نقاط قوت اختلال اوتیسم

نقاط قوت اختلال اتیسم

منظور از نقاط قوت اتیسم(اوتیسم) استعدادها، مهارت‌ها و ویژگی‌های غیرعادی است که افراد دارای اتیسم(اوتیسم) از ان بهره مند هستند.اینها ویژگی ها و توانمندی هایی هستند که اغلب فراتر از محدوده عادی تجربه انسانی هستند و می توانند افراد دارای اتیسم(اوتیسم) را به شیوه ای مثبت متمایز سازند و به جامعه نشان دهند که در صورت تمرکز بر روی این توانایی ها می توان دنیای بهتری برای انسانها ساخت.البته ویژگی و توانمندی هایی که در ادامه خدمت شما عرض می شود مواردی هستند که نمی توان در میان همه افراد دارای اتیسم(اوتیسم) انها را مشاهده نمود ولی بر اساس پژوهش ها اشتراکات زیادی در میان طیف اتیسم در این زمینه ها وجود دارد .ذکر این استعداد ها و توانایی ها و نقاط قوت در میان افراد دارای اتیسم به شما کمک می کند تا این موارد را در فرزند و یا مراجعین خود بررسی کنید و بر روی این استعداد ها کار کنید از طرفی متخصصانی مانند دارکر و کلیفتون و هارترعنوان می کنند که امروزه باید به جای تمرکز بر روی نقاط ضعف فرد دارای اتیسم بر روی نقاط قوت انها تمرکز نمود و بالطبع نقاط ضعف را کمرنگ تر نمود.

افراد دارای اتیسم(اوتیسم) می‌توانند مجموعه‌ای شگفت‌انگیز از نقاط قوت و استعدادها را دارا باشند. مهم است که به یاد داشته باشیم اتیسم یک طیف است و این نقاط قوت از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت خواهد بود.قصد ما آگاهی بیشتر پیدا کردن از جنبه هایی از اتیسم(اوتیسم) است که تا کنون به ان اشاره نشده است. در ادامه برخی از زمینه‌های رایجی که افراد دارای اتیسم(اوتیسم) معمولاً در آن‌ها برتری دارند هستند ذکر و توضیح می دهیم: (لازم به ذکر است که این ویژگی ها الزاما در همه افراد دارای اتیسم مشاهده نمی شود)

نقاط قوت حسی

حساسیت بینایی

افراد دارای اتیسم(اوتیسم) می توانند بینایی فوق العاده ای داشته باشند. با حساسیت دیداری بهتر، تشخیص الگوها و توجهبه جزئیات

افراد دارای اتیسم(اوتیسم) می توانند جزئیات دیداری را ببینند که افراد غیر اتیسم(اوتیسم) توانایی برای دریافت و ثبت آنها ندارند.

دید فوق العاده

یکی از نمونه‌های افزایش ادراک حسی این است که برخی از این افراد می‌توانند متن‌های ریز – مانند چاپ کوچک پشت محصولات – را با تمرکز بالایی بخوانند. گاهی مواقع والدین عنوان می کنند که فرزندشان توانایی خوبی در خواندن حروف و اعداد نوشته شده بر روی تابلوی یک مغازه از فاصله ای دور را دارند در صورتی که این تابلو اصلا برایشان خوانا نبوده و باید بسیار به آن نزدیک تر می شده اند تا بتوانند حروف و اعداد را تمیز و تشخیص دهند.

