بازی های گروهی برای کودک دارای اتیسم
تأثیرات مثبت بازی‌های گروهی برای کودک دارای اتیسم
- بهبود مهارتهای اجتماعی: فرصتی برای تمرین انتظار کشیدن، منتظر نوبت بودن ، تشویق همدیگر و همکاری با دیگران.
- افزایش تعاملات غیرکلامی: بازی‌های گروهی می‌تواند به تقویت مهارتهای اجتماعی مثل نگاه کردن، لبخند زدن، و بازخوردهای چشمی کمک کند.
- تقویت زبان و ارتباط معنایی: گفت‌وگوها در جریان بازی می‌تواند دامنه واژگان و استفاده از جملات کوتاه تا بلند را افزایش دهد.
- بهبود مهارتهای حل مسئله و انعطاف‌پذیری: کودکان اتـیسم ممکن است در مواجهه با تغییرات ناگهانی یا قوانین جدید به تمرین استراتژی‌های جدید نیاز پیدا کنند.
- کاهش اضطراب از طریق روال و پیش‌بینی‌پذیری: بسیاری از کودکان با اتـیسم با روال و قوانین آشنا احساس امنیت می‌کنند؛ بازی‌های تیمی با قوانین روشن می‌تواند این احساس را تقویت کند.
- افزایش خودکارآمدی و عزت نفس: موفقیت در تیم و انجام نقش‌های مفید می‌تواند حس ارزشمندی و اعتماد به نفس را تقویت کند.
- بهبود توجه و تمرکز در محیط اجتماعی: حضور در گروه‌هایی که هدف مشخصی دارند می‌تواند به بهبود تمرکز و پیوستگی توجه کمک کند.
نکات کلیدی برای اجرای مؤثر بازی‌های گروهی
- قوانین روشن و ساده بدهید: قبل از شروع، قوانین را کوتاه و قابل درک توضیح دهید و یک نمونه یا نمایش کوتاه ارائه کنید.
- روال و پیش‌بینی‌پذیری را حفظ کنید: سعی کنید یک ساختار ثابت در جلسات فراهم کنید تا کودک بداند چه انتظار دارد.
- آمادگی برای تغییرات را تدریجی کنید: اگر نیاز به تغییر قوانین یا نقش وجود دارد، آن را با توضیح و فرایند گام‌به‌گام انجام دهید.
- نقش‌های مشخص و محدود بدهید: نقش‌های ساده و مشخص مثل «تسهیل گر»، «راهنما»، «داور» می‌تواند به کاهش سردرگمی کمک کند.
- پیشنهاد مسیرهای جایگزین یکسان را در نظر بگیرید: اگر کودک در یک بازی با یک تکلیف مشکل دارد، تمرینی جایگزین یا با سطح سختی پایین‌تر بدهید.
- مدیریت محیط فیزیکی: محیط بازی را آرام، بدون حواس‌پرتی و با کمترین مزاحمت‌ها بچینید. استفاده از نور ملایم و فاصله مناسب بین کودکان می‌تواند مفید باشد.
- پشتیبانی تصویری و بصری: استفاده از تصاویر، کارت‌های قوانین تصویری، یا چک‌لیست‌های اجرایی به کودک کمک می‌کند مفهوم را بهتر درک کند.
- پیشنهاد وقفه‌های کوتاه: در صورت بروز اضطراب یا تحریک بیش از حد، فرصت یک استراحت کوتاه بدهید تا دوباره بتواند با آرامش ادامه دهد.
- تشویق، نه فشار: با تشویق‌های مثبت و تأکید بر تلاش و همکاری به جای مقایسه با دیگران، انگیزه و حس امنیت کودک را حفظ کنید.
- همکاری والدین و مربیان: هماهنگی میان خانواده و مربی‌ها برای داشتن رویکرد واحد و پیوسته بسیار مؤثر است.
- انجام ارزیابی منظم: پیگیری اثر بازی‌ها بر مهارتهای اجتماعی و رفتاری کودک و تنظیم برنامه‌ها بر اساس پیشرفت یا چالش‌ها.
