اتیسم(اوتیسم) و حیوان درمانی یا پت تراپی

چکیده:

هنوز هیچ درمان قطعی برای اتیسم (اوتیسم) وجود ندارد اما درمانهای بسیاری وجود دارد که می تواند در کاهش علائم اتیسم (اوتیسم) تاثیر گذار باشد. برخی از این درمانها بسیار گرانند، برخی خطرناکند، برخی کم اثر اند، برخی هنوز ازمایش خود را پس نداده اند، برخی هنوز در حال آزمایش اند و برخی در ایران حتی به اشتباه مورد استفاده قرار می گیرند .اما یکی از این درمانها پت تراپی یا درمان با حیوانات یا حیوان درمانی است که کم هزینه، کم خطر ،لذت بخش و در اکثر موارد توسط متخصصین مورد پیشنهاد است.


271398/3
اتیسم(اوتیسم) و حیوان درمانی یا پت تراپی

مهدی فولادگر(مسئول فنی و صاحب امتیاز مرکز اُتیسم اردیبهشت و مدیر گروه پژوهشی اردیبهشت)


مطالعات در مورد حیوانات و اتیسم (اوتیسم) تماما نتایج مثبتی به همراه داشته است. اگرچه حیوانات خانگی ،سگهای سرویس دهنده و پت تراپی اتیسم را درمان نمی کنند اما این موارد به افراد اتیستیک در کنترل استرس کمک می کنند و باعث می شوند که این افراد بهتر ارتباط برقرار کنند حتی یک مطالعه نشان داد که افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) وقتی با حیوانات هستند خیلی بیشتر لبخند می زنند. اودندال در سال 2000 و بارکر در سال 2008 در پژوهشهای خود عنوان می کنند که تنها 5 دقیقه بودن با یک سگ می تواند هورمون استرس را در بدن افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) کاهش دهد.
در دهه 70 میلادی دیوید ناتانسون روانشناس، رفتار کودکان معلول را با دلفین ها مطالعه نمود. ناتانسون در پی این مطالعه بود که چگونه دلفین ها می توانند بر روی تعاملات کودکان معلول اثر گذار باشند. در این مطالعه ناتانسون متوجه شد که دلفین ها می توانند توجه کودکان را افزایش داده و به کودکان کمک کنند که سریعتر یادبگیرند و این اطلاعات را طولانی تر در ذهن خود نگاه دارند.
در یکی از مطالعاتی که توسط PLOS One  منتشر گردیده این وضعیت مورد بررسی قرار گرفته است که کودکان اتیسیک در حضور حیوانات چگونه بازی می کنند و اسباب بازی ها را دست کاری می کنند؟در این مطالعه مشخص گردید که کودکان اتیستیک درحضور حیوانات رفتار های اجتماعی بیشتری مانند صحبت کردن، نگاه کردن به صورتها ،
ارتباط چشمی و برقراری تماس بدنی از خود نشان می دادند و رفتار هایی مانند خنده و لبخند را بیشتر از خود نشان می داند که پیش از این در آنها مشاهده نمی شده است. در مطالعه ای دیگر که در the journal Development Psychobiology   منتشر گردیده ذکر گردیده است که کودکان اتیستیک در زمان ارتباط برقرار کردن با همسالان خود و یا دیگران بشدت تحت فشار و استرس قرار دارند مگر اینکه با حیوانات خانگی باشند برای مثال اگر پیش از موقعیت ارتباطی با یک حیوان خانگی بازی کرده باشند و یا در حضور او ارتباط برقرار کنند فشار روانی کمتری را تجربه خواهند کرد که این طبیعتا بر می گردد به هورمونهایی که در بدن ترشح می گردد مانند اکسی توسین.در این مقاله به حیوانات خانگی به عنوان نوعی میانجی یا واسطه اجتماعی اشاره می گردد که به عنوان پلی برای بهبود ارتباط کودک اتیستیک با اطراف از ان استفاده می گردد.
