Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز83
دیروز300
هفته1257
ماه5839
کل بازدیدها171950

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

تردید ها درباره میزان شیوع اُتیسم(اوتیسم)

تحقیقی که میزان رو به افزایش اُتیسم را با شک همراه می‌کند

Autism Web

نویسندگان : Pills Burgh , Mark Roth

منتشر شده در 2015-09-28

برگردان:رقیه گلستانی(درمانگر مرکز اُتیسم اردیبهشت)

در بزرگترین تحقیق از نوع خودش، یک گروه سوئدی این موضوع را مورد مطالعه قرار داده‌اند که احتمالاً میزان واقعی اُتیسم در سال‌های اخیر تغییر نکرده است هرچند که تشخیص‌های موارد اُتیسم همواره رو به افزایش می‌باشد.

در این تحقیق که توسط سِباستین لوندرستروم و همکارانش در دانشگاه گوتنبورگ (Gothenburg) ، هدایت می‌شد، به این نتیجه رسیدند که حدود 1 درصد موارد تحقیق در حال جریان در مورد دوقلوها معیار داشتن اُتیسم را در خود داشتند، هرچند که تعداد موارد دارای اُتیسم تشخیص داده شده‌ی رسمی در ثبت سلامت ملی کشور در بیش از یک دوره‌ی ده‌ساله افزایش یافته است. این تحقیق حدود بیست هزار دوقلو را در برمی‌گیرد که از خانواده‌هایشان در مورد (علائمشان) همراه اسناد تشخیصی برای بیش از یک میلیون کودک به دنیا آمده بین سال‌های 1993 و 2002 سوالاتی پرسیده شد. و بعلت اینکه این تحقیق تشخیص‌های اُتیسم بچه‌های بالای 10 سال را محاسبه می‌کند، دوره‌ای تا حدود سال 2012 را در برمی‌گیرد.

ثبت ملی در سوئد شامل همه‌ی تشخیص‌های رسمی در مورد اختلال طیف اُتیسم می‌باشد که از 23 صدم درصد در سال 1993 به 5 دهم درصد در سال 2002 رسید. این میزان کمتر از 1 درصد شیوعی است که در بین دوقلوها پیدا شد. اما این موضوع شاید به این دلیل است که ثبت ملی از یک تعریف محافظه‌کارانه‌ای از این اختلال استفاده می‌کند. در تحقیق سوئدی دیگری که سال گذشته انجام شد،آنها به تمامی تشخیص‌ها برای اُتیسم در بین نوجوانانی که در منطقه‌ی Stockholm County زندگی می‌کردند، نگاهی انداخته‌اند که میزان تشخیص اُتیسم در حدود 5/2 درصد بود.

آقای لوندرستورم می گوید: “دیدگاه شخصی من این است که میزان اُتیسم بین 1 درصد و 2 درصد بسته یه اینکه از چه لنزی به اُتیسم نگاه کنی قرار دارد و مطالعه‌ی ما نشان می‌دهد که میزان اُتیسم واقعی برای دهه‌ها تقریباً یکنواخت بوده است.”

میزان شیوع اُتیسم در آمریکا که توسط مرکز فدرال برای کنتری بیماری و پیشگیری از آن انجام شد، اکنون 1 بر 68 کودک یا حدود 5/1 درصد است.

میزان رسمی شیوع اُتیسم آمریکایی‌ها از سال 2002در سال‌های اخیر دو برابر شده است که این امر منجر به این اعتقاد می‌شود که سَم‌های محیطی یا دیگر عامل‌های محیطی، انفجاری را برای موارد جدید خلق می‌کند. اعلامیه رسمی CDC با اخطار می‌گوید: “ما نمی‌دانیم چه چیزی این افزایش را باعث می‌شود. بعضی از آنها ممکن است به دلیل روشی باشد که کودکان توسط آن شناسایی می‌شوند اما اینکه دقیقاً چقدر، معلوم نیست.” مطالعات مثل آن تحقیقی که در سوئد انجام شد این موضوع را مورد بحث قرار می‌دهند که تقریباً همه‌ی این افزایش بعلت آگاهی بیشتر نسبت به اُتیسم و افزایش تعداد کودکانی است که این بیماری در آنها تشخیص داده شده است.