حساسیت بینایی

در مغز ما به عنوان افراد غیر اتیسم(اوتیسم) مناطق مشخصی وجود دارد که مرتبط با تشخیص و حساسیت های دیداری است و مغزمان باید عملکرد مشخصی داشته باشد که این فرایند تشخیص و درک را انجام دهد .اگر در مغز ما مناطق بیشتری برای این امر اختصاص داده شود ،قطعا حساسیت دیداری ما نیز افزایش می یابد.ولی به طور خاص، افراد دارای اتیسم عملکرد مغزی بیشتری در این مناطق در ارتباط با تشخیص و شناسایی بصری دارند و اما فعالیت کمتری در مناطقی که برای برنامه‌ریزی و کنترل افکار و اعمال استفاده می‌شوند دارند.که این امر منجر به ظرفیت های برجسته در کارهای بصری می شود.برای نمونه اگر بر روی صفحه ای پر از حروف C انگلیسی باشد و برخی از این حروف برعکس باشند و یا تغییری داشته باشند یک فرد دارای اتیسم بهتر از افراد غیر اتیسم می تواند این تفاوت ها را پیدا کند و البته سریعتر.ما افراد غیر اتیسم نمی توانیم ذرات معلق در هوا را ببینیم ولی برخی از افراد دارای اتیسم توانایی دیدن این ذرات معلق را دارند.برای نمونه پروفسور سیمون بارون کوهن که از پیشگامان بررسی این تفاوت ها هست در نقل قولی از یک فرد دارای اتیسم چنین عنوان می کند که :

تختخواب من توسط نقاط ریزی احاطه شده بود که من آن‌ها را ستاره می‌نامیدم، شبیه یک تابوت شیشه‌ای عرفانی. بعدها فهمیدم که این‌ها در واقع ذرات معلق در هوا بودند، اما دیدم آنقدر حساس بود که اغلب این ذرات به پس‌زمینه‌ای خیره‌کننده تبدیل می‌شدند و بقیه «دنیا» محو می‌شد.

شناخت الگو

افراد دارای اتیسم دارای توانایی بالاتری در شناخت الگوهای دیداری هستند.آنها فعالیت بیشتری در نواحی تمپورال و اکسیپیتال مغز نشان می‌دهند و در مقابل، فعالیت کمتری در قشر پیشانی نسبت به افراد غیر اتیسم دارند. این نواحی تمپورال و اکسیپیتال معمولاً در درک و شناسایی الگوها و اشیاء نقش دارند(لاورنت موترون ،2011)

جزئی‌نگری

افراد دارای اتیسم(اوتیسم) معمولاً جزئیات بیشتری نسبت به افراد غیر اتیسم می‌بینند، چراکه افراد دارای اتیسم  میزان بیشتری از اطلاعات حسی را پردازش می کنند. در حالی که افراد غیر اتیسم معمولاً روی چهره‌ها تمرکز دارند، افراد دارای اتیسم معمولاً به اطراف نگاه می‌کنند و جزئیات را مشاهده می‌کنند.
وقتی یک فرد غیر اتیسم و یک فرد دارای اتیسم را مقابل یک جنگل قرار می دهیم، هر دو درختان را می‌بینند…اما فرد غیر اتیسم یک جنگل می بیند و فرد دارای اتیسم تعدادی درخت و البته حشرات، گل‌ها، خزه‌ها و غیره را به همراه اجزا و پیچیدگی‌های آنها می‌بینند.

خطای دید

به طور متوسط افراد دارای اتیسم کمتر درگیر با خطای دید می شوند و این به این دلیل است که این افراد  تمایل دارند به جای کل نگری بر روی جزئیات تمرکز کنند و همین امر باعث می شود که بیشتر متوجه خطاهایی دیداری شوند و واقعیت تصویر را بهتر می بینند.
ادراک رنگ
ما در چشم های خود سلول های متفاوتی با عملکرد متفاوت به نام سلول های میله‌ ای و مخروط‌ی داریم.پرون ویلدرس در کتاب خود به نام طراحی داخلی برای فراد دارای اتیسم عنوان می کند که افراد دارای اتیسم تا  85% رنگ‌ها را با شدت بیشتری نسبت به افراد غیر اتیسم می بینند. به طوری که رنگ قرمز تقریباً برایشان به مانند نگاه کردن به لامپ فلورسنت است و البته تا ۱۰٪ این افراد قرمز را مانند کودکان غیر اتیسم می‌بینند و ۵٪ هم رنگ‌ها را کمرنگ تر از واقعیت می بینند.