انواع درمانهای حیوانی برای اتیسم(اوتیسم)
هرگونه حیوان می تواند برای فرد اتیستیک حمایت عاطفی ،جسمی و اجتماعی را مهیا کند با این حال پستانداران بهتر از خزندگان دو زیستان و پرندگان حمایتها و خدمات درمانی را برای افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) مهیا می کنند .برای مثال ماهی ارام است اما نمی تواند تعاملاتی را برای کودک مهیا کند که برای او مهارت سازی کند.با این وجود مهم نیست که چه حیوانی  را انتحاب می کنید اما چند راه وجود دارد که حیوانات می توانند در کاهش
علائم و نشانه ها به افراد مبتلا به اتیسم کمک کنند.
خدمات حیوانات
تقریبا همیشه سگها حیوانات خدماتی بوده اند و از نژاد های خاصی انتخاب می شوند تا برای خدماتی که  آموزش داده می شوند مناسب باشند.این حیوانات بخصوص مناسب برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به اتیسم (اوتیسم) هستند تا به انها در حرکت و ادراک فضایی جلوگیری از تعاملات منفی و ارام کردن احساسات کمک کنند.

حیوان درمانی برای اتیسم
حیوان درمانی شامل انواع حیوانات می گردد و هیچ محدودیتی ندارد. سگ ها، گربه ها، طوطی ها،اسب ها و همستر ها در این درمان می توانند به کودک اتیستیک در ایجاد مهارتهای ارتباطی، اجتماعی ،
مدیریت احساسات خود و مهارهای بازی کمک رسان باشند.حیوان درمانی برای درمان تعاملات اجتماعی در ارتباط با همتایان غیر اتیستیک کودکان مبتلا به طیف اتیسم (اوتیسم) مورد استفاده قرار می گیرد. در غرب می توان این حیوانات را به مدرسه، محیط های درمانی و یا بیمارستان برد. این حیوانات بیشتر حالت آرامش دهندگی دارند و می توانند کمک شایانی به فرد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) در مسائل عاطفی و هیجانی داشته باشند.
خدمات این درمان برای مبتلایان به اتیسم (اوتیسم) به شرح زیر است:
  • مهیا نمودن تمرکز برای تعاملات اجتماعی.
  • کمک نمودن به ایجاد مهارتهایی مهم مانند توجه مشترک و روابط عاطفی/ اجتماعی.
  • نیروی پشتیبان از بازی درمانی و سایر روشهای درمانی که مبنای ایجاد مهارتهای ارتباطی و اجتماعی اند.
  • ارائه انگیزه برای یادگیری طیف وسیعی از مهارتهای رفتاری و کارکردی.
  • کمک رسانی به فرد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) با ارائه راه حلهای فیزیکی برای ارمیدگی و کاهش اضطراب.
حیوانات حمایت عاطفی برای مبتلایان به اتیسم(اوتیسم)
این حیوانات اغلب همان حیوانات خانگی هستند(البته از نوع پستاندار مانند گربه و سگ)این حیوانات برای افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) و برای مدیریت موقعیت های تنش زا و استرس اور مانند مسافرت ،مدرسه و مداخلات پزشکی مناسب هستند. این حیوانات به طور معمول توسط متخصصین توصیه می گردند تا بتوانند برای کودک در نقش یک تسهیل کننده عمل کنند.البته متاسفانه در کشور ما نمی توان از این رویکرد درمانی استفاده نمود .
از مزایای این رویکرد برای کودک مبتلا به اتیسم (اوتیسم) می توان به موارد زیر اشاره نمود:
  • مهیا نمودن مکانیسمهای آرمیدگی که همیشه در دسترس است.
  • کمک به برقراری ارتباط اجتماعی.
  • با کاهش اظطراب این امکان را برای افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) مهیا می کنند که در موقعیت های چالش برانگیز مانند رستوران، فرودگاه، سالن های سخنرانی و غیره عملکرد بهتری داشته باشند.
