اختلال طیف اتیسم(اوتیسم)وپلاستیسیته مغز

چکیده:

در کودکان مبتلا به اتیسم (اوتیسم) مغز با استفاده از ایجاد ارتباطات جدید بین سلول های خود(نورون)، قابلیت عجیبی در بازشناخت خود نشان می دهد.و علاوه بر عوامل ژنتیکی ، محیطی که فرد در آن زندگی می کند و فعالیت های فرد اتیستیک، در پلاستیسیته تأثیر گذار است.


191397/2
اختلال طیف اتیسم(اوتیسم)وپلاستیسیته مغز
پلاستیسیته مغز و اُتیسم(اوتیسم)
زهرا سهران (پژوهشگر مرکز اُتیسم اردیبهشت)
در طول زندگی، مغز ما دائماً در حال تغییر است.به این خاصیت تغییرپذیری مغز، پلاستیسیته گفته می شود.نه تنها کل مغز بلکه هر یک از سلول های عصبی نیز،می توانند به دلایل مختلفی تغییر یابند. به عنوان مثال ،در فرایند رشد ، در سنین پایین  در واکنش به آسیب مغزی یا در حین یادگیری ، سلول های عصبی می توانند تغییر یابند. در واقع پلاستیسیته ، توانایی مغز و سیستم عصبی در تغییر ساختار و عملکرد ،در پاسخ به تجارب گوناگون است.

چه مواقعی پلاستیسیته در مغز اتفاق می افتد؟
1-    بدو تولد : مغز نوزادان دائماً در حال گسترش و نقشه برداری از قلمرو جدید است.
2-  آسیب دیدن : برای جبران عملکردهای بخشهای از دست رفته یا به حداکثر رساندن عملکردهای قسمتهای  باقی مانده.
3-   بزرگسالی : هر گاه مسئله جدیدی یاد گرفته و حفظ گردد.

برای آگاهی بیشتر در زمینه اختلال اتیسم مطالعه مقاله اتیسم و عدم ارتباط چشمی در نوزادی را پیشنهاد می کنیم

پلاستیسیته و صدمات مغزی
علم جدید و شگفت انگیز پلاستیسیته عصبی، دگرگونی مفهومی صد ساله است که مغز انسان را تغییر ناپذیر می دانست. شواهدی که این مسئله را تأیید می کند، این است که افراد نابینا ،شنوایی به مراتب بهتری از افراد بینا دارند. به تازگی کشف شده است که منطقه ای از مغز به نام قشر بینایی ، بیشتر برای پردازش شنیداری در افراد نابینا به کار گرفته شده است.بنابراین برای افراد نابینا، فضای بخش شنیداری مغز، دو برابر بیشتر از افراد عادی به پردازش شنیداری اختصاص یافته است.
یکی از نتایج جالب در مورد پلاستیسیته ، این است که به واسطه درمان، فعالیت مغزی مرتبط با یک عملکرد که در اثر آسیب مغزی مختل شده به قسمت دیگری از مغز انتقال می یابد.
اگر چه بخش هایی از مغز ممکن است آسیب دیده و یا حتی از دست رفته باشند، ولی بخش های باقی مانده می توانند توانایی خود را برای انجام کارهای پایه ای بهبود بخشند.
مغز می تواند تغییرات نسبتاً زیادی را در طی چند روز اعمال کند، به عنوان مثال،اگر چشم به مدت 5روز بسته باشد، قشر بینایی مغز، در مسئولیت بخشهای دیگر مانند لمس و شنوایی مشارکت می کند.

چگونه مغز قادر است که این کار را انجام دهد؟
به نظر می رسد که سلول های عصبی مجاور مناطق آسیب دیده مغز می توانند، مسیر بین سلول های عصبی دیگر را دوباره به هم متصل کنند و مدارهای جدیدی را تشکیل بدهند که می تواند فعالیت برخی از عملکرد های از دست رفته را از سر بگیرد.

برای آگاهی بیشتر در زمینه اختلال اتیسم مطالعه مقاله اتیسم در DSM5 را پیشنهاد می کنیم

پلاستیسیته یادگیری و حافظه
برای مدت زمان زیادی تصور می شد که وقتی پا به سن بگذاریم ارتباطات مغزی ما ثابت می ماند . تحقیقات زیادی نشان می دهد که ،در واقع مغز در اثر یادگیری همیشه در حال تغییر است. پلاستیسیته همان ظرفیت تغییر کردن مغز در نتیجه یادگیری است.پژوهشگران به تازگی نشان داده اند که یادگیری فوق العاده و انبوه  اطلاعات  می تواند باعث تغییر در مغز گردد. آن ها از مغز سه دانشجوی آلمانی، یک بار سه ماه قبل از امتحان و بار دیگر درست بعد از امتحان تصویر برداری کردند و آن ها را با مغز دانشجویانی که برای امتحان مطالعه نکرده بودند مقایسه کردند ، با نگاه به مغز دانشجویان پزشکی مشخص شد که ،تغییراتی در نواحی قشر آهیانه ای و هیپوکامپ خلفی رخ داده است. این نواحی مغز، مربوط به یادسپاری و یادگیری است.

