اختلال طیف اتیسم(اوتیسم)و کافی نبودن مشاهدات رفتاری برای تشخیص آن

چکیده:

امروزه بر در برخی مراکز و موسسات تشخیص اتیسم(اوتیسم) با ارزیابی های سطحی و ساده انگارانه انجام می گردد.و متاسفانه این سطحی نگری در فرایند تشخیص درست اختلال خلل ایجاد می نماید.معاینه چند دقیقه ای کودک و ارزیابی های رفتاری غیر اصولی مانند گفتن بشین و پاشو و یا در را ببند و یا در ر ا باز کن قطعاًنمی تواند ملاک صحیحی برای تشخیص اتیسم(اوتیسم) باشد


191397/2
اختلال طیف اتیسم(اوتیسم)و کافی نبودن مشاهدات رفتاری برای تشخیص آن
مشاهدات رفتاری اطفال به تنهایی برای تشخیص اختلال اُتیسم(اوتیسم) کافی نیست
مهدی فولادگر(مسئول فنی و صاحب امتیاز مرکز اُتیسم اردیبهشت و مدیر گروه پژوهشی اردیبهشت)
 
بسیاری از کودکان
اُتیستیک(اوتیستیک) در طفولیت علائم و نشانه های نخستین اتیسم(اوتیسم) مانند فقدان ارتباط چشمی و رفتا ر های تکراری را از خود نشان می دهند. یک متخصص کودکان قادر است این علائم کوچک را در طول مدت ارزیابی های روتین کشف کند و این امر می تواند دریچه ای برای مداخله بموقع بر روی این کودکان و خانواده هایشان بگشاید.
بر طبق مطالعات منتشر شده در
مجله روانپزشکی و روانشناسی کودکان (2015)بسیاری از اطفال مبتلا به اتیسم ( اوتیسم )  اختلالات رفتاری خیلی کمی در طول این معاینات مختصر از خود بروز می دهند. واین امر نشان دهنده این است که مشاهدات رفتاری به تنهایی برای پزشکان برای کشف این اختلال در کودکان خردسال کافی نیست.
در این مطالعه محققان از ویدیوهای دو تا ده دقیقه ای برای 42 کودک به عنوان آزمایشات تشخیصی اتیسم(اوتیسم)استفاده نمودند که شامل 14 کودک مبتلا به اتیسم ( اوتیسم )، 14 کودک با تاخیر زبان و 14 کودک به عنوان گروه کنترل می بود و همگی در گروه سنی 15 تا 33 ماه قرار داشتند.
دو نفر متخصص اتیسم ( اوتیسم )که هردو از
تشخیص اتیسم ( اوتیسم ) این کودکان بی اطلاع بودند ویدئو ها را بازنگری نمودند آنها چند بار هر رفتار کودک را مورد ارزیابی قرار دادند  رفتار هایی مانند بازی با اسباب بازی ها آوا سازی ها یا واکنش به نام شان وقتی آنها را صدا می کنند و هر رفتاری را که طبیعی یا غیر طبیعی  مینمود را سنجیدند و سپس تصمیم گرفتند که این کودک برای تشخیص اتیسم ( اوتیسم )ارجاع داده شود یا نه.
بر اساس این مشاهدات متخصصان اتیسم ( اوتیسم )به اشتباه  39 درصد از کودکان را غیر اُتیستیک (اوتیستیک) تشخیص دادند. زیرا آنها در طی ارزیابی، 89 درصد از رفتار های این کودکان را طبیعی برآورد کرده بودند. به عبارت دیگر می توان اینگونه عنوان نمود که رفتار های غیر عادی بندرت رخ  داده که این امر می تواند به طور معمول ارزیابی را تحت شعاع خود قرار دهد.
ولی این لزوما به این معنی نیست که متخصصان اطفال و پزشکان خانواده ها  در کشور های اروپایی و امریکا در تشخیص کودکان مبتلا به اتیسم ( اوتیسم ) در اشتباه اند زیرا  فراتر از مشاهدات رفتاری، پزشکان بطور معمول تاریخچه رشدی وخانواده،نتایج ازمایشات غربالگری اتیسم ( اوتیسم )و گزارشات خانواده از علائم مشاهده شده خارج از مطب را نیز مد نظر قرار می دهند.این یافته ها نشان دهنده آن است که تشخیص تنها بر پایه مشاهده رفتاری می تواند  اشتباهاتی را با خود به همراه داشته باشد.
به همین دلیل مدتهاست که در مجامع علمی کشور و سازمان بهزیستی، متخصصان بر این مهم تاکید دارند که در فرایند تشخیص نمیتوان به 5 دقیقه ارزیابی مشاهداتی در مطب اکتفا نمود و حتماً می بایستی در این فرایند مهم متخصصان به زمان بیشتر،جمع آوری دقیقتر اطلاعات، ارزیابی های قبلی و تاریخچه تشخیصی توجه نمایند. همچنین به این مهم که تشکیل کمیته هایی برای غربال گری اختلال اتیسم ( اوتیسم )در کشور بیش از پیش احساس می گردد.کمیته ای که در آن از
تستها و معیار های استاندارد تشخیصی برای اختلال اتیسم ( اوتیسم )استفاده گردد. بر اساس این معیار های استاندارد می توان به خانواده برای مداخله بموقع دراختلال اتیسم ( اوتیسم ) کمک نمود تا زمان طلائی آموزش کودک خود را برای درمان از دست ندهند.  
(تنها راه غلبه بر اختلال اتیسم دانش و آگاهی از اتیسم است)
هرگونه برداشت از این مقاله ومطالب سایت بدون اجازه و ذکر منبع ممنوع است
پژوهشگران گرامی جهت دریافت منابع این مقاله میتوانند از طریق ایمیل و یا تماس تلفنی اقدام نمایند
.
 
 

مطالب مرتبط