در مطالعات بهترین حیوان برای حمایت عاطفی را سگ معرفی می کنند این مطالعات در دو حوزه عاطفی و ارتباطی نشان داده اند که سگها عملکرد موثری برای کودکان اتیستیک داشته اند. 
حیوانات خانگی مبتلایان به اتیسم(اوتیسم)
برای بسیاری از افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) حیوان خانگی نوع خاصی از پیوند اجتماعی و عاطفی را به همراه دارد که از هیچ راه دیگری تامین و ایجاد آن امکان پذیر نیست.تحقیقات عنوان می کنند که حیوانات خانگی تعاملات مشترک، توجه مشترک و لبخند های مشترک را برای کودکان اتیستیک به همراه دارند. این حیوانات محرک تقلید برای کودکان مبتلا به اتیسم (اوتیسم) اند و این مهم پایه ای است برای یادگیری در این کودکان.تمام متخصصان اتیسم (اوتیسم) ورود یک حیوان خانگی را به جمع یک خانواده دارای کودک اتیستیک لحظه ای بسیار مفید و مهم می دانند.
یکی از برترین مزایای تعامل با حیوانات خانگی آگاهی از حضور دیگران است.دکتر اروشا باومیک عنوان می کند کودکان اتیستیک در تعامل با حیوانات بیشتر متوجه حضور افراد دیگر می گردند و بیشتر از تنهایی خود خارج می شوند و بیشتر تلاش می کنند که به واسطه حیوانات با دیگران تعامل کنند.مزیت یک حیوان خانگی می تواند در این باشد که این حیوان به صورت اتوماتیک اجازه نمی دهد که کودک اتیستیک در خود بماند و با تعامل ذاتی و فطری خود کودک مبتلا به اتیسم (اوتیسم) را از تنهایی دور می کند. به یاد داشته باشیم که حیوانات پستاندار می توانند همیشه محرکهای صوتی دیداری و لمسی خوبی را برای کودک اتیستیک مهیا نمایند این محرکها می تواند از یک صدای واق واق سگ شروع شود با به سمت کودک دویدن ادامه پیدا کند و با لمس کردن توسط کودک و یا لیسیده شدن توسط سگ کامل گردد. این فرایندی بینهایت لذت بخش و خواستنی برای یک کودک مبتلا به اتیسم (اوتیسم) است که همراه با هیجان برای او مهیا می شود. در این سیر ممکن است اضافه بار حسی نه در سیستم شنوایی نه در سیستم لمسی و نه در سیستم دیداری وی ایجاد نگردد. اما اگر این موارد توسط یک انسان برای او مهیا شود ممکن است این موارد باعث تدافع حسی و یا اضافه بار حسی گردد.اینها تفاوتهای بارزی است که می توان در این زمینه مشاهده نمود وبه این درمان ایمان داشت.
از دیگر مزایای حیوان خانگی در حیطه ذهنی و حسی می توان به بهبود مهارت حل مساله، اعتماد به نفس و آرمیدگی ذهنی طولانی مدت و پایدار اشاره نمود.به تحقیق مشخص گردیده که کودکان اتیستیک که حیوان خانگی دارند از عملکرد شناختی بهتری بهره می برند و فرایند حافظه و یادگیری برای انها بهتر رخ می دهد برای مثال در پژوهشی مشخص گردیده که کودکان دارای حیوان خانگی در یادگیری شکلها ،رنگها ،و اندازه ها بهتر از دیگر کودکانی عمل می کنند که حیوان خانگی ندارند.
در یک پژوهش که اخیراً منتشر گردیده عنوان شده است که حیوانات خانگی برای کودکان اتیستیک بالای 5 سال می توانند تاثیر گذاری بیشتر و بهتری داشته باشند و البته این بدین معنی نیست که کودکان زیر پنج سال بایستی از این موهبت محروم گردند. بلکه این بدین معنی است که کودکان اتیستیک بالای 5 سال دارای ارتباط قوی تر و با ثبات تری با حیوان خانگی خصوصا سگها هستند و تا حدودی بیشتر می توانند در فعالیتهای دینامیک با حیوانات مشارکت داشته باشند.

