Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز2
دیروز288
هفته512
ماه5084
کل بازدیدها171195

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

علائم اُتیسم

علائم اُتیسم(اوتیسم)

مهارت‌های زبانی:

شاید برخی از علائم این اختلال را بتوان در محدود سنی 18 تا 24ماهگی دید ولی در محدوده سنی 24ماهگی تا 6سالگی می‌توان علائم جدی این اختلال را به‌وضوح مشاهده نمود.

در محدوده سنی اول، پزشک ممکن است سوالاتی از والدین در مورد فرایند پیشرفت کودک بپرسد و از طرفی برخی از معیارهای رشد را بررسی نماید. موسسه ملی رشد و سلامت کودک در آمریکا به‌طور خلاصه 5 فاکتور را جهت بررسی ارائه می‌کند:

  • آیا کودک تا 12ماهگی غان و غون و به‌اصطلاح آوای کبوتری داشته است؟
  • آیا کودک تا قبل از 12ماهگی حرکات اشاره (مانند نشانه رفتن، دست تکان دادن و چنگ زدن) داشته است؟
  • آیا کودک تا قبل از 16ماهگی تک واژه داشته است؟
  • آیا کودک تا 24ماهگی جملات 2کلمه‌ای داشته است؟
  • آیا کودک هیچ‌گونه کلام یا مهارت اجتماعی در هر مقطع سنی داشته است؟

هیچ‌کدام از موارد فوق نشانه قطعی برای برچسب زدن یا تشخیص قطعی اختلال اُتیسم نیست ولی درصورتی‌که کودکی این علائم را از خود نشان می‌دهد می‌بایستی توسط متخصصین این امر مورد بررسی دقیق‌تر قرار گیرد. در مواردي از كودكان اُتيستيك، اين كودكان در آغاز ور ور يا غان و غون را نيز دارند اما پس از مدتي همان نيز قطع مي‌شود و يكسري ديگر از اين كودكان ممكن است كه زبانشان تا سنين 5 تا 9سالگي هم به تاخير اُفتد.

شكست و ناتواني در كودك در رشد زباني اولين نشانه‌اي است كه والدين را مجبور به جستجو براي كمك گرفتن از متخصصين مي‌كند آسيب‌هاي زباني و يا ارتباطي بيشتر بر مهارت‌هاي شفاهي و غيرشفاهي تاثير مي‌گذارد. دامنه آسيب ارتباطي ممكن است كه از فقدان كامل گفتار شفاهي تا يك دامنه گفتاري كاملاً انفرادي و شخصي متفاوت باشد. حتي اگر يك كودك دستور زبان و گفتار و صحبتش به‌طور صحيح رشد يافته باشد او ممكن است قادر نباشد يك مكالمه درست و صحيح را شروع، ادامه و پايان دهد. درك زباني در اين كودكان اغلب با تاخير همراه است و بيشتر اين كودكان حتي قادر نيستند كه يك سوال بسيار ساده و روشن را پاسخ دهند. كودكان اُتيستيك همچنين بر ارتباط زباني تسلط پيدا نمي‌كنند و به‌سختی قادرند كه از ايماء و اشاره در مكالمات خود استفاده كنند و يا شوخي را درك كنند و يا مفاهيم ضمني و استعارات را در مكالمات خود به‌كار برند.

مهارت‌هاي اجتماعي:

يكي از علائم اوليه از اُتيسم تعامل اجتماعي است و اين قضيه تا بزرگسالي پايدار مي‌ماند. این کودکان از ماه‌های 8ام تا 10ام به‌بعد ممکن است واکنشی به نام خود نداشته باشند و تعاملات چهره‌ای کمتری از خود نشان می‌دهند و ممکن است از لمس شدن بیزار باشند. 21در دوران ابتدایی کودکی ممکن است تمایلی به بازی کردن از خود نشان ندهند و یا تلاش در بازی‌های انفرادی داشته باشند. بيشتر كودكان اُتيستيك به نظر مي‌رسد كه مشكلات يادگيري زيادي براي داد و ستد و ارتباط دارند. يك كودك اُتيستيك ممكن است كه مهربان و يا گرم باشد ولي نمي‌توان از آن‌ها انتظار پاسخ‌دهي و تعاملات طبيعي متناسب با سطح سني خودشان را داشته باشيم. كودك اُتيستيك به نظر مي‌رسد كه فاقد توانايي ارتباط با ديگران است و فعاليت‌هاي منفرد و تكي را ترجيح مي‌دهد. كودكان اُتيستيك خفيف ممكن است داراي توانايي تعامل اجتماعي با ديگران باشند ولي تعاملات آن‌ها در مقابل احساسات و نيازهاي ديگران فاقد گرمي و احساس است. كودكان اُتيستيك كه دچار شرايط شديدتر در اين اختلال هستند ممكن است سراسر گوشه‌گير باشند و ارتباطي محدود و مكانيكي با ديگران داشته باشند. البته در مواردي ممكن است مشاهده شود كه اين كودكان وابستگي شديدي به يكي از والدين خود دارند.

