Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز2
دیروز288
هفته512
ماه5084
کل بازدیدها171195

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

اتیسم(اوتیسم)و واکنش به لمس اجتماعی

 

در مغز افراد مبتلا به اتیسم (در خودماندگی )،پاسخ به «لمس اجتماعی» تغییر می کند.

برگردان:وجیهه نقیان فشارکی(درمانگر مرکز اتیسم اردیبهشت)

20150702newspelphreytacticletouch نوازش های متفاوت : کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ممکن است مفهوم ضمنی اجتماعی لمس شانه را نفهمند.

طبق تحقیقی که در سال جاری میلادی در مجله غشاء مغزی به چاپ رسید ، مغز افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم) در مقایسه با افراد غیر مبتلا به این عارضه ، به نوازش آرام شانه – که نوعی لمس اجتماعی است – واکنش متفاوتی نشان می دهند . این کشف شاید بتواند در روشن شدن برخی مشکلات اجتماعی افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم) یاری رسان باشد .

کلوین پلفری محقق ارشد و پروفسور روانشناسی در مرکز مطالعات اطفال دانشکده ییل بیان می دارد که افراد غیر مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ، اهمیت اجتماعی لمس را در می یابند و قسمتهایی از مغزشان که در پردازش اطلاعات اجتماعی دخیل است به تحرک در می آید . او می گوید : در مقابل ، افراد مبتلا به اُتیسم ، ابعاد غیر اجتماعی لمس را می فهمند، اما اهمیت آن را درک نمی کنند .

پلفری و تیمش از MRA برای به تصویر کشیدن و ارزیابی فعالیت مغزی 19 کودک مبتلا به اتیسم(اوتیسم) و 19 نفر کودک غیر مبتلا در گروه کنترل استفاده کردند . در طول زمان اسکن ها ، محققین به آرامی شانه ها یا کف دست های کودکان را با یک برس نرم نوازش دادند .

اعصابی که سی – تکتایل نام دارند و در پوست های مودار یافت می شوند ، به نوازش آرام ، فشردن آرام و اشکال دیگر لمس اجتماعی پاسخ می دهند .از طرفی نوازش کف دست ، گروهی دیگر از اعصاب را که اطلاعات مربوط به بافت و دیگر ویژگیهای محیط را انتقال می دهد تحریک می کند .

در گروه کنترل که شامل افراد غیر اتیستیک است، قسمت هایی از مغز که اطلاعات اجتماعی را پردازش می کند در پاسخ به لمس شانه در مقایسه با لمس کف دست فعالانه تر پاسخ می دهد . اما در کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ، هر دو نوع لمس ، پاسخی مشابه را در بخش های اجتماعی مغز پدیدار می کند .

ایندیا موریسون ، یک متخصص اعصاب در دانشگاه لینکوپینگ سوئد که در این تحقیق شرکت نکرده است می گوید که این یافته ها ، احتمال را که افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم) در برداشت اطلاعات اجتماعی از طریق لمس ناتوان هستند ، تقویت می کند .

اما موریسون هشدار می دهد که کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ممکن است فقط نسبت به لمس اجتماعی در مقایسه با کنترل ها متفاوت عمل کنند . به عقیده او ، « برای بررسی این نظریه که افراد مبتلا به اختلال طیف اتیسم(اوتیسم) به گونه ای در لمس اجتماعی با مشکل روبرو هستند ، به داده های رفتاری بیشتری نیامندیم .»

موضوع حساسیت

در بیماران مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ممکن است این لمس غیر معمول رشد کند و در نتیجه ، حساسیتی شدید به محرک لمس ایجاد شود .

بعضی از کودکان مبتلا به این اختلال ممکن است بافت مشخصی را دوست نداشته باشند . برخی ممکن است ولکرو (چفت های حلقه و قلابی لباسشان)را دوست نداشته باشند و بعضی دیگر ، برچسب های زبر و خشن لباس ها را تاب نیاوند .