خدمات سگها برای کودکان اتیستیک
سگ ها مدت های زیادی است که در کنار انسانها زندگی کرده اند و این نزدیگی بین سگ و انسان پیوند عمیقی میان ما و این حیوان ایجاد نموده است. این درمان در کشورهای غربی تقریبا گران است به خاطر اینکه  این سگها آموزش دیده اند و آموزش آنها هزینه بر است. البته در امریکا و اروپا خانواده های کودکان اتیستیک می توانند این هزینه ها را از خیریه ها تامین کنند و یا حتی موسسات خیریه ای نیز وجود دارد که مشغول به آموزش این نوع سگها برای کودکان اتیستیک اند تا انها را با هزینه هایی پایینتر در اختیار این خانواده ها قرار دهند.
اندرو پریستون مربی سگ مشهور در کشور انگلستان مزایای کار کودک اتیستیک با سگها را اینگونه بیان میکند:
  • سگها الگوها، ساختار، تکرار ها و توالی هایی که به طور طبیعی در ذهن یک فرد اتیستیک وجود دارد را دوست دارند.
  • مجاورت با یک سگ، کودک اتیستیک را برای بودن با دیگران تحریک می کند و موجب می گردد کودک اتیستیک تمرکزش افزایش یابد.
  • سگهای درمانگر، اموزش دیده اند که در زمان ناراحتی و فشار روانی بالا با واکنش هایی مانند لیسیدن و یا بودن درکنار کودک مبتلا به اتیسم (اوتیسم) به او برای ارمیدگی کمک کنند .سگ های درمانگر در فرایند بازی درمانی می توانند تاثیر فوق العاده ای داشته باشند. برای مثال در بازی پنهان کردن و پیدا کردن گمان کنید که به جای فرد بزرگسال یک سگ به عنوان شریک بازی مشارکت کند. قطعا این هیجان سگ، شور و شوق و هیجانی بینهایت برای کودک اتیستیک ایجاد می کند و باعث می گردد که کودک میل و تمنای بیشتری برای بازی داشته باشد.
  • سگ های درمانگر اموزش دیده کودک اتیستیک را در ارمیدگی پیش از خواب کمک کنند و این می تواند کودک اتیستیک را در رسیدن به خواب با کیفیت بهتر کمک کند در ضمن اینکه می توان با این شیوه در اختلالات خواب و بد خوابی کودک اتیستیک مداخله نمود.
  • سگ درمانی تاثیر فراوانی بر اعتماد بنفس و عزت نفس کودک اتیستیک دارد و به کودک اتیستیک کمک می کند تا از خانه خارج شود در محوطه بازی یک بازی را شروع کند و با وجود سگ همراه خود با اعتماد به نفس بیشتری بازی را ادامه دهد.
  • سگهای درمانگر آموزش دیده به هیجانات عاطفی و احساسی کودک اتیستیک واکنش مناسبی نشان می دهند.آنها از اینکه لمس شوند، فشار داده شوند و بغل شوند لذت می برند.سگها با کودکان به سرعت ارتباط برقرار می کنند هیچگاه آنها را تنها نمی گذارند و ترجیح می دهند همیشه با آنها باشند.
درپژوهشی که در مجله  Western Journal of Nursing Research به چاپ رسیده تاثیر سگها بر کودکان اتیستیک مطالعه گردیده و عنوان شده است که کودکان اتیستیک در مجاورت با سگها خلق و خوی بهتری از خود نشان می دهند و از محیط اطراف خود بیشتر اگاهی پیدا می کنند.
از ملزومات استفاده از این سگها این است که فرد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) قادر به ارتباط و کنترل سگ باشد پس میتوان متوجه شد که این نوع از سگها برای همه افراد این طیف مناسب نیستند. با اینحال بسته به خدمات و اموری که فرد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) به آن نیاز مند است سگ می تواند موارد زیر را انجام دهد:
  • این نوع سگها می توانند احساس ناراحتی فرد اتیستیک را تشخیص دهند و به ارامش فرد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) کمک کنند.