دید تونلی

دید تونلی، به از دست دادن دید محیطی اشاره دارد. این وضعیت دیدن اشیایی را که مستقیماً در مقابل شما نیستند، دشوار یا غیرممکن می‌کند.به این صورت که ما ممکن است بدون توجه به محرک های محیطی دیداری در پیرامون به صورت متمرکز بخشی مرکزی از تصویر را مشاهده کنیم. به عبارت دیگر، به نظر می رسد وقتی افراد دارای اتیسم به هر چیزی نگاه می کنند، اطلاعات زیادی را به یکباره وارد بخش دیداری مغز خود می کنند، اما تمرکز بیشتری روی مرکز تصویر دارند.

شاه و فریتز هم (1983) این دید تونلی را یکی از دلایل درک سریع و دقیق جزئیات یک تصویر و توجه دیداری بهتر در فرد دارای اتیسم می دانند. توجه دیداری مکانیزمی است که از طریق آن ادراک خود را به دنیای بصری جهت‌دهی می‌کنیم و به ما این امکان را می‌دهد که صحنه‌ها و تصاویر پیچیده را به شکل مؤثر تجزیه و تحلیل و پردازش کنیم. و همین امر تحت تاثیر توجه کمتر و تمرکز پایین تر بر محرکهای دیداری پیرامونی یک تصویر و نگاهی متمرکز بر جزئیات تصویر می گردد و باعث می شود که محتوای ادراک دیداری در ذهن کودک دارای اتیسم سازماندهی متفاوتی داشته باشد. در مطالعه ای بارون کوهن و همکاران(2013) اذعان می کنند که این اطلاعات به دست آمده همچنین ممکن است بینشی در مورد سازماندهی عصبی غیرمعمول در مغز افراد دارای اتیسم(اوتیسم) ارائه دهد. به طور کلی، این یافته‌ها نشان‌دهنده یک تغییر اساسی در توزیع توجه در افراد دارای اتیسم است واین متخصصان برجسته اتیسم این شاخص را یک شاخص کمی و جدید از علائم اتیسم(اوتیسم) سطح 1 می دانند.

سینستزی(synesthesia)

سینستزی وضعیتی است که در آن چندین حواس به طور همزمان درک می شوند. مطالعه ای در سال 2013 نشان دادکه سینستزی در 9/18 درصد از افراد دارای اتیسم رخ می دهد، در حالی که این میزان در گروه کنترل(غیر اتیسم) 22/7 درصد است.سینستزی زمانی اتفاق می‌افتد که تحریک یک روش حسی به طور خودکار ادراک را در حسی دیگر برانگیزد. به عبارت دیگر، یک تجربه حسی، تجربه حسی دیگر را فعال می کند. بنابراین سنستیزیا به عنوان پیوند حواس تعریف می شود. برای مثال، جایی که موسیقی ممکن است منجر به ادراک رنگ گردد، یا کلمات ممکن است باعث ایجاد طعم شوند.در نگاه اول ممکن است به نظر برسد که سینستزیا و اتیسم(اوتیسم) هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند. اما این دو واقعاً ارتباط قابل توجهی با هم دارند. برای نمونه تحقیقات نشان داده است که همپوشانی فنوتیپی و ژنتیکی قابل توجهی بین سینستیزیا و حساسیت حسی وجود دارد، ویژگی که همچنین گزارش شده است که به شکل فراوانی در افراد اتیسم(اوتیسم) رخ می دهد .از طرفی تحقیقات نشان داده است که در افرادی که هم دارای اتیسم(اوتیسم) هستند و هم مبتلا به سینستیزیا، با فراوانی بیشتری درگیر انواع زیر هستند:

• کرومستزی یا سینستزی صدا-رنگ (Chromesthesia ) (زمانی که صدا باعث ایجاد تجربه دیداری از رنگ می شود).
• سینستزی گرافی-رنگی (Grapheme–color synesthesia )(رنگی دیدن حروف سیاه).
• از دیگر انواع متداول سینستزی در افراد دارای اتیسم، دیدن رنگ هنگام قرار گرفتن در معرض طعم یا بو ها است.

