Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز86
دیروز300
هفته1260
ماه5842
کل بازدیدها171953

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

تاثیرحیوانات خانگی بر افراد اُتیستیک

   داشتن حیوانات خانگی موجب افزایش تعاملات اجتماعی افراد اُتیستیک(اوتیستیک) می گردد

مهدی فولادگر(مسئول فنی و صاحب امتیاز مرکز اُتیسم اردیبهشت و مدیر گروه پژوهشی اردیبهشت)

نجیمه زیور(درمانگر مرکز اُتیسم اردیبهشت)

AutismKidsAnimals M 0802

 

بر اساس یک مطالعه میدانی که توسط شبکه درمانی اُتیسم(اوتیسم)در ایالت میسوری امریکا انجام گرفته، احتمال بیشتری دارد که مهارتهای اجتماعی کودکان اُتیستیک با وجود داشتن یک حیوان خانگی در منزل، تقویت گردد.

به گفته گریچن کارلیزل : با مقایسه مهارتهای اجتماعی کودکان اُتیستیک که با یک سگ زندگی می کردند با کودکان اُتیستیکی که حیوان خانگی نداشتند ، متوجه شدیم آنها در مهارتهای اجتماعی خود تفاوت چشمگیری داشتند. به هر حال ،اطلاعات نشان می داد که کودکانی که هرنوع حیوان خانگی در منزل داشته اند احتمال بیشتری داشته است که در رفتارشان بهبودی داشته باشند. برای مثال در معرفی کردن و در پاسخ به پرسشهایی که دیگران از آنها می پرسند. 

 مطالعه ای جدید که در مورد ارتباط انسان و حیوان و شامل 70 کودک  در رنج سنی 8 تا 18 سالگی بود، توسط مرکز درمانی تامپسون که یک مرکز اُتیسم و اختلالات رشدی عصبی در ایالت کلمبیا می باشد، صورت پذیرفت. بیشتر از نیمی از این خانواده ها در خانه سگ نگه داری می کردند و تقریباً نیمی دیگر گربه. دیگر حیوانات خانگی در این مطالعه شامل ماهی ،موش، خرگوش و پرندگان بود.

به گفته کارا ریگان تحلیلگر رفتاری و یکی از مدیران اُتیسم اسپیک، حیوانات خانگی به عنوان یک کاتالیزور اجتماعی عمل می کنند. وقتی حیوانات درمجموعه های اجتماعی و یا کلاس درس وجود داشته باشند افراد اُتیستیک ممکن است بیشتر با دیگران ارتباط برقرار کنند.

حیوانات خانگی بخصوص سگ و یا گربه با صاحبان خود ارتباط عاطفی بیشتری برقرار میکند و در مواردی نیز صاحبان خود را با سماجت به برقراری ارتباط وادارمی نمایند.این رفتار محرک حیوانات خانگی که میتواند حتی یک نگاه ساده و یا جست وخیز و یا شیرین کاری باشد به راحتی هر کودکی را به توجه وادار می نماید.علاوه بر موارد ذکر شده همراه بودن یک فرد اُتیستیک با یک حیوان خانگی در تجمعات موجب جلب توجه دیگران و رغبت بیشتر افراد برای ارتباط گردیده و وجود آنها می تواند برای فرد نقش یک کاهنده استرس را داشته باشد. تحقیقات عنوان می کنند که وجود حیوانات ممکن است برای افراد اُتیستیک بسیار سودمند باشد و زمانی که یک کودک اُتیستیک در خانه با یک حیوان خانگی زندگی می کند این امر می تواند موجب افزایش تعاملات اجتماعی گردد. دکتر ریگان عنوان می نماید که تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است تا مشخص گردد ارتباطی کامل بین افزایش تعاملات اجتماعی صاحبان اُتیستیک حیوانات خانگی و حیواناتشان وجود دارد. برای مثال هیچ کودکی در این مطالعه اخیر ناتوانی هوش نداشته است که این به میزان فراوانی همراه با اختلال اُتیسم دیده می شود. وهمچنین اینکه ممکن است به احتمال فراوان خانواده های دارای کودکانی با اختلال شدید اُتیسم، از خانواده هایی که کودکانشان توانمندی های بیشتری دارند، کمتر حیوان خانگی داشته باشند. 

همچنین دکتر ریگان تاکید می کند، مهم است که در این راستا به دقت به نیازهای ویژه و ظرفیت های هر فرد و خانواده برای مسئولیت پذیری در دراز مدت وداشتن حیوان خانگی و نگهداری از آن نیز توجه نمود.