  • به طور کل مانع از این می شوند که فرد اتیستیک به خود و یا دیگران اسیب برساند
  • کاهش دادن اضطراب فرد با درآغوش کشیده شدن توسط فرد اتیستیک
  • بهبود عملکرد به خواب رفتن کودک اتیستیک
  • محافظت از فرد اتیستیک در مقابل رفتار های پر خطر وی
  • تشخیص تشنج و یا حمله های تشنج یا سایر نشانه های آن
بر اساس تحقیقات پل زک سگها پس از معاشرت و تعامل با انسانها هورمون اکسی توسین بیشتری در بدنشان ترشح می گردد و گربه ها کمتراز سگها و البته این توجیح کننده عملکرد مستقل تر سگها نسبت به گربه ها و وابستگی بیشتر سگها به انسان نسبت به گربه ها است.سگها پنج برابر بیشتر از گربه ها هورمون اکسی توسین در بدنشان ترشح می گردد و این از پیشینه اجتماعی و گله ای گرگ ها که سگها از انها هستند نشات گرفته است و همانطور که میدانید گربه ها حیوانات انفرادی تری هستند.این فرایند ترشح اکسی توسین در بدن انسان نیز رخ می دهد، درست همانند حیوانات چه در اثر تعامل با آنها باشد و یا در اثر مشاهده. در سالهای اخیر یکی از پژوهشها در انگلستان مشخص نمود که حتی مشاهده گربه ها نیز می تواند در بدن انسان باعث ترشح اکسی توسین گردد و این هورمون دقیقا همان چیزی است که متخصصان برای بهبود کودکان مبتلا به اتیسم (اوتیسم) به آن اشاره دارند. تحقیقات زک و همکارانش نشان می دهد که ما انسانها زمانی که حس اعتماد به نفس داریم، زمانی که لمس احساسی و عاطفی می شویم، یا زمانی که یک فیلم احساسی می بینیم و یا در یک مراسم غرور انگیز شرکت می کنیم، هورمون اکسی توسین در بدنمان افزایش می یابد و همینطور در بدن زنان شیرده.تمامی این موارد که زک و همکارانش به آن اشاره دارند در زندگی انسان حسهای سازنده ای هستند که یا در اثر ترشح هورمون اکسی توسین به وجود می آیند یا باعث ترشح این هورمون اند و به راحتی می تواند این هورمون را در اثر مجاورت کودکان اتیستیک با حیوانات به انها هدیه داد و مزایای آن کودک اتیستیک را بهره مند نمود.
ویا و همکارانش در تحقیقی میزان کورتیزول خون کودکان اتیستیک را در حضور و عدم حضور حیوانات خانگی مورد بررسی قرار دادند و نتایج جالبی را به دست اوردند انها متوجه شدند که سطح هورمون کورتیزول که مربوط به اضطراب و استرس است در اول صبح به میزان بالایی وجود دارد و در اثر حضور سگها به عنوان حیوان خانگی به میزان 48 درصد کاهش می یابد و البته این کاهش به صورت تدریجی و در دراز مدت اتفاق افتاده است که محققین عنوان می کنند که این مهم می تواند در اثر ورود سگ درمانگر به محیط خانواده بوده است.

هایپو تراپی
اسب درمانی یا هایپو تراپی که گاهی مواقع به عنوان سوارکاری و مراقبت از اسب نیز شناخته می شود. اسب درمانی یکی از بهترین شیوه های پت تراپی است که در امریکا توسط بیمه نیز مورد حمایت است. از مزایای این شیوه درمانی می توان به موراد زیر اشاره نمود:
  • اسب سواری می تواند به ایجاد قدرت بدنی و بهبود وضعیت عضلانی فرد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) کمک کند چراکه بسیاری از افراد مبتلا به اتیسم (اوتیسم) دارای تون عضلانی پایین اند.