لامسه اولین حس از پنج حس یک انسان بالغ است . اعصاب سی – تکتایل که به ضربات آهسته و آرام پاسخ می دهد ، به محض تولد کاملا فعال هستند . نوعاً در کودکان رو به رشد(همسالان غیر اتیستیک) ، تحریک این اعصاب، شبکه ای از نواحی مغز را که اطلاعات اجتماعی را پردازش می کند به تحریک در می آورد .این نواحی شامل بخشی از غشاء جلوی پیشانی ، مرکز محرکه شناختی در سطح رویی مغز ، چین سینوسی مخروطی شکل مغز که ناحیه ای است که چهره را پردازش می کند ، و امیگدال که مرکز هیجانات است . ولی تحریک اعصاب دیگر پوست ، مثل اعصاب کف دست ، خیزش مشابهی را در فعالیت این نواحی اجتماعی موجب نمی شود.

در کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ، به نظر نمی رسد که این دو کانال پردازش لمس، رفتار مشابهی داشته باشند .

به علاوه، پژوهشگران دریافتند که غشاء سوماتو سنسوری که جنبه های لمسی اساسی لامسه را به رمز در می آورد،در پاسخ به برس کردن کف دست افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم) در مقایسه با کف دست  افراد گروه کنترل قوی تر عمل می کند.پلفری معتقد است که این کشف،با ((نظریه جهانی)) اتیسم که ادعا دارد مشکلات اجتماعی و توانایی درک حسی موجود دراتیسم ریشه در تشدید فعالیت درنواحی خاصی ازمغز دارد، در تطابق است.

پلیفری بیان می دارد که با ترکیب این مطالب ، اسکن های مغزی نشان می دهد که افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم) ،غشاء سوماتوسنسوری فوق العاده حساسی دارند،اما نواحی مغزی که مسئول اطلاعات اجتماعی وهیجانی است در آنها کم فعال است.این دوگانگی ممکن است به علت ارتباطات معیوب بین غشاءسوماتوسنسوری ونواحی اجتماعی باشد.

کامیلا ماکرام مدیر پروژه اتیسم(اوتیسم) در موسسه دولتی تکنولوژی لاسان سوئیس که نظریه  جهانی رادر سال 2007ارائه کرد،گفته است که «من این کشف را بسیار مسرت بخش می دانم . پژوهش جدید، این ایده را که اضافه بارحسی یک علامت زیستی کلیدی در اتیسم(اوتیسم) است،تایید می کند»

البته هنوز دقیقا معلوم نیست که دراعصاب سی-تکتایل افراد مبتلا به اتیسم(اوتیسم) چه چیزی متفاوت است.مارکرام می گوید که ممکن است اعصاب کم واکنش باشند،یا فقط به محرک ها درمقایسه با محرک هایی که همسالان روبه رشدشان(همسالان غیر اتیستیکشان) را نوعا به تحرک وا می دارد، متفاوت پاسخ دهند.او می گوید :شاید اگرمحرک درست برای هر فرد استفاده شود،مغزها خیلی خوب به فعالیت دربیابید.

پلفری بیان می دارد که نسبت های جنسی نامتوازن نیز ممکن است یافته های تحقیق را تحت تاثیر قرار دهد.او می گوید:گروه اتیسم(اوتیسم) در این پژوهش شامل پسرهای بیشتر نسبت به تعداد دختر ها بود، وبرای گروه کنترل عکس این قضیه صدق می کرد.

پلفری می گوید دوست دارد تحقیق کند که آیا لمس اجتماعی غیر طبیعی در اتیسم(اوتیسم) در زمان تولد وجود دارد یا بعدها بوجود می آید.او می گوید:قدم بعدی ما، بررسی تعدادی نوزاد است –نه برای بررسی خطر اتیسم(اوتیسم) ،بلکه فقط برای بررسی دقیق آنها برای دیدن چگونگی تغییر سیستم آنها.