پروفسور بارون کوهی و همکاران(2013)دلیل افزایش مشاهده سینستزی در افراد اتیسم را به صورت دقیق مورد بررسی قرار داده اند و برای این مبحث پاسخهایی را ارائه نموده اند با این شرح که ،هر دو اختلال شامل اتصالات عصبی غیر معمول در مغز هستند و در واقع مطالعات تصویربرداری عصبی تأیید می‌کنند که سینستزی با تفاوت‌هایی در ساختار و/یا عملکرد مغز مرتبط است. فرضیه ارتباطات عصبی بیش از حد این فرض را مطرح می کند که افراد دارای سینستیزی دارای ارتباطات عصبی بیش از حد بین مناطق مختلف مغز خود هستند ولی این ارتباطات در افراد غیر اتیسم یا کاهش یافته یا اصلا وجود ندارد.

پروفسور بارون کوهن در مقاله خود برخی مکانیسم ها را برای توضیح شرایط مغزی سینستیزی مطرح می کنند مانند هرس آکسون های معیوب که منجر به اتصالات غیر عادی در مغز می گردد و می‌تواند منجر به ترکیب ادراکات حسی گردد که مغز با اتصالات عصبی کمتر(در فرد غیر اتیسم) احتمالاً آنها را تجربه نخواهد کرد. درکنار این موارد می توان به افزایش حجم ماده سفید مغز نیز اشاره نمود.این موارد می تواند به نوعی باعث ایجاد تجارب مصنوعی برای فرد دارای اتیسم و سینستیزی گردد و جای تعجب نیست که از هر 5 فرد دارای اتیسم 1 نفر دچار سینستزی می شود.

توجه داشته باشید که اگرچه سینستیزی ممکن است خارق‌العاده به نظر برسد، اما لزوماً یک تجربه مفید یا مهارت مورد نیاز برای یک انسان نیست. سینستیزی می تواند در نهایت منجر به حواس پرتی گردد که زندگی فرد دارای اتیسم را به شدت تضعیف می کند.اما در هر صورت این ویژگی است که در افراد غیر اتیسم بسیار کمتر دیده میشود

شنوایی

در پژوهش ها عنوان شده است که افراد دارای اتیسم ظرفیت ادراکی شنوایی بیشتری نسبت به افراد غیر اتیسم  دارند. این افزایش ظرفیت ممکن است توضیحی برای برتری های شنوایی مانند تشخیص گام های بلند باشد.

تمایز شنوایی برتر

افراد دارای اتیسم در تشخیص صدای هدف در گروهی از صداها بهتر عمل می‌کنند و اطلاعات پس‌زمینه (نامربوط) را راحت‌تر متوجه می‌شوند. حدود 1 نفر از هر 5 فرد دارای اتیسم مهارت‌ تمیز فرکانسهای متفاوت را نشان می‌دهند.

تشخیص گام بلندتر

برخی از افراد دارای اتیسم در به خاطر سپردن و زیر و بم ها و در تشخیص تغییرات زیر و بمی در ملودی‌ها برتری نشان می‌دهند. و همین امر منجر به گرایش و سرآمدی در میان افراد دارای اتیسم در زمینه موسیقی گردیده است.

افزایش تشخیص بویایی

در افراد دارای اتیسم ارتباطی بین تالاموس (ناحیه ای از مغز که مسئول انتقال اطلاعات حسی است) و اینسولا مشاهده گردیده است که تصور می شود علت افزایش حساسیت به بو، صدا و مزه ها در افراد این طیف باشد.

نقاط قوت شناختی

نبوغ و استعداد در افراد دارای اتیسم

برخی از پژوهش گران اتیسم را به عنوان “اختلال هوش بالا(disorder of high intelligence )” در نظر می گیرند، چراکه تخمین زده می شود که شیوع استعداد و نبوغ در میان کودکان دارای اتیسم 7/0-2٪ است، در صورتی که این ویژگی در جمعیت غیر اتیسم این میزان  1٪ است. و این نشان می دهد که همبستگی میان اتیسم و نبوغ می تواند وجود داشته باشد.

