اتیسم ( اوتیسم )و درمان با سلولهای بنیادی خون بند ناف

چکیده:

آزمایش خون بند ناف برای درمان اتیسم(اوتیسم)، امید ها ودور نماهایی را ایجاد نموده که در طول زمان بحث بر انگیز می باشد.اما در صورت ادامه یافتن این روند می تواند در آینده منتظر اتفاقات مثبتی در زمینه درمان اختلال اتیسم (اوتیسم)بود


161397/10
اتیسم ( اوتیسم )و درمان با سلولهای بنیادی خون بند ناف
 
برگردان:وجیهه نقیان(درمانگر مرکز اتیسم اردیبهشت)
بیست و پنج کودک مبتلا به طیف اتیسم ( اوتیسم ) در آزمایشات بالینی تحت درمان با خون بند ناف  قرار گرفته اند و نتایج به جزء عوارض جانبی جزئی، رضایت بخش بوده است. به نظر می رسد این کودکان پس از درمان دارای ویژگی های رفتاری پیشرفته ای هستند که هم پزشکان و هم والدین آنها را به طور یکسان مشاهده می کنند.در این زمینه محققان دانشگاه دوک در دورام، کارولینای شمالی، در آزمایشی شرکت نمودند که آغاز آن در اوایل سال 2014 بود و علاوه بر این، محققان قصد دارند 170 کودک مبتلا به طیف اتیسم ( اوتیسم ) را نیز ، در همین زمینه مورد درمان قرار دهند.
 آیا
درمان با سلول های بنیادی برای اتیسم (اوتیسم) کار آمد است؟
آزمایش با روشی متفاوت انجام می شود و آنها از این موضوع آگاهی می یابند که والدین و شرکت کنندگان درمان یا دارویی را مصرف می کنند یا نه. محققان معتقدند این مهم می تواند بهترین راه برای انجام آزمایشات باشد و نتایج را شفاف تر سازد.
پیام های مختلط در درمان اتیسم (اوتیسم) با خون بند ناف
این آزمایش ابتدا در سال 1990 به تصویب رسید و پس از آن کارتزبرگ، تزریق  خون بند ناف را به دانشجویان آموزش داد و روی  بیماری های متابولیکی آن را آغاز کرد.
کارتزبرگ می گوید: "من متوجه شدم که
نشانه های طیف اتیسم ( اوتیسم ) آنها پس از پیوند بهبود یافته است. ما همچنین دریافتیم که سلولهای خون بند ناف در مغز جذب و سلول های میکروگلیا در مغز دفع می شوند." جرمی ونترا-واندرویل، استاد دانشگاه کلمبیا در بخش روانپزشکی می گوید: "این برداشت کمی شتاب زده است. البته این بدان معنا نیست که این امر امکان پذیر نیست (زیرا تقریبا هر چیزی ممکن است ) اما به این معنی است که این مکانیزم بالقوه، هنوز نامشخص است. "
نگرانی های ایمنی از خون بند
جالب توجه است، درمان عوارض جانبی مهمی ندارد و فقط به نظر می رسد که خطرات جانبی کمی را در پیش دارد . لازم به ذکر است که کودکان سنین 2 تا 6 ساله در این تحقیق شرکت داشتند. بعد از تزریق، تعداد کمی از کودکان تحت تاثیر قرار گرفتند و بعضی از واکنش های آلرژیک را از خود نشان دادند. با این حال، پس از یک سال، عوارض جانبی که توسط والدین مشاهده شده و گزارش شده بود هیچ ارتباطی با تزریق خون نداشت.
در این پژوهش محققان با والدین مصاحبه نمودند تا رفتار کودکان را با استفاده از مقیاس رفتاری واینلند تجزیه و تحلیل کنند.
مصاحبه به دنبال یک فرایند دو مرحله ای بود:
• ابتدا رفتار کودک قبل از درمان ارزیابی شد.
• دوم، رفتار کودک پس از 6 تا 12 ماه بعد از درمان مورد ارزیابی قرار گرفت.
و این ارزیابی ها  نشان دهنده بهبود قابل ملاحظه ای در ویژگی های  رفتاری کودکان بود. جالب توجه است، 12 کودک IQ بیش از 70 را نشان داده اند، که نشان دهنده موفقیت این امر بوده است. ولی آنتونیو هاردن، مدیر کلینیک اختلالات رشد و اتیسم در دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا، که در این مطالعه دخالتی نداشت، می گوید: "انتظار می رفت پیشرفت های بیشتری از آنچه به نظر می رسد ایجاد شود."
محققان می گویند این طرح درمان در مراحل ابتدایی خود است و به والدین هشدار می دهند که به دنبال درمان های غیرقابل اثبات نباشند تا زمانی که این پژوهشگران بتوانند به نتایج مشخصی  دسترسی پیدا کنند. هزاران نفر از بچه هایی که تا کنون تزریق را انجام دادند متاسفانه هیچ تغییری در آنها ایجاد نشده است، زیرا این مسئله بستگی به این دارد که بدن فرد سلول های اهدا کننده را بپذیرد و این امر در همه کودکان پذیرنده اتفاق نمی افتد.
  (استفاده از کلیه مطالب این وبسایت بدون اجازه و ذکر نام ممنوع است)

مطالب مرتبط