اتیسم و بیماری های خود ایمنی

چکیده:

آیا بین بیماری های خود ایمنی و اُتیسم ارتباط وجود دارد؟ وقتی که علت شناخته شده ای برای اُتیسم وجود نداشته باشد ، کارشناسان تئوری هایی درباره ی تعدادی از دلایل ممکن در حیطه ی فاکتورهای ژنتیکی - محیطی را مطرح می سازند. بیماری های خود ایمنی در میان تعداد زیادی از علت های ممکن قرار دارند. مطالعه ی اخیر موسسه ی ملی سلامت ذهنی نشان می دهد که مطمئناً بین بیماری های خود ایمن و اُتیسم ارتباط وجود دارد.


131397/8
اتیسم و بیماری های خود ایمنی
برگردان:اعظم یوسفی(درمانگر مرکز اتیسم اردیبهشت)

اُتیسم یک اختلال رشدی فراگیر است که منجر به ایجاد نقایصی در مهارتهای ارتباطی و تعامل اجتماعی است. این نقایص می توانند خفیف یا شدید باشند. این کودکان در دو سالگی قابل تشخیص هستند. علت اُتیسم ناشناخته است اما تعداد زیادی تئوری از جمله علتهای ژنتیکی وجود دارد. کارشناسان این فرضیه را آزمایش کرده اند که بیماری های خود ایمن می توانند علت احتمالی برای اُتیسم باشند یا نه  و فرضیه ها درباره ی بیماری خود ایمن، از دلایل احتمالی ژنتیک برای اختلال های فراگیر رشدی حمایت می کند.
بیماری های خود ایمن
بیماری های خود ایمن ، وضعیت های پزشکی هستند که سیستم ایمنی به اعضای بدن حمله می کند.از جمله بیماری های خود ایمن عبارتند از دیابت ها ، ام اس ، بیماری کرون و سلیاک .
مشاهده شده است که بعضی از این بیماری ها مانند دیابت نوع 1 با وضعیت های عصب شناختی ارتباط دارند. مادران با بیماری های خود ایمن در معرض خطر بالاتری برای تولد فرزند نارس هستند و بعضی کارشناسان معتقدند که ایجاد اُتیسم با تولد نارس این کودکان ارتباط دارد.
در یک مطالعه در سال 2009 محققان پی بردند که بین اُتیسم و بیماری های خود ایمن ارتباط احتمالی وجود دارد. در میان بیماری های خود ایمن ; دیابت نوع 1 ، بیماری سلیاک و رماتیسم مفصلی ، به نظر می رسد که با اُتیسم ارتباط داشته باشند. در این مطالعه محققان ،هر رخدادی از بیماری های خود ایمن را برای تشخیص اُتیسم در بچه ها و خانواده هایشان جستجو کردند.تیم تحقیقاتی دریافت که مادران با رماتیسم مفصلی در معرض خطر داشتن کودکان اُتیسم هستند. زنان با بیماری سلیاک سه برابر بیشتر از مادران بدون این بیماری در معرض داشتن فرزندان اُتیسم هستند، کودکان متولد شده در خانواده هایی با والدین و دو قلوهای دیابت نوع 1 در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به اُتیسم هستند.
ناشناخته است که چرا وجود بیماری های خود ایمن ، خطری برای ایجاد اُتیسم است.ولی محققان به فاکتورهایی اشاره می کنند مانند ژنتیک ، محیط غیر طبیعی در طول رشد جنین به خاطر وجود بیماری خود ایمن ، سختی تولد و یا زایمان زودرس.
این اولین مطالعه برای یافتن یک ارتباط بین بیماری های خود ایمن و اُتیسم بود. محققان دریافتند که یافته ها از پایه های ژنتیکی برای اُتیسم حمایت می کنند و این مطالعه به تحقیقات آینده برای پی بردن به زمینه های ژنوم که با اُتیسم در ارتباط هستند ، کمک می کند.
مطالعات مخالف با ارتباط بیماری های خود ایمن با اُتیسم
مطالعات اخیر بررسی کرد که آیا بیماری خود ایمن با اُتیسم ارتباط دارد یا خیر و پی بردند که هیچ چیزی مبنی بر این ارتباط مشاهده نشد. دو مطالعه ی مهم شامل بیماری خود ایمن و سلیاک می شد. محققان 120 بیمار سلیاک و 11 بیمار اُتیسم را مورد مطالعه قرار دادند.
11 بیمار در یک گروه کنترل ، در این مطالعه، کنترل شدند. هیچ یک از بیماران با اختلال اُتیسم هیچ نشانه ای از بیماری سلیاک نداشتند و هیچ یک از بیماران مبتلا به سلیاک نشانه ای از بیماری اُتیسم نداشتند. در تحقیقی دانشگاه علوم عصب شناختی امریکا با همراهی تیمی از دانشگاه علوم پزشکی تهران در ایران در سال 2007 مطالعه ارتباط احتمالی بین اُتیسم و بیماری های خود ایمنی را اجرا کردند. تیم تحقیقاتی نمونه های خونی 34 کودک اُتیسم را با 34 کودک عادی از نظر عصبی مقایسه کردند. همه بچه های اُتیسم نتیجه آزمایش منفی برای ابتلا به بیماری سلیاک داشتند و محققان پی بردند که بیماری سلیاک ، خطر ابتلا به اُتیسم را افزایش نمی دهد. اگرچه آن ها تحقیقات بیشتر برای بررسی ارتباط بین اُتیسم و بیماری های خود ایمن مثل بیماری کلیاک را گسترش داده اند.
بحث و نتیجه گیری
گواه قطعی مبنی بر وجود ارتباط بین بیماری خود ایمن و اُتیسم وجود ندارد. مطالعات اخیر نتایجی در تضاد با یکدیگر را نشان می دهند.
 (استفاده از کلیه مطالب این وبسایت بدون اجازه و ذکر نام ممنوع است)
 
 

مطالب مرتبط