در اخرین مطالعه ای که مرکز کنترل و پیشگیری بیماری های امریکا منتشر کرده است 24 درصد افراد دارای اتیسم دارای هوشبهر مرزی 71 تا 85 و 36 درصد دارای هوشبهر بالاتر از 85 هستند .در حالی که ما افراد غیر اتیسم،چالش‌های خود را در روند تحصیل و زندگی داریم و به ندرت افرادی در میان ما پیدا می شود که دارای توانمندی های خاص باشد ،افراد دارای اتیسم معمولاً در کارهای کلامی و همچنین وظایف حافظه (کارهایی که به شدت به حافظه متکی هستند) دارای برتر هستند.

اختلال هوش بالا

به گفته کلارک و همکاران (2016)برخی از افراد دارای اتیسم در تست‌های هوش نمرات بسیار بالایی کسب می‌کنند و شیوع بیشتری از افراد با IQ بالای 140 (سطح تیزهوش/نابغه) در بین افراد دارای اتیسم مشاهده شده است. در واقع، ارتباطی بین اتیسم، هوش بالا، و استعداد مشاهده شده است. به همین دلیل است که برخی اتیسم(اوتیسم) را “اختلال هوش بالا” نامیده اند. و همانطور که پیش از این گفته شد نرخ تخمین زده شده نبوغ شناختی در کودکان دارای اتیسم  7/0 تا 2 درصد است در حالی که این میزان در عموم جامعه تا 1 درصد است.شاید لازم باشد اشاره کنم که گفته می شود توماس جفرسون، اورسن ولز، ولفگانگ موتزارت، پل دیراک، آلبرت انیشتین، آیزاک نیوتن،کارل سیگان، گلن گولد، هنری کاوندیش، و لودویگ ویتگنشتاین و بسیاری دیگر همه گی دارای نبوغ و اتیسم بوده اند.

دو بار استثنایی(Twice-exceptional)

ادوارد آمند و همکاران (2009)عنوان می کنند که افراد باهوش و با استعداد شناختی که در عین حال دارای شرایط قابل تشخیص دیگری مانند اتیسم هستند، دو بار استثنایی نامیده می‌شوند. برخی کودکان دارای اتیسم با استعداد ممکن است به عنوان فردی با تشخیص اتیسم شناسایی نشوند، چراکه ویژگی‌های مربوط به اتیسم آن‌ها ممکن است به اشتباه به باهوشی یا ناتوانی یادگیری نسبت داده شود.

پژوهشگران دانشکده عصب شناسی ادینبرو هفت ویژگی مشترک بین کودکان دارای اتیسم بدون کم توانی ذهنی و کودکان باهوش را اینگونه معرفی می کنند:

1. زبان پیشرس و کلام روان.
2. حافظه عالی.
3. علاقه شدید به یک موضوع خاص به صورتی که درباره ان موضوع ممکن است اطلاعات قابل توجهی کسب کنند.
4. حساسیت زیاد به محرک‌های حسی در هر دو گروه کودکان رایج است.
5. ممکن است با صحبت بی‌وقفه و پر شور درباره علاقه‌مندی‌های خاص خود همسالانشان خسته کنند به صورتی که همسالان از ارتباط با این افراد خود داری می کند و او را فردی خسته کننده می دانند.
6. علاقه‌مندی به حروف یا اعداد و لذت بردن از حفظ کردن اطلاعات در سنین پایین.
7. ممکن است سوالات بی‌پایان بپرسند یا پاسخ‌های بسیار طولانی و مشخص به سوالات بدهند به طوری که گویی نمی‌توانند متوقف شوند.

