اتیسم و اختلال دو قطبی

چکیده:

در دانش روانپزشکی همیشه این احتمال وجود دارد که در یک فرد دو یا چند اختلال تشخیص داده شود مانند اتیسم و اختلال دو قطبی و یا بیش فعالی و یا نقص توجه و یا اضطراب و یا.... خواه این اختلالات دارای ریشه فیزیولوژیک مشترک باشند و خواه دارای ریشه ژنتیک مشترک باشند و ... مهم این امر است که تشخیص به درستی صورت گیرد چراکه بی توجهی به این مهم و یا اشتباه در آن می تواند فرایند درمان را منحرف یا دچار اخلال نماید.


191397/9
اتیسم و اختلال دو قطبی
مهدی فولادگر(مسئول فنی و صاحب امتیاز مرکز اُتیسم اردیبهشت و مدیر گروه پژوهشی اردیبهشت)

اختلال دوقطبی اختلالی خلقی است که به واسطه چرخه ای از حالتهای نشاط و به دنبال آن افسردگی شناخته می شود.این چرخه ها می تواند طی روزها،هفته ها و حتی ماه ها اتفاق افتد. این اختلال را بیشتر در دو نوع می شناسند اختلال دو قطبی نوع I(یک) که با حد اقل یک حمله مانیا و یا مختلط و گاهی با حمله افسردگی عمده شناخته می گردد و اختلال دو قطبی نوعII(دو)که با افسردگی شروع می گردد و با هیپو مانیا همراه است نه مانیا. اختلال اتیسم نیز شامل طیفی از علائم مانند مشکلاتی در مهارتهای اجتماعی ،گفتار،رفتار،و ارتباط می گردد که این علائم و نشانه های اتیسم در هر شخص متفاوت است.
همپوشانی هایی بین اتیسم و دوقطبی وجود دارد ولی به هر حال امار دقیقی از افراد که هر دو اختلال را داشته باشند در دست نیست.برخی از مطالعات مقدار تقریبی 27 درصد را برای افراد اتیستیک دارای علائم دوقطبی عنوان می کنند ولی برخی براورد ها نشان دهنده این مهم اند که ممکن است امار ها بسیار پایین تر باشند.(لازم به ذکر است هیچگونه اماری مبتنی بر شیوع اختلال دو قطبی در میان افراد اتیستیک در کشور ما وجود ندارد) به دلیل اینکه اتیسم و اختلال دو قطبی در برخی علائم و رفتار ها اشتراک  دارند تعدادی افراد اتیستیک ممکن است اشتباهاً دوقطبی تشخیص داده شوند در صورتی که این علائم و رفتار ها درحقیقت دراثر اختلال اتیسم است.البته با مطالعه دقیق تر درمورد این دو اختلال و شناختی روشنتر درمورد انها می توان بسیار راحت تر این دو اختلال را از همدیگر تمایز داد.
افراد مبتلا به اتیسم بیشتر احتمال دارد که علائم اختلال دو قطبی را از خود نشان دهند این افراد همچنین بیشتر از افراد معمولی احتمال دارد اختلالات روانپزشکی در بینشان تشخیص داده شود.اما به هر حال مشخص نیست این امار به طور دقیق چه میزان است.پژوهشگران عنوان می کنند که اختلال دو قطبی می تواند با ژنها مرتبط باشد.اگر شما یک نفر از افراد نزدیک خانوداه یتان مبتلا به اختلال دوقطبی یا افسردگی است ریسک بیشتری وجود دارد که شما نیز این وضعیت را تجربه کنید.این وضعیت در مورد اتیسم نیز صادق است زیرا ژنها و خطاهای ژنتیک نیز میتواند منجر به افزایش ریسک اتیسم گردد.
بر همین اساس محققین برخی از ژنهایی که ممکن است با اختلال دو قطبی در ارتباط باشد شناسایی نمودند و تعدادی از این ژنها ممکن است با اتیسم نیز در ارتباط باشند.دانشمندان عنوان می کنند که این تحقیقات در مراحل ابتدایی خود قرار دارد ولی انها معتقدند که این امر میتواند در فهم چرایی اینکه برخی افراد هم درگیر با اتیسم باشند و هم علائم اختلال دو قطبی را از خود نشان دهند، کمک کند. 

