Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز2
دیروز288
هفته512
ماه5084
کل بازدیدها171195

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

موسیقی و اُتیسم

تاثیر موسیقی‌درمانی بر اُتیسم

زهرا طریقت (درمانگر و پژوهشگر مرکز اُتیسم اُردیبهشت)

پریچهر فقیه (درمانگر مرکز اُتیسم اُردیبهشت)

اشرف مطلبی (درمانگر مرکز اُتیسم اُردیبهشت)

فاطمه یادگاری (درمانگر مرکز اُتیسم اُردیبهشت)

مریم کلانات (درمانگر مرکز اُتیسم اُردیبهشت)

الهام عظیمی (درمانگر مرکز اُتیسم اُردیبهشت)

بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند تکنیک‌های موسیقی و موسیقی‌درمانی، تأثیرات مثبت قابل توجهی در درمان اُتیسم و بهبود رفتار آن‌ها دارند. همان‌طور که می‌دانیم کودکان و بزرگسالان مبتلا به اُتیسم از تماس مستقیم با دیگران اجتناب می‌کنند. محققان بر این باورند که افراد اُتیستیک می‌توانند از طریق موسیقی محرک‌های خارج را تجربه و به آن‌ها هم توجه کنند.

فعالیت‌ها و تکنیک‌های ترکیبی محرک‌های موسیقی، نقش بالقوه‌ای در درمان افراد مبتلا به اُتیسم می‌توانند ایفا کنند. این تکنیک‌ها به مواردی چون: تسهیل و حمایت از تمایل به برقراری ارتباط، شکستن الگوهای انزوا و تعامل فرد در تجارب خارجی، کاهش تکرار و تقلید سخنان دیگران و استفاده نکردن از یک زبان تابعی کمک می‌کنند. همچنین برای آموزش مهارت‌های اجتماعی و افزایش درک زبان نیز می‌توانند مفید واقع شوند.

البته باید این نکته را در نظر گرفت که به‌دلیل تفاوت‌های فردی در میان افراد مبتلا به اُتیسم، هیچ قانون کلی برای درمان نمی‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد. درحالی‌که یک فرد ممکن است به یک تکنیک خاص پاسخ مثبت دهد، دیگری به‌راحتی ممکن است با آن تکنیک، آسیب ببیند.

6

موسیقی، می‌تواند یک ابزار قدرتمند باشد. برای مثال: شکستن الگوهای انزوا با ارائه روابط جایگزین با محرک‌های موسیقی، از کارآیی‌های این روش درمانی محسوب می‌شود.

با این حال، محرک‌های موسیقی می‌توانند باعث ایجاد آداب حرکتی و یا اضافه‌بار حسی هم بشوند. بنابراین باید به‌دقت تحت کنترل قرار بگیرند.

برای این نوع درمان وجود یک متخصص موسیقی‌درمان آموزش‌دیده الزامی است. چرا که شرایطی وجود دارد که تحت آن موسیقی می‌تواند اثرات مضر داشته باشد و اگر از راه درمانی نامناسبی استفاده شود، می‌تواند از یک درمان موفق جلوگیری کرده و نتیجه‌ی معکوسی بر جای بگذارد.

موسیقی می‌تواند به‌عنوان یک رابط جذاب و کمک‌کننده به برقراری ارتباط فرد اُتیسم با دیگران عمل کند و در شکل‌گیری و تقویت رفتار اجتماعی بسیار موثر باشد و به ایجاد انگیزه برای ارتباط در فرد اُتیسم منجر شود.

این شیوه‌ی درمانی همچنین باعث تقویت دیداری و شنیداری می‌شود و سطح آگاهی را بالا می‌برد.

تکنیک‌های موسیقی‌درمانی به تولید و تقویت اصوات و به‌طورکل به گفتار فرد اُتیستیک هم کمک می‌کنند و برای تحریک فرآیندهای ذهنی و توجه به مفاهیم و نمادها و درک مطلب وی مفید است.

این روش درمانی به‌عنوان تشویقی برای گفتار می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد. تحقیقات نشان می‌دهند که یادگیری سازهای بادی به یادگیری گفتار و صداها کمک می‌کنند. همچنین می‌توانند آگاهی و استفاده کاربردی از لب‌‌ها، زبان، فک و دندان‌ها را تقویت کنند.

استفاده از ملودی و الگوهای ریتمیک قوی به تقویت توجه و تمرکز و درک گفتار و کلام کمک می‌کنند.

موسیقی‌درمانی همچنین سبب توسعه‌ی ادراکی و حرکتی مناسب و یکپارچه‌سازی تجربیات مختلف حسی و پاسخ‌های حرکتی خواهد شد.

ازآن‌جایی که افراد اُتیسم دارای اشتغالات ذهنی هستند و این سبب اجتناب از تجربه حسی جدید در آن‌ها می‌شود، موسیقی می‌تواند به این مشکلشان هم کمک کند و توجه آن‌ها را در آن واحد به یک حس جدید (مثلا شنیدن موسیقی) جلب کند.