پلاستیسیته مغز و درمان اُتیسم
در اختلال اُتیسم ، مغز می تواند ازطریق درمان، تغییر و بهبود پیدا کند. پلاستیسیته مغز توانایی مغز برای انطباق با تأثیرات محیطی و موقعیت های استرس زاست.این مسئله، به دریافت و پردازش اطلاعات مغز ما مربوط است. در حالت ایده آل ،مغز باید اطلاعات مناسب برای عملکرد خود، از جمله ،ورودی حافظه ،کنترل عاطفی و خود تنظیمی را پردازش کند..پلاستیسیته مغز به واسطه های شیمیایی مختلف، برای عملکرد مناسب مغز نیاز دارد .عوامل رشد و هورمون ها نیز نقش مهمی را در سیستم مغزی و عصبی دارند. با این حال در اختلالات عصبی مانند اتیسم(اوتیسم) این مکانیسم های کنترلی به درستی عمل نمی کنند .
در اختلال اتیسم(اوتیسم)،مناطق خاصی از مغز دچار آسیب است که منجر به مشکلاتی در کنترل عاطفی ،حافظه ، ظرفیت یادگیری و ادراک می شود. هیپوکامپ (درگیر پردازش حافظه کوتاه مدت به بلند مدت است و در جهت یابی و حفظ اطلاعات محیطی کمک می کند) و بادامه مغز (درگیر در حافظه عاطفی ،خلق و خو و...) که بخشی از سیستم لیمبیک است . زمانی که این منطقه از لیمبیک دچار اختلال شود علائم آن که شامل بی ثباتی عاطفی، خود تحریکی در رفتار و عدم خودتنظیمی که همه  از ویژگی های اتیسم(اوتیسم)است ،ظهور می کند.یکی دیگر از زمینه های این اختلال  ،در قشر پیش پیشانی است ،که در تصمیم گیری و حافظه کوتاه مدت درگیر است. ناتوانی دراین مناطق مغز منجر به  تاخیر در  واکنش مناسب به محرکها گردیده، و در نتیجه به مشکلات شناختی و رفتاری رایج در اتیسم(اوتیسم)می افزاید.

برای آگاهی بیشتر در زمینه اختلال اتیسم مطالعه مقاله اتیسم و درمان نوک پنجه راه رفتن در مبتلایان به اتیسم را پیشنهاد می کنیم.

با این حال از طریق پلاستیسیته ، مغز می تواند سازگاری ،تغییرو پیشرفت را در بسیاری از افراد اُتیستیک تحت درمان فراهم کند.درمان های پزشکی نظیر،رژیم غذایی ،مکمل ها ،درمان با اکسیژن پرفشار وهمچنین کار بر روی مسائل اجتماعی و رفتاری افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم)می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
اگر چه کار بر روی تغییر عملکرد مغز و بهبود ساختار آن از طریق رفتار درمانی،گفتار درمانی و کار درمانی به عنوان برنامه های اصلی ،برای افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم)به کار گرفته شده است ، درمان های دیگری نیز مانند ،فلور تایم، خواب مغناطیسی ،گروه های اجتماعی و موسیقی درمانی و ... نیز مفید هستند.
این روش ها نه تنها باعث تغییر در رفتار می شوند، بلکه عملکرد مغز را برای تبدیل شدن به مغزی با مهارت زیاد، ارتقا می دهند و یا به عبارتی تغییرات مثبت و قوی تری در تمام جنبه ها ایجاد می کنند.
عنصر کلیدی در همه ی درمان های اتیسم(اوتیسم)تکرار و تثبیت، جهت ایجاد مسیر های جدید برای بهبود عملکرد مغز و هماهنگی آن و همچنین افزایش ارتباطات است.
 
 (تنها راه غلبه بر اختلال اتیسم دانش و آگاهی از اتیسم است)

(استفاده از کلیه مطالب این وبسایت بدون اجازه و ذکر نام ممنوع است)
 

مطالب مرتبط