Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز86
دیروز300
هفته1260
ماه5842
کل بازدیدها171953

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

کمی میلین نورونهای مغز و اُتیسم

  تشخیص کمی میلین در نورون های مغز افراد مبتلا به اُتیسم(اوتیسم)

نرگس قاسم زاده(درمانگر مرکز اُتیسم اردیبهشت)

MYELIN AND AUTISM

در میان افراد اُتیستیک، میزان پایین میلین در برخی مناطق مغز (مناطق آبی درتصویر) بطور کلی با بیشتر علائم شدید اُتیسم(تصویر بالا) و بطور ویژه با مشکلاتی در تعاملات اجتماعی(تصویر پایین) در ارتباط است.

سیم های الکتریکی به منظور هدایت مؤثر جریان الکتریسیته، نیاز به عایق بندی دارند. چنین نیاز مشابهی برای نورون ها نیز وجود دارد.میلین ها ماده ایزوله و عایق بندی کنده ای هستند که به نورون ها اجازه ی ارتباطات سریع تر را می دهند.

براساس مطالعاتی که 11آگوست2014 در مجله روانپزشکی به چاپ رسید در مغز افراد مبتلا به اُتیسم میلین کمتری وجود دارد. این مطالعات برای اولین بار روشی را ارائه دادند که میلین را در مغز افراد زنده مبتلا به اُتیسم اندازه گیری می کرد. البته پیش از این نیز تصاویر تشدید مغناطیسی یا MRI، ساختارهای غیر عادی ماده سفید مغز در افراد مبتلا به اُتیسم را نشان می دادند. ماده سفید ترکیبی است از آکسون های میلینه است که پیام های الکتریکی را بین نورون ها جا به جا می کنند. البته بیان دقیق این امر که چه چیز در مغز افراد اُتیستیک نسبت افراد عادی متفاوت است، کاری دشوار بشمار می آید، اینکه آیا میلین یا تراکم آکسون طبیعی نیست یا سایر اجزای سازنده ی آکسون؟

اندازه گیری هایMRI که تخمین هایی با دقت بالاتر را در ارتباطات میلینی ارائه می دهند myelin water Fractionنامیده می شوند که حدوداً از سال 1990 ابداع شدند و در مطالعاتی با موضوع MS (ام اس) مورد استفاده قرار می گیرند.

در مطالعات اخیر، پژوهشگران برای اولین بار روش سریع تری را برای بررسی مغز افراد مبتلا به اُتیسم ارائه دادند. روش های اندازه گیری میلین با استفاده از اندازه گیری حجم آب محبوس شده در بین لایه های پوشش میلین و مقایسه آن با درصد رطوبت موجود در مغز.

میزان کم آب موجود در میلین نسبت به آب موجود در مغز بیانگر کمبود میلین در مغز است. محققان میزان میلین موجود در مغز 14 نفر مرد مبتلا به اُتیسم که میانگین سنی آنها 24 سال بود را در مقایسه باگروه کنترل که 14 نفر فرد سالم با میانگین سنی 28 سال بودند و هیچ کدام از افراد 2 گروه ناتوانی ذهنی نداشتند، مورد بررسی قرار دادند، این تحقیقات نشان داد که افراد مبتلا به اُتیسم در برخی مناطق مغز دارای میلین کمتری نسبت به افراد سالم هستند. در گروه مبتلا به اُتیسم، افراد با حداکثر ناتوانی در تعاملات اجتماعی دارای حداقل میزان میلین بودند.

محققان به دنبال این فرضیه اند که میزان پایین میلین بیانگر ارتباطات ضعیف مشاهده شده در مغز افراد مبتلا به اُتیسم است. بدون عایق مناسب، پیام های الکتریکی در طول آکسون به کندی جا به جا می شوند و این باعث می شود که بخش های مختلف مغز فعالیت هایشان را به سختی با یکدیگر هماهنگ کنند.

هدف  بعدی محققان کشف این موضوع است که  بفهمند دقیقاً چه زمانی و چرا ایجاد غلاف میلین در افراد اُتیستیک دچار اشکال گردیده است؟ آنها در حال یک بررسی 5 ساله بر روی160 کودک که نیمی از آن ها اُتیستیک و در گروه سنی 6 سال می باشند، هستند تا بفهمند چگونه میلین در طول پنج سال گسترش می یابد. این پژوهشگران امیدوار هستند که مطالعات مشابه را در مورد کودکان زیر 6 سال نیز بتوانند انجام دهند.