همانطور که انتظار می‌رفت‌، تعداد افرادی که دارای اُتیسم تشخیص داده شدند از آن سال‌ها 1 در 435 به 1 در 200 نفر افزایش یافت. آماری که تقریباً زیر آمار آمریکایی در آن زمان یعنی 1 نفر در 150 نفر قرار می‌گیرد. هرچند نسبت افراد دارای علائم اُتیسم ثابت مانده است در حدود 1 نفر در 105 نفر، این امر نشان می‌دهد که تشخیص اُتیسم بیشتر از رویداد واقعی آن رو به افزایش است. میزان تشخیصی از میزان شیوع تخمین زده شده‌ی 1 نفر از 105نفر پیشی گرفته است.

نانسی مینشو، سرپرست مرکز اُتیسم دانشگاه پیتزبورگ  می‌گوید “ او فکر می‌کند میزان اُتیسم واقعی ممکن است بالاتر از آنچه باشد که در تحقیق سوئدی محاسبه شده است- تا 3 درصد-  اما او با نتیجه اصلی تحقیق موافق بود.”     

او می‌گوید بیشتر رشد در تعداد رسمی در کودکانی باIQ های بالاتر آمده است که شامل آنهایی می‌شود که دارای سندروم Asperger هستند. ارقام کنونی نشان می‌دهد که نیمی از تمامی کودکان در آمریکا، که دارای اُتیسم تشخیص داده شدند، IQ های بالای 85 دارند و این امر به این معناست که آنها ناتوانی هوشی ندارند.

اُتیسم با سه خصوصیت اصلی شناخته می‌شود: مشکل داشتن در روابط اجتماعی، مشکل در برقرار کردن ارتباط با دیگران و رفتارهای تکراری یا علایق متمرکز به صورت محدود. 

بیشتر بحث‌ها در مورد تعداد افراد دارای اُتیسم براین موضوع متمرکز است که آیا چیزی در محیط مثل‌‌-آلودگی آب و هوا، مواد شیمیایی یا مواد خطرناک خاص- می‌تواند افزایشی در اُتیسم را موجب شود.

بسیاری از تحقیقات نشان می‌دهند که بیشترین افزایش اُتیسم بعلت جایگزینی تشخیص و آگاهی بهتر و انواعی از این عامل‌ها می‌باشد اما من هنوز به طور کامل متقاعد نشدم که این افزایش واقعی نیست. این افزایش می‌تواند به طور نسبی بعلت ضررهای محیطی ایجاد شود که تغییرات جدیدی را در ژنوم کودک موجب شود، او می‌گوید: “ ما اتفاقاً در یکی از زمان‌های آلوده در قرن اخیر زندگی می‌کنیم.”

اما آقای لندرستورم، محقق سوئدی این مباحثه را بی‌اهمیت می‌داند و می‌گوید: “من متقاعد شده‌ام که چندین عامل محیطی وجود دارد که می‌تواند بر اُتیسم تأثیر بگذارد.” اما فکر نمی‌کنم که آنها رو به افزایش هستند. مسئله‌ای که افراد آن‌را مطرح می‌کند مواد شیمیایی هستند مثل زندگی نزدیک یک مزرعه‌ی ذرت بزرگ، اما هیچ‌کس نمی‌تواند مرا متقاعد کند که مواد شیمیایی در دهه‌ی 1970 کمتر سمی بوده‌اند.

در پایان دکتر مینشو متذکر می گردد که  “من فکر می‌کنم طرح تحقیق سوئدی‌ها بسیار قوی و نتایج آنها محکم بود. وقتی شما بیست هزار دوقولو دارید و 1/1  میلیون از کل افراد، می‌توانید نتایج خیلی محکم و قوی داشته باشید.”