همان‌خواهي:

كودكان اُتيستيك اغلب در انعطاف‌پذيري در مقابل تغييرات و دگرگوني‌ها در زندگي روزانه مشكل دارند. همان‌خواهي و يا در مواردي مقاومت و يا رفتارهاي كليشه‌اي و تكراري اين كودكان رابطه‌اي تنگاتنگ با ديگر علائم اين اختلال دارد. همان‌خواهی را می‌توان در حیطه‌های گوناگون ازجمله همان‌خواهی مکانی (فقط مکانی خاص را دوست دارند)، خوراکی (فقط غذایی خاص را دوست دارند)، شکلی (فقط شکل خاصی از اشیاء را دوست دارند)، رفتاری (آداب خاص غذا خوردن، حمام رفتن، لباس پوشیدن و...) مشاهده کرد.

حواس:

مغز کودکان اُتیستیک قادر نيست كه همه حس‌ها و دروندادهاي اطلاعاتي را هماهنگ و يكپارچه كند و به‌همين‌خاطر دچار اشتباه و سردرگمي مي‌شود. ازطرفي اين كودكان ممكن است بعضي از حواس فرديشان كه بيش‌ازحد گسترش يافته مشكل پيدا كند و دچار افزايش درونداد اطلاعاتي در مورد يكي از حواسشان مانند بينايي و لامسه شوند و در افراد ديگر ممكن است اطلاعات دچار تقليل و كاهش غيرعادي شود مانند حس شنوايي به‌صورتي كه ممكن است تحريك از طريق اين حواس به خاموشي بينجامد. 22اما لازم به ذكر است كه كانال‌هاي حسي اين كودكان اطلاعات لازم و رسيده از محيط را به مغز آن‌ها منتقل مي‌كند و مغز در مورد فعاليت‌هاي حسي مانند يك دربان عمل مي‌كند يعني به بعضي از اطلاعات اجازه ورود مي‌دهد ولي برخي ديگر را فیلتر مي‌كند و يا حتي ممكن است اطلاعات وارده از انبوه محركات را در خود طبقه‌بندي كند به اين معني كه او نمي‌تواند بين اطلاعات مربوط و نامربوط فرق بگذارد و بر برخي از اطلاعات يا محركات مهم‌تر تمركز كند.

كودكان اُتيستيك اغلب در 3 سيستم مختلف دچار مشكلات يكپارچگي حواس‌اند:

لامسه: پوست ما با عصبي كه پيام‌ها را براي مغز مي‌فرستد پيوند دارد. به‌صورتي‌كه مي‌فهميم كه چه چيزي را داريم لمس مي‌كنيم. ما مي‌دانيم كه درچه‌صورتي احساس سرما، گرما و يا خارش مي‌كنيم و در نتيجه مي‌دانيم كه چگونه به آن احساس پاسخ دهيم. براي مثال ما خودمان را از بخاري داغ عقب مي‌كشيم و يا وقتي كه احساس سرما مي‌كنيم لباس گرم مي پوشيم. ولي آيا كودكي كه دچار مشكلات يكپارچگي حواس است نيز ممكن است خود را از بخاري عقب بكشد (و يا نه تازه همين احساس گرما كودك را به‌سمت بخاري داغ و لمس كردن آن مي‌كشاند)؟ و يا وقتي كه او را نوازش مي‌كنند او احساس يك ضربه سخت به بدن خود مي‌كند و يا اينكه پاي برهنه در تابستان سوزان روي سنگفرش‌ها راه مي‌رود چون كه نمي‌تواند به اين گرماي سوزان واكنشي نشان دهد (و يا اينكه اين بيش‌تحريكي تازه او را مقهور خود مي‌كند)؟