  • هدایت و راهنمایی یک اسب می تواند به ساختن مهارتهای ارتباطی اجتماعی کمک کند. افراد اتیستیک می بایستی پیش از انجام هدایت و عمل در این فرایند فکر کنند و بر اساس خواست خود این روند را هدایت کنند و این گامی بلند برای کودک اتیستیک است.
  • به شکل شگفت انگیزی اسب درمانی تاثیر مثبتی بر فهم و ادراک گفتاری کودک اتیستیک در دارد. مطالعات جدید نشان دهنده بهبود قابل توجهی در افزایش گنجینه لغات و استفاده از کلمات جدید در اثر اسب درمانی است.
  • پژوهشهای جدید نشان دهنده کاهش فراوانی رفتار های تکراری و کلیشه ای در اثر اسب درمانی است.
گرند جورج وهمکارانش در مقاله ای تحت عنوان تاثیر حیوان درمانی بر روی رفتار کودکان اتیستیک عنوان می کنند که کودکان مبتلا به اتیسم (اوتیسم) تصاویر حیوانات را به تصاویر انسانها ترجیح می دهند و به صدای حیوانات بیشتر واکنش نشان می دهند تا به صدای انسانها.در مطالعه ای دیگر بری و همکارنش مطرح می کنند که حیوانات خانگی از جمله سگها موجب کاهش استرس و اضطراب کودک اتیستیک می گردند و به طبع ان رفتار های کلیشه ای یا پرخاشگرانه انها نیزکاهش می یابد. مطالعات در حال بررسی این امر هستند که کدام حیوان می تواند برای کودکان اتیستیک تاثیر گذارتر باشد. برای مثال بررسی می گردد که سگ ها و یا اسبها کدام در اولویت ارائه خدمات به کودک اتیستیک هستند. این دو حیوان هر کدام مزیتهای فراوانی برای کودک اتیستیک دارند اما متخصصان حیوان درمانی برای کودک اتیستیک ابتدا اسبها سپس سگها بعد گربه ها بعد موش خرمایی ها یا همستر ها و سپس دلفین ها را پیشنهاد می دهند.
کار کردن کودک اتیستیک با اسب می تواند منافعی چند بعدی برای وی به همراه داشته باشد برای مثال در زمانی که کودک در حال برس زدن اسب است می تواند گرمای بدن او را حس کند و همینطور موی بدن اورا. از طرف دیگر بوهایی تند که در محیط کار با اسبها وجود دارد و صدای شیهه اسبها می تواند محرکهایی چند گانه برای کودک مهیا می کند. تمامی این موارد مزایایی است که نمی توان همزمان در یک درمان سنتی اتیسم (اوتیسم) و یا بر اساس
راهبردهای حسی برای یک کودک مهیا نمود.اسبها می توانند محرکات خوبی رابرای کودکان اتیستیک که دارای اختلال پردازش حسی اند تدارک کنند.برای مثال سوارکاری با اسب میتواند این موارد حسی را برای او مهیا کند:
  • محرک پروپریو سپتیو یا فشار عمقی
  • محرک وستیبولار یا تعادل دهلیزی
  • مهیا نمودن محرکات لمسی
  • محرک دیداری با مشاهده اسبها مربیان و یا حرکات اسبهای دیگر
  • دریافت محرکات شنیداری به همراه پردازش و ادراک شنیداری با شنیدن صداهای محیطی و شنیدن دستورالعمل های مربی مانند "به چپ" " به راست" با شمارش من"سریعتر و....
  • استشمام بو های تند مانند بوی عرق و یا بوی سرگین اسبها.
  • و به تمام این موارد میتوان لذت بردن کودک مبتلا به اتیسم از این فعالیت را نیز اضافه نمود. یکی از بزرگترین مزایای این رویکرد درمانی مانند بازی درمانی در این است که کودک مبتلا به اتیسم (اوتیسم) اصلا متوجه نمی گردد که در یک برنامه درمانی وارد گردیده است.