همچنین آهنگ‌های اکشن ممکن است به توسعه‌ی هماهنگی شنوایی و افزایش آگاهی فرد اُتیستیک منجر شوند.

استفاده‌ی کاربردی از انگشتان و دست‌ها را می‌توان ابتدا با بازی با چکش و یا بر روی صفحه‌کلید تمرین کرد. در سطح پیچیده‌تر توالی یادگیری ادراکی، برای اولین بار می‌توان جدا و سپس به‌صورت ترکیبی با مفاهیم زیر و بم، کم و بلندی صدا، وقفه در صدا و سرعت دادن به آهنگ کار کرد. برای انجام این کارها می‌توان از انواع تمپو یا سازهای کوبه‌ای نیز استفاده کرد.

موسیقی در ایجاد انگیزه و تشویق فرد مبتلا به اُتیسم استفاده می‌شود. همچنین ممکن است یک زمینه مفید برای تشویق و توسعه کنجکاوی و علاقه اکتشافی لذت‌بخشی برای افراد اُتیسم باشد.

موسیقی‌درمانگری با نام ژولیت آلوین مدعی است که این شیوه‌ی درمانی شرایطی را محیا می‌کند که فرد اُتیستیک به شیوه‌های خاصی با آزادی رفتار کند. (به‌عنوان مثال: سر و صدا، فریاد و کوبیدن ابزار) و همچنین آزادی از ترس، اقدامات تلافی‌جویانه و محرک‌های تهدیدکننده و...

این درمان یک ابزار غیرآزاردهنده و غیرتهدیدکننده ارتباطی برای فرد اُتیسم می‌باشد که سبب ایجاد لذت و ترویج احساس و یک رضایت عاطفی در او می‌شود. دنیای موسیقی می‌تواند در عرصه‌ی اجتماعی برای بیان شایستگی و دستیابی به ارزش‌های خود در فرد اُتیستیک کمک کند.

یادگیری موسیقی می تواند در تقویت هوش، خلاقیت، ریاضی و استدلال این افراد تاثیر به‌سزایی داشته باشد.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که آواز خواندن و بازی‌های سازهای کوبه‌ای برای کودکان که اختلالات خواندن دارند نیز مفید واقع خواهد شد. درگیر شدن در حرکات موزون، در طول آواز ممکن است توانایی تجزیه کلمات را برای افراد اُتیسم افزایش دهد.

موسیقی‌سازی و یا هماهنگ آواز خواندن با دیگران و حرکات همزمان در اقدامات ریتمیک یا موسیقی همراه با احساس با هم بودن در گروه یک جرقه برای ارتباطات بین فردی خواهد بود.

تاثیرات موسیقی بر مهارت‌های حرکتی درشت و ریز:

تلاش برای همگام‌سازی حرکات دست و بدن در نواختن آهنگ به هماهنگی حرکتی فرد اُتیستیک کمک می‌کند. تجربیات ابزار موسیقیایی که نیاز به مهارت‌های حرکتی خوب دارند، برای ترویج هماهنگی حرکتی ظریف و توالی مناسب مفید هستند. آلات موسیقی چون پیانو، گیتار و درامز از این نوع‌اند.

یکی از کارهایی که در این روند انجام می‌شود این است که به فرد اُتیستیک بگوییم ضمن راه رفتن هماهنگ با ضرب آهنگ مترونوم دست بزند. این کار باعث درگیر شدن چند اندام در یک زمان می شود که برای هماهنگی حرکتی وی سودمند است.

رقص هم که شامل درگیر شدن چند اندام در یک زمان می‌شود برای افراد اُتیسم تاثیر خوبی برجای خواهد گذاشت.

مهم ترین عناصر در موسیقی درمانی گوش کردن، آواز، موسیقی‌سازی و اعمال ریتمیک هماهنگ است که می‌توانند در فعالیت‌های فردی، زوجی و یا گروهی انجام شوند.

گوش دادن به موسیقی یک تجربه‌ی غیرفعال موسیقی است و مابقی عناصر ذکر شده، جزء تجارب فعال محسوب می‌شوند که هرکدام به نوبه‌ی خود کاربرد خاص خود را دارا می‌باشند.

برای مثال تکنیک گوش دادن منفعل، برای رسیدگی به مشکلات رفتاری و افزایش حساسیت شنوایی در این کودکان استفاده شده است.

آواز خواندن به‌عنوان یک رسانه ارتباطی، اختلالات زبان را جبران می‌کند. موسیقی‌سازی هم به مفهوم ریتم، ملودی و زیر و بم و هم به مفاهیم آهسته، سریع و صدای بلند کمک می‌کند و راهی برای بیان خلاقیت و فردیت محسوب می‌شود. آخرین مورد، اقدامات ریتمیک هماهنگ شده است که اغلب به آموزش مفاهیم درونی موسیقی مانند ریتم کمک می‌کند.