ادراك فضايي وضعيت و يا موقعيت مكاني بدن: اين سيستم حركات بدن را كنترل مي‌كند و به ما اجازه مي‌دهد بفهميم كدام قسمت از بدن ما در ارتباط با محيط در چه وضعيتي قرار دارد. اين سيستم به ما اين اجازه را مي‌دهد كه به‌صورت انعطاف‌پذير حركت كنيم و احساس كنيم كه در چه موقعيتي هستيم و چه تغيیراتي مي‌توانيم به وضعيت بدن خود دهيم. يك شخص اُتيستيك كه در اين زمينه مشكل دارد ممكن است دريافت‌هاي حسي داشته باشد كه نتواند علائم آن‌ها را بخواند و درك كند و همچنين رفتارهاي او ممكن است پر جست و خيز و بي‌هدف به‌نظر برسد و يا اينكه او متوجه نشود كه به حريم ديگران تجاوز كرده است زيرا ادراك روشن و واضحي نسبت به چگونگي وضعيت بدنش ندارد. قطعا همه ما به‌عنوان كساني كه با اين كودكان در ارتباطيم تابه‌حال اينگونه رفتارها را از اين كودكان ديده‌ايم و شايد بتوان يكي از دلايل رفتارهاي پرخطر اين كودكان را اين مورد بدانيم كه اين كودكان تصوير روشني درمورد وضعيت بدن خود ندارند. اين اختلال را مي‌توان از راه تقليد حركات در اين كودكان بررسي كرد و مشاهده نمود اين كودكان كمتر قادرند از حركات دنباله‌دار ما كه مانند رقص باله است پيروي و تقليد كنند.

تعادل دهليزي: ما انسان‌ها يك احساس تعادل داريم كه از گوش مياني ما سرچشمه مي‌گيرد. اين تعادل دهليزي براي نقطه ثقلي براي بدن و حركات بدن ما است. وقتي كه اين سيستم سالم است كودك ما مي‌تواند احساس تعادل كند و شروع به حركت و اشغال و ادراك فضاي اطراف خود نماید. براي مثال ما مي‌توانيم از شيب دامنه يك كوه پايين بيايیم بدون اينكه احساس خطري در مورد اين سراشيبي ناهموار كه تعادل ما را برهم مي‌زند داشته باشيم زيرا مجاري دهليزي ما به‌خوبي كار خود را انجام مي‌دهند و به ما براي حركت در اين سطح مورب نقطه ثقلي ارائه مي‌كند تا با اتكا به آن و هماهنگي انداممان و ادراك و تصويري كه در ذهن خود از موقعيت بدن خود داريم از اين سراشيبي پايين بياييم ولي اگر كودك اُتيستيكي در موقعيت سراشيبي دامنه يك كوه باشد مشاهده همين سراشيبي مي‌تواند براي او وحشتناك و دلهره‌آور باشد و از طرف ديگر او در هر گام احساس عدم تعادل مي‌كند و نمي‌تواند نقطه ثقلي براي بدن خود بيابد و به همين خاطر تلاش مي‌كند كه به اطرافيان خود چنگ بزند تا بتواند از نقطه ثقل آنان استفاده كند و در حقيقت به آنان آويزان مي‌شود. اين كودكان نقطه اتكاهاي زنده انساني را بر نقطه اتكاهاي غيرجاندار مانند شاخه از يك درخت يا قسمتي از يك صخره ترجيح مي‌دهند ولي درصورت حركت فرد ديگر دوباره نقطه ثقل خود را براي مدتي از دست مي‌دهد تا اينكه نسبت به اين حركت عادت كند. در مواردي عنوان شده است كه اين سيستم تعادل در اين كودكان به‌خوبي شكل نگرفته و مانند موارد قبلي (لامسه و ادراك فضايي بدن) دچار نقصان‌هاي شديدي است. چيزي كه اين گفته را تاييد مي‌كند اين است كه اين كودكان ممكن است مدت زمان زيادي را دور خود بچرخند ولي اصلاً احساس سرگيجه يا تهوع نكنند، به اين معني كه اين سيستم اُرگانيك به‌خوبي كار نمي‌كند و در مواقع زيادي ما مشاهده مي‌كنيم كه اين كودكان از جايي مانند ميله‌هاي كناري دستگاه پارالل معلق و آويزان هستند و حتي به نظر مي‌رسد كه اين كودكان به اين خاطر اكثر مواقع در حال تحريكات شديد تعادلي خود هستند كه مي‌خواهند اين سيستم را تحريك كنند.

از دیگر علائم کودکان اُتیستیک می‌توان به تحریکات حسی متفاوت، اختلالات خواب و خوراک، آشفتگی وضعیت عاطفی، رفتارهای خودآزاری و دیگرآزاری اشاره نمود.