رو زیاد درست نمیفهمم. توضیه ساده بدین ممنون میشم.
    بچه های من از تو تلوزیون یه چیزایی شنیدن و تو اینترنت یه چیزایی خوندن تعریف تمجید از اتیسم زیاده انگار خیلی اتیسم رو مده و ستایش میکنن. الان بچه های من فکر میکنن اتیسم چیز خوبیه و میگن چرا خدا به ما اتیسم نداده؟ ما اتیسم داشتیم نابقه میشدیم. ریاضیمون خوب بود. من چی بگم بشون؟ اصلا اتیسم خوبه یا بد؟
    راستی یکی از فامیلای شوهرم بچشو برد دکتر گفت اتیسم خفیفه. الان مادر و پدرش خوشحال اند. میگن درمان نمیخواد. بچمون چرا کارگر و کلفت شه؟ بذار مثل انشتین نابقه شه. انشتین هم اینترنت نوشته اتیسم داشته. اینده داشته باشه. میگن بچه های اتیسم نابقه و با استعداد اند. درمان کنیم استعداد و هوشش بره بشه یه بدبختی مثل ما؟ منم پچرو دیدم. ان قدر ساکت و اروم و سربه زیر و خانم و مهجوبه این دختر هزار ما شاءالله ببینیدش حض میکنید. حافظه اش این قدر قویه. شعرای تلوزیون رو قشنگ حفظ میشه. فقط یه وقتایی کارهای عجیب میکنه. این حافظه رو اتیسم این قدر قوی کرده؟ اگه کار اتیسمه که اتیسم خیلی خوبه.
    راستی من ایمیل ندارم. ایمیل نمیدم دیدگاهم نمیره. یه چیزی الکی پسرم گفت این مدلی بنویس نوشتم واسه ایمیل. اسمم واقعیه ایمیلم الکی. چرا ایمیل اجباریه؟ ببخشید ناراحت نشیدا ایمیل مردم به چه کارتون میاد؟

    پاسخ

    1. سلام
       مواردی که شما فرمودید مربوط به فقر فرهنگی و دانش پایین هست که در اکثر مردم ما وجود داره.این دیدگاه کاملا اشتباه هست که همه کودکان دارای اتیسم نابغه هستند بر عکس این دیدگاه هم همینطور .یعنی نه همه کودکان دارای اتیسم نابغه هستند و نه هم دیر اموز یا کند اموز یا ناتوان ذهنی .در طیف اتیسم هم میتوان افراد باهوش دید و هم فرد دیر اموز یا ناتوان یادگیری.از طرفی یک فرد اتیسم خفیف و باهوش به خودی خود تبدیل به یک فرد نابغه نمیشه.چراکه در افراد غیر اتیسم هم برای سرامد بودن نیازمند تلاش هست.

       پاسخ