Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز83
دیروز300
هفته1257
ماه5839
کل بازدیدها171950

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

تشخیص اُتیسم

تشخیص اُتیسم(اوتیسم):

زمانی‌که والدین نگران می‌شوند که کودکشان دیگر فرایند طبیعی رشد خود را طی نمی‌کند برای تشخیص به روانشناسان و متخصصین آموزشی یا پزشکان متخصص مراجعه می‌کنند. در نگاه نخست کودکان مبتلا به اختلال اُتیسم ممکن است به دید افراد دارای ناتوان ذهنی یا مشکلات یکپارچگی حسی یا حتی مشکلات نابینایی یا ناشنوایی دیده شوند که البته ممکن است این موارد واقعا موجود باشند و بعداً مشکل اُتیسم را بغرنج‌تر کنند. آنچه مهم است این است که تشخیص صحیح و تمییز اُتیسم از دیگر اختلالات و شناسایی به‌موقع می‌تواند پایه و اساسی باشد برای انتخاب و ارائه بهترین خدمات و برنامه‌های درمانی. به نقل جامعه اُتیسم آمریکا  باید دانست که میان تشخیص متخصصان پزشکی و دیگر متخصصان این حیطه تفاوت‌هایی وجود دارد. پزشکان متخصص در فرایند تشخیص خود از معیارهای ارائه‌شده در DSM استفاده می‌کنند. DSM راهنمای تشخیصی انجمن روانشناسی آمریکا می‌باشد که متخصص با مراجعه به آن می‌تواند به مطابقت با معیارهای اختلال با علائم و نشانه‌های مرجع بپردازد. در مقابل، تشخیص متخصصین آموزش بر پایه ارزیابی یک تیم متشکل از متخصصان آموزش است و نتیجه توسط متخصصین واجد شرایط و والدین برای انتخاب و هدایت مراجعین به بهترین گزینه‌های موجود مورد بررسی قرار می‌گیرد.

فرایند تشخیص در کشور ما نیز می‌تواند به دو صورت باشد:

مراجعه به پزشک متخصص (روانپزشک کودک یا متخصص اعصاب و روان کودکان)

مراجعه به متخصصین آموزش (روانشناسان و متخصصین آموزش کودکان اُتیستیک)

والدین در صورت مراجعه به پزشک و تشخیص اختلال به متخصصین آموزش و یا مراکز معرفی می‌گردند و در صورت مراجعه به متخصصین آموزش و یا مراکز توسط تیم درمانی با استفاده از ابزارهای تشخیصی مورد ارزیابی قرار گرفته و در صورت تشخیص اختلال مراحل بعدی این پروسه طی می‌گردد.