Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز86
دیروز300
هفته1260
ماه5842
کل بازدیدها171953

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

درمان اُتیسم با اکسیژن پرفشار

 

          درمان اُتیسم(اوتیسم) با اکسیژن پرفشار یک درمان تایید نشده اما محبوب

مهدی فولادگر(مسئول فنی و صاحب امتیاز مرکز اُتیسم اردیبهشت و مدیر گروه پژوهشی اردیبهشت)

HBOT

در سال 2013  لی فراست برای درمان پسرش کالوم در اتاق اکسیژن پرفشار سه ماه وقت صرف نمود با این امید که این درمان می تواند به بهبود اُتیسم شدید وی کمک کند. خانم فراست از درمانهایی که تا کنون بر روی پسرش انجام گرفته بود نا امید گشته و با روش اکسیژن پرفشار در یک سرچ اینترنتی آشنا گردید است. توانایی کالوم برای ارتباط داشتن با دیگران با جیغ های مکرر و بد خلقی ،گاز گرفتن و خواب آلودگی  مختل شده بود.

پس از این درمان که شامل تنفس کردن 75 دقیقه اکسیژن خالص است کالوم اکنون قادر است صحبت کند و برای رفتن به مهد کودک، خودش لباسهایش را بپوشد. البته خانم فراست  عنوان می کند که فرایند درمان او شامل تغییرات در رژیم غذایی نیز بوده است و او هنوز این راه را ادامه می دهد، اما فرزند او امروز کودکی متفاوت از قبل است.

خانم فراست یکی از افرادی است که از روش اکسیژن پرفشار در برابر پزشکان و بیمارانی که میگویند این روش تایید شده نیست، حمایت می کند. در سال 2013 سازمان غذا و دارو هشدار داده است که روش اکسیژن پرفشار به طور کلینیکی برای  درمان یا اثر گذاری در درمان سرطان، دیابت و اُتیسم با وجود ادعاهای مراکز درمانی آزمایش نگردیده است  .

همچنین ورزش کاران حرفه ای شامل فوتبالیستهای سابق تیم ترن اوانز بر تاثیر استفاده از درمان با اکسیژن در بهبود آسیبهای ورزشی تاکید نموده اند. تعدادی از مراکز پزشکی درمانهای جایگزین یا آلترناتیو، این شیوه را به کسانی که می خواهند جوان به نظر برسند و سطح انرژی آنها بهبود پیدا کند و یا شرایط پزشکی مزمن مانند مانند ام اس و فلج مغزی دارند، پیشنهاد می کنند که البته سازمان غذا و داروی امریکا استفاده از آن را تایید نمی کند.

جوزف والکر پروهشگر در زمینه درمان با اکسیژن پرفشار می گوید متاسفانه ناامیدی ایجاد شده بواسطه نبود یک رویکرد درمانی، خانواده های افراد اُتیستیک را آسیب پذیر ساخته و این امر موجب اشتباه آنها درباره تاثیر این درمان گردیده است.

درمان اکسیژن پرفشار نخست برای غواصان در دریاهای عمیق که از تصلب شرائن و اختلال در گردش خون در اثر رفتن به عمق دریاها واقیانوس ها رنج می بردند، گسترش یافت . استفاده از این درمان بیشتر برای کمک به عوارض جانبی دراز مدت پرتو درمانی سرطان و همچنین در درمان زخمهایی که در اثر دیابت به وجود می آیند و می تواند منجربه قطع قسمت هایی تحتانی پا گردد، تایید شده است.  

به گفته پزشکان، اکسیژن درمانی رشد رگهای خونی جدید را افزایش داده و اثراتی در درمان زخمهایی که به علت کمی گردش خون، بطور طبیعی بهبود نمی یابند نشان می دهد. درمان با اکسیژن پرفشار به طور معمول مستلزم جلسات چند گانه و ساعتهای زیاد و طولانی حضور در اتاق 100 درصد اکسیژن  است که در مقایسه با اکسیژن 21 درصدی، در هوای معمول است.

بر اساس اطلاعات دولتی کشور امریکا تعداد 20000هزار متخصص مراقبتهای پزشکی، استفاده از درمان اکسیژن پرفشار را در سال 2010  تایید نموده اند  که این رقم نسبت به سال 2008 به میزان 24 درصد بیشتر بوده است.

پژوهشگران بسیاری در حال مطالعه پتانسیل های درمانی درمان با اکسیژن پرفشار بر روی جراحات ناشی از ضربه به مغز و کاهش خطر عفونتهای مرتبط با درمان سرطان  هستند.

دیوید لمبرت متخصص اکسیژن پرفشار در بیمارستان دانشگاه پنسیلوانیا می گوید استفاده های آزمایشی از این روش درمانی مانند کاهش آسیب طولانی مدت مغز در بازماندگان سکته مغزی پذیرفتنی است. اما تصمیم گرفتن در مورد اینکه این رویکرد برایشان مناسب باشد نیازمند مطالعات بالینی گسترده است که هم پر هزینه است و هم زمان بر.در خصوص پتانسیل درمان با اکسیژن پرفشار برای درمان اُتیسم، دکتر لمبرت میگوید بسیاری از مردم در مورد اثرات این شیوه صحبتهایی مطرح می کنند ولی مشکل اینجاست که مدارکی برای تایید آن وجود ندارد.

همچنین دکتر لمبرت اضافه می کند که عوارض جانبی درمان با اکسیژن پر فشار شامل صرع و از هم پاشیدگی ریه می باشد که خود باعث نگرانی است و دادگاهی فدرال در امریکا نیز در سال 2011 محاکمه ای درخصوص مرگ یک نوجوان اُتیستیک 19 ساله داشته است که دچار خفگی در اثر استفاده از دستگاه خانگی اکسیژن پر فشارگردیده است.

 اثر گذاری اکسیژن درمانی بر روی عملکرد شناختی افراد اُتیستیک از دغدغه های خانم شری فرگوسن  مدیر پزشکی محیط زیست و واحد فیزیولوژی در دانشگاه سایمون فریزر است. او عنوان می کند که دانشگاه امید وار است در سال آینده (2016) مطالعه ای را بر روی خانواده های اُتیستیکی که برای درمان با اکسیژن ثبت نام نموده اند انجام دهد. اگرچه مشخص نیست که چگونه درمان با اکسیژن می تواند برای درمان اُتیسم کمک کننده باشد ولی تعدادی از خانواده ها تجارب مثبتی را از این درمان گزارش داده اند و واقعاً اگر  این شیوه جواب می دهد می بایستی دلایلی قانع کننده برای آن پیدا نمود.