چگونه علائم را مقایسه کنیم؟
نشانه های اختلال دو قطبی به دو دسته تقسیم می شوند و این دسته بندی بسته به نوع حالتهایی که تجربه می شوند بستگی دارد
علائمی  از قسمت مانیک شامل:
  • فعالیت غیر معمول شاد،خوشبینی افراطی
  • انرژی و هیجان افزایش یافته
  • احساس بیش از حد اعتماد به نفس و عزت نفس
  • اختلال خواب
  • عدم تمرکز و حواس پرتی
و علائم حالت افسردگی عبارتند از:
  • فعالیتها و یا کارهایی مبتنی بر احساس افسردگی،غم و نا امیدی
  • عدم تمایل به فعالیتهای معمول روزمره
  • تغییرات دراماتیک یا غم انگیز در امیال و اشتیاق ها
  • کاهش یا افزایش وزن غیر منتظره
  • خستگی و کاهش انرژی و خوابیدن مکرر
  • ناتوانی در تمرکز
شدت علائم اتیسم از فردی به فرد دیگر متفاوت است این علائم می تواند شامل:
  • مشکلات در تعامل اجتماعی و ارتباط
  • انجام حرکات تکراری که به راحتی نمی توان انها را متوقف نمود.
  • اولویت دادن به برخی امور یا فعالیتها که نمی توان انها را به راحتی تغییر داد
نحوه تشخیص شیدایی در افرادی که مبتلا به اتیسم اند
  • در اینجا مهم است بدانیم که چگونه این دو با هم نمایان می گردند و اگر هر دو شرایط موجود باشند علائم اختلال دو قطبی و اتیسم متفاوت از هم هستند
  • افسردگی اغلب نمایان و تشخیص ان اسان است ولی مانیا کمتر نمایان است به همین دلیل تشخیص ان در افراد اتیستیک کمی دشوار تر است
  • اگر رفتار ها تداوم داشته باشند از انجایی که علائم مرتبط با نمودهای اتیسم هستند  پس احتمالا این مانیا نیست.ولی اگر متوجه تغییرات ناگهانی گردید این رفتار ها می تواند در نتیجه مانیا باشد.هنگامی که این تشخیص اتفاق افتد انوقت به دنبال هفت علامت دیگر مانیا بگردید.
تشخیص
تشخیص اختلال اتیسم همراه با اختلال دو قطبی همیشه درست و روشن نیست و تشخیص اختلال دو قطبی در افراد اتیستیک ممکن است بر اساس تعاریف دقیق پزشکی صورت نگیرد.از طرفی یک متخصص خبره می تواند مشخص نماید که اختلال دو قطبی نوع یک رخداده یا نوع دو (البته اختلال دو قطبی نوع یک آن چیزی است که بیشتر در سنین پایین مشاهده می گردد و همچنین همراه با اتیسم) به همین دلیل پزشک متخصص می بایستی از ابزار ها و مشاهدات دقیق تر برای تشخیص استفاده کند.پیش از تشخیص اختلال دو قطبی در فرد اتیستیک پزشک متخصص ممکن است بخواهد سایر گزینه ها را نیز مورد بررسی قرار دهد.چندین حالت اغلب با اتیسم رخ می دهند که علائمی مشترک با اختلال دو قطبی از خود نشان می دهند.اینها عبارتند از
  • افسردگی
  • اختلال  بیش فعالی و کمبود توجه
  • اختلال نافرمانی مقابله ای
  • شیزوفرنیا
درمان
هدف درمان در اختلال دو قطبی تثبیت حالات و جلوگیری از تغییرات شدید خلق و خو است و این امر میتواند جنبه های اسیب رسان مانیا و یا افسردگی فرد را متوقف کند.درمان معمول برای دوقطبی دارو درمانی و استفاده از داروهای انتی سایکوتیک و ضد تشنج است یکی از این دارو ها لیتیوم است که البته عوارض جانبی خود را دارد و در مورد کودکان اتیستیک به علت اینکه برخی از این کودکان نمی توانند به خاطر مشکلات ارتباطی حالات بدنی خود را توصیف کنند، می بایستی با احتیاط تجویز گردد.از داروهای ضد تشنج می توان به والپروئیک اسید اشاره نمود برای کودکان مبتلا به دوقطبی و اتیسم می توان از داروهای ترکیبی تثبیت کننده حالات و آنتی سایکوتیک استفاده نمود.به طور معمول داروهای ریسپریدون و ابلیفای از این دسته اند.لازم به ذکر است با استفاده برخی داروهای گفته شده برخی افراد ممکن است اضافه وزن پیدا نموده و مبتلا به دیابت گردند که در صورت استفاده از این دسته دارو می بایستی تحت نظر پزشک قرار داشته باشند. در کودکان اتیستیک عملکرد بالا می توان از رویکرد های شناختی و بین فردی نیز استفاده نمود و برای کودکان سطح دو اتیستیک می توان از ترکیب دارو درمانی و رفتار درمانی استفاده نمود. البته لازم به ذکر است که رویکرد اصلی درمان در کودک اتیستیک مبتلا به اتلال دو قطبی دارو درمانی است و می توان در کنار آن از رویکردهای درمانی ذکر شده استفاده نمود.
والدین ،آموزگاران و مربیان گرامی در صورت مشاهده علائم ذکر شده در این مقاله کودک یا مراجع خود را به متخصصان روانپزشکی کودکان و یا متخصصان روانشناس دارای تخصص در زمینه تشخیص اختلالات  معرفی نمایید.
 (استفاده از کلیه مطالب این وبسایت بدون اجازه و ذکر نام ممنوع است)
 
 

مطالب مرتبط