    یکی از تفاوتهای اسب درمانگر و اموزش دهنده سوارکاری در این است که هایپو درمانگربر روی تعادل و محرکات تمرکز می کند و تلاش می کند استقامت و هماهنگی های کودک را برای بالا بردن استقلال فردی کودک افزایش دهد.در حالی که اموزش دهنده سوارکاری تنها بر روی مستقل سوار کاری کردن کودک تمرکز می کند.
در برنامه اسب درمانی اهداف فردی برای هر فرد اتیستیک مشخص می گردد و بر روی هر مهارت مورد نیاز کودک مبتلا به اتیسم (اوتیسم) کار می گردد و قطعا در این برنامه نبایستی با هر کودک بر اساس یک فرمول کار نمود. هر کودک توسط یک روانشناس یا کار درمانگر خبره در زمینه اتیسم (اوتیسم) ویزیت می گردد و مهارتهای مورد نیاز هر کودک مشخص می شود شاید لازم نباشد که تمام کودکان در همان جلسات اول شروع به سوار شدن کنند. می توان برای این کودکان برنامه های دراز مدت تری ایجاد نمود و کودکان را ترغیب به تیمار اسبها نمود. اینکه کودک افسار اسب را بگیرد و با او راه برود و یا او را رهبری کند نیز می تواند مزایای خود را داشته باشد. پس الزاما نیازی نیست که کودک اتیستیک را در همان ابتدا برای بهره مندی از مزایای سوار کاری بر پشت اسب نشاند.و این همان اشتباهی است که در کشور ما برخی افراد در زمینه اسب درمانی انجام می دهند به این شکل که تمامی افراد مراجعه کننده خود را بدون شناخت از مبانی پایه درمان اختلال اتیسم (اوتیسم) ترغیب به سوارکاری می کنند بدون اینکه کودکان حتی یک بار اسب را لمس کرده باشند و.... متاسفانه این کار همان مصداق عدم توالی درمانی کودکان اتیستیک است که از نظر متخصصان درمانگر اتیسم مورد نکوهش است.
استفاده از مزایای حیوان درمانی برای کودکان اتیستیک همیشه مورد توصیه است. البته به علت محدودیتهایی که برای ورود حیوانات خانگی به مکان های عمومی وجود دارد قطعا یک خانواده دارای کودک اتیستیک نمی تواند کودک خود را همانند کشورهای پیشرفته در زمینه درمان اتیسم (اوتیسم) به همراه حیوان خانگی اش راهی مرکز درمانی یا مدرسه اش کند اما این خانواده می توانند این شرایط را برای کودک خود در منزل مهیا نماید.در اینجا لازم به ذکر است که حیوان درمانی نیز همانند دیگر
روشهای درمانی اختلال اتیسم (اوتیسم) دارای پایه و اساسی کاملا علمی است و تنها متخصصین کار درمانی،گفتار درمانی و فیزیو تراپی را توصیه به انجام این رویکرد می کنند چرا که از انها به عنوان متخصصان توانبخشی یاد می شود.به این رویکرد نمی توان ساده نگاه کرد و آن را همجا و توسط همه کس قابل اجرا دانست. این رویکرد نیز همانند سایر روشهای درمانی اتیسم (اوتیسم) دارای آغاز و پایانهایی مشخص برای کودک مبتلا به اتیسم است و نیازمند بیان مشکل و طراحی اهداف اموزشی و این امر مهم همان چیزی است که در فرایند درمان اختلال اتیسم در کشور ما نادیده گرفته می شود و به سادگی افراد غیر متخصص در زمینه درمان اتیسم فرد مبتلا را از آن محروم می کنند و به جای تفکر در زمینه کیفیت درمان، بیشتر به کمیت آن می پردازند.
 (استفاده از کلیه مطالب این وبسایت بدون اجازه و ذکر نام و منبع ممنوع است)
 
 

مطالب مرتبط