سندرم ساوانت

سندرم ساوانت با تضاد شدید بین ناتوانی و توانایی های خاص (در حوزه های موسیقی، هنر، ریاضیات یا مکانیک) مشخص می شود و در 10 تا 28 درصد از افراد دارای اتیسم در مقایسه با 1 درصد در جمعیت عمومی مشاهده می شود.

دانیل تامت دانشمند و فردی دارای اتیسم است. وی توانایی شگفت انگیزی در اعداد دارد. اگر از او بخواهند 37 را در توان 4 ضرب کند ، بلافاصله پاسخ صحیح را خواهد داد. دانیل همچنین توانایی یادگیری یک زبان کاملاً جدید را در یک هفته دارد. او می تواند 22500 رقم اول پی را بدون اشتباه به شما بگوید.قابل ذکر است که دنیل در 25 سالگی دارای اتیسم تشخیص داده شد.

دانش‌آموزان دارای اتیسم در مقابل دانش‌آموزان غیر اتیسم

پژوهش ها تفاوت هایی در سطوح و رفتارهای شناختی (و رفتار های کلیشه ای و اداب رسومی) در دانش آموزان دارای اتیسم ، در مقایسه با دیگر کودکان که تشخیص اتیسم نگرفته اند عنوان می کنند. بیشتر این دانش‌آموزان توانایی‌های ویژه‌ای در حوزه‌های موسیقی، هنری، ریاضی یا مکانیک دارند. در مطالعه‌ای بر روی 5400 دانشمند دارای اتیسم مشخص گردید که ، رایج‌ترین مهارت‌های این دانشمندان، مهارتهای موسیقی (53%)، مهارتهای حافظه (40%)، مهارت‌های ریاضی و محاسبه (25%) و هنر (19%) بودند و 53 درصد این افراد دارای چندین توانایی خاص بودند(پاتریشیا هولین،2009)اما چرا شیوع ساونت تا این حد در میان افراد دارای اتیسم بالاست؟یکی از فرضیه ها که توجه بیشتری را به خود جلب کرده است فرضیه آسیب نیمکره چپ و جبران توسط نیمکره راست است.
بر اساس فرضیه آسیب نیمکره چپ و جبران آن توسط نیمکره ، سندرم ساوانت به مهارت‌های نیمکره راست مرتبط است(مهارتهای موسیقی ،ریاضی ،هنر،مکانیک )، در حالی که چالش‌های اتیسم(اوتیسم) بیشتر با عملکردهای نیمکره چپ ارتباط دارد(کافمن ،2014).از این روی است که گفته می شود مهارت‌های ساوانت با آسیب به نواحی نیمکره چپ و جبران آن توسط نیمکره راست در ارتباط است. از آنجا که نیمکره چپ حساسیت بیشتری به تستوسترون نشان می‌دهد، از همین روی در مردان شیوع بیشتر ساونت مشاهده می شود.اما عامل کلیدی در ظهور سندرم ساوانت، عوامل رشد مانند فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) است که رشد و تفاوت‌یابی نورون‌ها و سیناپس‌های جدید را تحریک می‌کند.این عوامل همچنین باعث توسعه ارتباطات سیناپسی جدید پس از آسیب عصبی می‌شوند.

سیستم حافظه قدرتمند

افراد دارای اتیسم می توانند حافظه ای بشدت قوی داشته باشند به صورتی که احساس می شود که این حافظه در این افراد به نوعی تقویت گردیده است! این امر به خاطر حافظه اخباری است. این حافظه است که به ما امکان می دهد چیزهای زیادی از جمله داستان یک فیلم را به همراه تصاویر آن به خاطر بسپاریم.و این نوع حافظه در میان افراد دارای اتیسم بسیار قدرت مند است از همین روی است که حتی در افراد دارای اتیسم شدید که کلام ندارند نیز عنوان می گردد که از تصاویر و بخصوص تصاویر زنجیره ای و داستانی دنباله دار یا اینفوگرافی ها استفاده گردد.

