Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز86
دیروز300
هفته1260
ماه5842
کل بازدیدها171953

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

نکاتی برای کار با کودک مبتلا به اتیسم(اوتیسم)

نکاتی برای کار با کودکان مبتلا به اتیسم(اوتسیم)

برگردان:اشرف مطلبی و وجیهه نقیان(درمانگران مرکز اتیسم اردیبهشت)

Tips For Working With Autistic Children 

هنگام بررسی روش های کار کردن با کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ، به خاطر داشته باشید که هر کودکی متفاوت از دیگری است.با این حال ، تکنیک های اساسی ای وجود دارد که می توانند مناسب هر موقعیت و شدت اتیسم(اوتیسم) باشند و کار با کودک را کمی آسان تر خواهند ساخت. شما می توانید از این تکنیک ها استفاده کرده وآنها را مناسب نیاز و موقعیت خاصتان کنید.

12نکته برای کار با کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم)

نکات زیر در مورد کار با کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ، برای والدین ، معلمان و درمانگرها مفید است.شما می توانید آنها را برای بهبود ارتباط، کاهش احتمال پس رفت و بد خلقی ها و افزایش توانایی یادگیری ، با هر موقعیتی تطبیق دهید.

نکات اصلی یاد گیری

1- به طور دیداری(عینی) فکرکرده و آموزش دهید. بسیاری از بچه های مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ، یادگیرندگان دیداری اند(عینی) و استفاده از تصاویر و دیگر کمک های بصری در طول آموزش، برای انها مفید است . کمک های بصری به ویژه هنگام آموزش مفاهیم عددی، لحن های معنی دار و تشخیص کلمه ، موثر هستند.

2- از یک حوزه ی مورد علاقه ، یک دلبستگی یا یک استعداد خاص برای ارتباط برقرار کردن با کودک ، بهبود مهارت های تحصیلی و افزایش توجه استفاده کنید. اگر کودک به حشرات علاقمند است ، حشرات را در برنامه درسی یا جلسه درمانی تان بگنجانید. مثلا می توانید حشرات اسباب بازی را شمرده یا ویدئویی در مورد حشرات همراه با زیر نویس برای بهبود تشخیص کلمه نمایش دهید. اگر کودک ، مشکلات حسی لمسی دارد، جستجوی حشرات در فضای آزاد می تواند ابزاری انگیزشی برای ترغیب به پذیرش بافت های مختلف مانند سبزه ، ماسه یا آّب باشد.

3- از عوامل باز دارنده محیطی ، مانند نور های روشن و صدا های بلند که ممکن است مانع یادگیری یا آرامش شوند،آگاه باشید. شما باید نیاز های حسی را در طول آموزش و درمان در نظر بگیرید . بعضی از کودکان هنگام تکان خوردن یا استفاده از دست هایشان بهتر یاد می گیرند در حالی که بقیه بچه ها ممکن است به سکوت یا تاریکی تقریبی برای تمرکز نیاز داشته باشند . محیط های حسی مختلف را با بچه بررسی کنید تا مشخص شود که کدام یک برای یاد گیری ، مساعد ترین است.

4- از فن آوری ها مانند تلویزیون ، سی دی و کامپیوتر استفاده کنید. چون کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) معمولا به نشانه های بصری بهتر از آموزش های کلامی یا نوشتاری واکنش نشان می دهند، برنامه های نرم افزاری مانند Mayer – Johnson board maker ممکن است سود مند باشد. بعضی از کودکان ، ارتباط از طریق تایپ کردن را راحت تر از صحبت کردن یا نوشتن می یابند. آنها را به استفاده از کامپیوتر و صفحه کلید برای بهبود ارتباط ترغیب کنید.

5- از بیان استعاری اجتناب کرده و انتظاراتتان را ساده و روشن سازید. فقط از لحن های ملموس استفاده کرده و آن تصورات را با تصاویر یا مدل سازی تقویت کنید. از آموزش های کلامی طولانی اجتناب کرده و کارها وآموزش ها را به گام های به وضوح تعریف شده بشکنید . منتظر بمانید که کودک اولین گام را قبل از رفتن به گام بعدی کامل کند.

6- از تعمیم ها آگاه باشید . کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) غالبا یک مهارت یا رفتار را به یک محل خاص ربط می دهند. مثلا کودک ممکن از چنگال یا قاشق در خانه استفاده کند بدون اینکه بفهمد هنگامی که در خارج از خانه است هم باید از این وسایل استفاده کند.