دانش دایره المعارفی

افراد دارای اتیسم(اوتیسم) با عملکرد بالا به دلیل علایق خاص خود تمایل به خودآموزی دارند و می توانند دانش دایره المعارفی ویژه ای در زمینه خاصی داشته باشند و اغلب در موضوعات خاصی متخصص در نظر گرفته شوند.

حل مسئله برتر

افراد دارای اتیسم تا 40 درصد در حل مسئله سریعتر هستند و به نظر می رسد از مناطق ادراکی مغز برای تسریع در حل مسئله استفاده می کنند. مشخص شده است که افراد دارای اتیسم در پردازش الگوهای پیچیده می توانند برتر باشند.

تصمیم گیری منطقی

تحقیقات نشان می دهد که افراد دارای اتیسم کمتر احتمال دارد تصمیمات غیرمنطقی بگیرند و کمتر تحت تأثیر غرایز قرار می گیرند. ثبات در الگوی انتخاب ها و توجه به جزئیات به آنها کمک می کند تا تحت تأثیر احساسات خود قرار نگیرند و منطقی ترین تصمیمات را در زندگی داشته باشند . هر چند این ویژگی ممکن است به رفتار رباتیک و یا سرد این افراد ارتباط داده شود اما در افراد اتیسم سطح 1 این یک واقعیت است.

تمرکز بیش از حد

افراد دارای اتیسم می‌توانند نوعی تمرکز ذهنی یا تجسم شدید (به نام هایپرفوکوس hyperfocus) را اعمال کنند که بخش قابل توجی از ظرفیت های شناختی انها را روی یک موضوع یا کار متمرکز می‌کند. و به طور قابل توجهی این افراد را توانمند می سازد که بتوانند در مدت زمان طولانی بر روی یک فعالیت متمرکز بمانند.

هایپر سیستم سازی

افراد دارای اتیسم تمایل زیادی به تجزیه و تحلیل یا ساختن سیستم ها دارند که به آن سیستم سازی(systemization) گفته می شود. لازم به ذکر است سیستم سازی اصطلاحی است،از بخشی از نظریه همدلی-سیستم سازی پروفسور سایمون بارون کوهن استاد دانشگاه کمبریج.
سیستم سازی تمایل به تحلیل یا ساختن سیستم‌ها است. بر اساس تحقیقات بارون-کوهن، مکانیزم سیستم سازی در افراد دارای اتیسم بیش از حد فعال است. در نتیجه، آن‌ها تنها می‌توانند با سیستم‌های بسیار قانونمند که دارای سازوکار مشخص و برونداد خاص هستند کنار بیایند و قادر به کنار آمدن با سیستم‌هایی با تغییرات زیاد یا متغیر ( مانند فرایند های ذهنی دیگران و یا تعاملات اجتماعی که دارای اجزای متغییر ارتباطی است) نیستند و به همین خاطر است که ظاهراً در برابر تغییر مقاومت نشان می‌دهند. این تمایل قوی به سیستم سازی همان چیزی است که اَبر سیستم سازی نامیده می‌شود(سایمون بارون کوهن،2006).با این حال، اَبر سیستم سازی فقط به معنی انعطاف‌ناپذیری نیست، بلکه افراد را مستعد بروز استعدادهای خاص می‌کند و بخشی از سبک شناختی افراد دارای اتیسم محسوب می‌شود.

تشخیص الگوها

مغز فرد دارای اتیسم در تشخیص الگوها بسیار عالی عمل می کند.در واقع، نواحی مغزی مرتبط با تشخیص الگوها (نواحی گیجگاهی و پس‌سری) در افراد دارای اتیسم(اوتیسم) بیشتر از افراد عادی فعال اند.

تفکر جانبی

تحقیقات نشان داده است که بین ویژگی‌های افراد دارای اتیسم و ایده‌های غیرعادی و بدیع، که به دلیل توانایی قوی این افراد در تفکر خارج از چارچوب است، ارتباط وجود دارد. در مطالعات مشخص گردیده است که، افراد دارای اتیسم به مراتب بیشتر از افراد غیر اتیسم(اوتیسم) ایده های خلاقانه تولید می کنند.

نقاط قوت رفتاری

اخلاق کاری قوی

افراد دارای اتیسم علیرغم بی رقبتی به پاداش های اجتماعی و جمعی، الزام بسیاری برای انجام دقیق امور و وظایف را دارند چراکه مغز انها به طور ذاتی برای انجام کارهای سخت بدون توجه به تکراری بودن این وظایف، به انها پاداش می‌دهد. مشاهدات بالینی نشان می دهد که افراد دارای اتیسم ممکن است انگیزه کمتری برای جستجوی تعامل اجتماعی داشته باشند و در عین حال انگیزه بالایی در جهت تعقیب برخی محرک های غیراجتماعی داشته باشند.به عبارت دیگر، فرد دارای اتیسم تمایل دارد انجام کار یا دنبال کردن علایق را بر معاشرت ترجیح دهد. کارادامیانو و همکارانش(2012) در پژوهش خود به این موضوع اذعان می کنندکه فرد دارای اتیسم می تواند پاداش خود را از اجرای کارهای مورد علاقه اش دریافت کند. این پژوهشگران به مطالعه رفتار افراد دارای اتیسم در انجام امور پرداختند و متوجه شدند که برخلاف افراد غیر اتیسم افراد دارای اتیسم در ازای پاداش های کوچک حاضر اند کارهای سخت را انتخاب و انجام دهند ولی افراد غیر اتیسم فقط در ازای پاداش بزرگ حاضر به انجام کار سخت بودند اما همان کار را هم به درستی انجام نمی دادند.در این مطالعه جالب ارتباط بالایی میان انجام کارهای تکراری در میان افراد دارای اتیسم و انجام فعالیت های سخت مشاهده گردیده است.زمانی که به افراد غیر اتیسم امکان انتخاب فعالیت دشوار داده شد تنها 11 درصد از انها فعالیت دشوار را انتخاب می کردند در صورتی که 50 درصد افراد دارای اتیسم ،انجام کارهای سخت را انتخاب می کنند.

وفاداری

افراد دارای اتیسم می‌توانند به طرز باورنکردنی به دوستان، خانواده و علایق خود وفادار باشند.

استقلال

برخی از افراد دارای اتیسم حس قوی در استقلال طلبی و اتکا به نفس را نشان می‌دهند.این حس منجر به این می گردد که کمتر به دیگران وابسته باشند.

پذیرش قوانین و انصاف

بسیاری از افراد دارای اتیسم حس قوی در عدالت جویی دارند.و این احساس برایشان به صورت یک قانون است.برای نمونه بارها مشاهده شده است که این افراد از والدی که به انها بیشتر حمایت کرده است در دعواهای خانوادگی حمایت کرده اند .نوع دیگر منصف بودن این افراد تمایل به حقوق حیوانات و علاقه وافر به محیط زیست است و قلبا به دنبال احترام به محیط زیست و حقوق حیوانات اند.

کاهش سوگیری اجتماعی

تحقیقات نشان می‌دهد که افراد دارای اتیسم کمتر مستعد سوگیری در قضاوت‌های اجتماعی هستند و اصولا انچه حقیقت دارد را بازگو می کنند و یا از ان دفاع می کنند.

سخن پایانی

در پایان خدمت شما خوانند گان عرض می کنم که شناخت اتیسم(اوتیسم) به عنوان شکلی از تنوع عصبی باعث غنی تر شدن جامعه انسانی می گردد .اینکه ما بپذیریم که انسانها دارای عملکرد و ویژگی های رفتاری متفاوت هستند امکان زندگی بهتری را برای همه ایجاد می کند.باید بدانیم که هیچ دو انسانی شبیه همدیگر نیستند حتی دوقلوهای هم سان.با درک و حمایت از نقاط قوت افراد دارای اتیسم، می‌توانیم جامعه‌ای فراگیرتر و عادل تر ایجاد کنیم که در آن همه انسانها فرصت رسیدن به تمام پتانسیل خود را دارند.