نکات رفتاری اصلی

7- رفتا ر نامطلوب را تقویت نکنید.از تشویق برای کمک به کودک برای درست پاسخ دادن استفاده کنید و سپس به پاسخ های درست جایزه بدهید. رفتار های منفی و پاسخ های نادرست را نادیده بگیرید ولی کودک را تنبیه نکنید.

8- یک روال عادی را ادامه دهید . بچه های مبتلا به اختلالات طیف اتیسم(اوتیسم) نیاز به یک روال عادی دارند تا احساس امنیت بکنند . حتی کوچکترین بی نظمی در برنامه می تواند باعث پس رفت یا بد خلقی شود . یک برنامه ریزی روزانه که شامل عکس ها یا کمک های بصری دیگر می شود ، ابزار مفیدی برای بسیاری از والدین و معلمان است . زمان غذا ، زمان خواب و درمان را هر روز در یک زمان مشخص در برنامه بگذارید . کودک را از قبل ، هر موقع که ممکن باشد، برای تغییرات برنامه یا رفت امد های خارج از خانه آماده کنید.

9- برای تغییر رفتار ، آموزش مهارت های جدید و بهبود ارتباط از تکرار استفاده کنید . کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) هنگامی که اطلاعات مکررا و در موقعیت های مختلف به آنها داده می شود ، اطلاعات را آسان تر یاد گرفته و به خاطر می سپرند. بر خلاف آنچه برخی از مردم باور دارند ، تکرار به گفتار یا رفتار ماشینی در کودک مبتلا به اتیسم(اوتیسم) میدان نمی دهد.

10- هنگامی که برای تغییر رفتار تلاش می کنید، هر بار به یک مشکل بپردازید . اگر کودک مشکلات رفتاری متعددی دارد، لیستی از این مشکلات درست کرده و آنها را به ترتیب اهمیت یا شدت ردیف کنید. ابتدا به رفتار هایی بپردازید که کودک یا مراقبش را درمعرض خطر قرار می دهد. هر بار یک مشکل را انتخاب کرده و سپس با کودک کار کنید تا آن رفتار به سطح قابل قبولی برسد. تلاش برای تغییر رفتار های بسیار زیاد به طور همزمان ، به ندرت موثر است.

11- از مدل سازی برای بهبود انطباق با جامعه استفاده کنید . چون کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) برای خواندن و پردازش نشانه های اجتماعی ، اوقات سختی دارند ، برای فهمیدن این که در موقعیت های اجتماعی چطور عمل کرده و واکنش نشان دهند به کمک نیاز دارند . یکی از موثر ترین روش های آموزش مهارت های اجتماعی ، از طریق مدل سازی است . اگر هدفتان ، آموزش دست دادن به دنبال یک معرفی اجتماعی به کودک باشد ، می توانید این رفتار را با تکان دادن دست در برابر او در هنگامی که با افراد جدید روبرو می شوید ، مدل سازی کنید . هنگام انجام رفتار ، به کودک نسبت به آن رفتار آگاهی دهید تا او بتواند به آن چه شما انجام می دهید واکنش نشان دهد.

12- صبور بوده و با خودتان و کودک همدل باشید. کار کردن با یک کودک مبتلا به اتیسم(اوتیسم) می تواند آزار دهنده باشد و ممکن است قبل از اینکه پیشرفت ها را ببنید، زمان قابل توجهی طول بکشد به یاد داشته باشید که زنگ تفریح های مکررا بگیرید و اگر تلاش هایتان در ابتدا نا موفق بود احساس دلسردی نکنید. در میان گذاشتن نکات موفق با دیگران هنگامی که استراتژی های موثری را برای رابطه برقرار کردن با کودک مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ایجاد می کنید ، آن ایده ها را با کسان دیگری که در زندگی کودک نقش دارند در میان بگذارید.

گر چه برخی نکات در مورد کار با کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) برای کلاس مناسب تر وبقیه هنگامی که در خانه استفاده می شوند موثر تر هستند ، بدانید که هر استراتژی موفقی می تواند برای استفاده در هر موقعیتی تطبییق یابد. هنگامی که والدین ، معلمان و درمانگر ها با هم کار کنند . همه سود خواهند برد.